جمیله پلوشه  رومان “بگذار برایت بنویسم” از خانم ناهید مهرگان، نویسنده، شاعر و طنزنگار آشنا را در تاقچه‌ی دلم و خاطرام گذاشته‌ام انرا به قدر همه رمان‌های زیبا و اثرگذاری که خوانده‌ام، دوست دارم و زمانی دلم می‌خواهد یک نثر دلکش در قالب داستان واقعی بخوانم، به آن برمیگردم و می‌خوانم‌اش. این رومان کوتاه مرا…

    > >                                  سلسله‌ی‌‌ داستان تخیلی مرتبط به سه ده سال و اندی > > نوشته‌ی محمد‌عثمان نجیب > > بخش چهارم: >  قصی سر شرشره: > مام عجب آدمی بودم ده او قلای کته و سوته ده او…

رسول پویان 31/3/2021 تبسم بر لبان غنچه هـای ناز می رقصد نگاه دلــربـا در دیــدۀ غـمّـاز می رقصد حیا ونازوتمکین وخجالت رنگ ها دارد که درنقش ونگارحال بااعجازمی رقصد دل پاکـیزه هـنگام جـواب آرام می لـرزد بزرگی و شرافت با جبین باز می رقصد نیستان دل شیدای انسان نغمه باران است که درهرتارو پود زندگی…

محمد عثمان نجیب دختر فرزانه‌ی شهر ز شهر قصه ها می آید او با بسی گلایه و بسی فسانه ها می آید میترا ز شام‌‌گاه تیره‌ی کوچه ها سخن دارد فرزانه‌‌ی شهر از بی‌داد‌گران ‌عذاب می‌گفت که فصل ها همه ماجرا آفرینی داشتند دختر فرزانه‌ی شهر ما شبی آرام نه خسپید او کسی را مجال…

بهار میهنم غم میفزاید  سرشک دیده پیهم میفزاید چمن در ماتم‌ بلبل تپیده در آنجا هم گلی اندوه چیده شقایق از گلستان رفته برباد ز داغ گل بود بلبل به فریاد نسیم صبحگاه از دود و باروت که بویش خفقان آور چو آزوت  نوای نی ز چوپانش نیاید  که تا یک لحظه غم از دل‌…

پیرمردی با عینکی دور فلزی بر چشم و لباس­هایی گَرد گرفته گوشه­ای از جاده نشسته بود. پلی موقت بر روی رودخانه کشیده بودند، و ارابه­ها، کامیون­ها، زن­ها و مردها و کودکان از آن عبور می­کردند. قاطرها کشان کشان به کمک سربازانی که پره­های چرخ­ها را به جلو می­راندند،  ارابه­ها را ازشیب پل به بالا می­کشاندند.…

…

سا ل  نو  تبریک  بادا  با هوا و حا ل نو کاشکی ازکهنه کاری رسته بودی سال نو  لیک دردا، زشتییُ پارینه پیهم جابجاست درفضای تیره گی کو جلوه های سال نو سردییُ  ماه زمستا ن کله هایی  یخ زده  کهنه  تر از سا ل  پارینه  بنام  سا ل نو  چرخ در جغرافیای ما توقف…

بـخـش دوم( آخـر) بـررسـی ” مـایـاکـوفـسـکـی و انـقـلاب در هـنـر”…

رسول پویان مستم به خدا مستِ دوچشمان خمارم کاری بــه خُــمِ بــادۀ انگــور نـدارم خمخانه دل تابه ابد جوش زند جوش شـورم؛ نشـاطـم؛ تپـشـم؛ هلهـله دارم سوگ وغم دوران اگرچه شده افزون لبخندۀ سبز و خـوش گلهـای مزارم از درد دل و غُـصۀ ایام چـه پرسـید خون دردل وگل خندۀ لب های انارم با آتش…

آمد بهار و لیک زمستان هنوز هست  در کوچه های یخ زده توفان هنوز هست با این بهار نیست امید دیگر به صلح  این مرگ و میر فتنه ای دوران هنوز است  باغبان زند به ریشه درخت افگند ز پای  باور ترا به عهد نگهبان هنوز هست ؟ با قتل یک نهال نیافتد ستم ز…

محمد عثمان نجیب بهار تان خجسته باد: عالم معنا معنای دیدار تست معنای هستی رنگ تمنای تست باران  بهار شبنم گریه های تست بستان  سبز بهار رخ سمن سای تست هامون و‌  هیرمند طغیان طوفان بهار تو دارند صاعقه‌ ها  در خجند‌ پیغام وفای بهار تو دارند آن‌جا که بلخی‌ست و  مزاریست لاله های سرخ…

برخیز با بهار جوش وگل شگوفه بباریم این چمن دل را به شهر عشق وهوسها رها کنیم هرجا که ذوق زیستن است پای آرزو کوتاه زجور دشنه ی دست قضا کنیم برخیز با بهار  هرسو حصار ظلمت دیرینه بشکنیم  شب رابسوی باوردلها سفر کنیم پایی نهیم به گلشن سبزینه ی بهار زین کوره راه دردوحقارت…

رسول پویان بهار آمده عشق و طرب به ناز کنید نشـاط باده بـه فتوای دل جـواز کنید بـه روی قـلـۀ تـاریـخ افــتخارآمـیـز همیشـه رایت نـوروز را فـراز کنید به پیشواز بهاران و جشن نـوروزی چمن چمن غـزل عاشـقانه ساز کنید به بـرگ گل نکنیدرنجه خاطرنازک بهـار عـاطـفه را جـشـن دلنواز کنید هـرس که کاکل پایـیز…