رسول پویان وطـنداران وطـن در آتـش بیداد می سوزد اگر غـافـل بمانید ریـشـه و بنیاد می سوزد شده خاک من وتوعرصۀ مشق تروریستان به چنگ مافیا هرکس اگر افـتاد می سوزد گلان باغ ما پرپر شـده در پیش چـشـم تان نـوای بلـبـلان در دوزخ صـیـاد می سوزد نه تنها دختران ازحق انسانی شدند محروم زجور…

بانو “ایمان نریمان” با نام اصلی “ایمان فواد فخرالدین” مشهور بە “ئیمان یادەوەر” شاعر کورد عراقی، زاده‌ی یک ژانویه ۱۹۹۷ میلادی در شهر چوارتا و اکنون ساکن سلیمانیه اقلیم کوردستان است. وی که جایزه‌ی رتبه‌ی دوم، نخستین دوره‌ی فستیوال “شه‌ن” در بخش شعر در سال ۲۰۲۲ میلادی عراق را کسب کرده، مسلط به زبان‌های انگلیسی…

رسول پویان جهـان نظاره گـر قـتـل عـام انسـان است نه رحم وشفقت انسانیت چه وجدان است بـه چنگ طالـب وحشـی داده انـد قـدرت که قتل کودک وپیروجوان چه آسان است وطـن شــده بــه خـدا لانــۀ تـروریـسـتان حضور روشن افراطیون نـه پنهان است بـه زیـر بیرق طالـب هـمه تـروریـسـتان پلان کاخ سـفید تا چـه حـد عـریـان…

                                 آمد خزان به دیدن گلشن هوس نماند  ذوق هوای نسترن و گل به کس نماند  بیداد کرد دست خزان در حریم باغ  باد خزان وزید به جز خار و خس نماند  قمری به یاد سرو سهی ناله سر نمود  افتاد از نوا که گویی نفس نماند آمد خزان ز ترس زمستان و مفلسی  در گریه…

رسول پویان باید از نو جنبش و حماسـه ها برپا کنید گرز رستم را برای حفـظ جان بالا کنید شـاخ دیوان را به میدان کشاکش بشکنید بهــر آزادی و حــق زنـدگی دعــوا کنید لاشـخواران در لجـنزار جهالت گم شوند کوهـسـاران خـرد را درخـور عـنقا کنید حافـظ و فردوسی و بیدل و مولانا شوید تـا تـمـــدن…

امین الله مفکر امینی 2022-29-09 دختر کنار مادری رفته بخواب ابد، نشست و گفت: تو گوهر روشان جان بخش را چرا ناکسان بخواب ابد برد وچشمان پرامیدت فروببست بکدام جرمت، گرفت جان عزیزت ای مادر من که آغوش گرم تو بود، چون بهشت جاودان من تو بخشندهء جان و تن بودی بر دنیای مجاز چرا…

ای آنکه سرزمینم ، بسپرده ای به دشمن زیبا بهار آن را، بنموده ای چو بهمن خونخوارهء جهانی، وحشی ز تو امیرم از تو فتاده آتش ، ما را میان خرمن ای اژدهای مرگ و ویرانگر جهانی ما را ز توغم و درد اندر دل ست و دامن در هر نزاع گیتی پای تو در…

پویان رسول است دل عشـق خـدا و هستی و انسـان محـور است مایل باهم عاشـق و معشـوقـه سـبب زان شــدن مــرز بـی نـیـروی منبـع بـاشــد عـشـق است کامـل محبت و عـشق حـرکت با زنـدگی کشید صحراها به را مجنون گرچه لیلی عشق است عـاقــل عـقــل ز بهتــر یـوانـگید همـت بـشـر مطـلـــوب آیـیــن بــود آزادی و…

بیژن باران  مرا معشوقي است ابدی.  قرابت با او غدغن است. از دور، «خواب در چشم ترم مي شكند.» 1 من شيداي ذهن زيباي او، اندام جوان او،  صورت مهساي اويم.  شكن شور و شعر در چهره اش آشكار-  آيينه ي يك قرن فرياد بضد بيداد. در اين مدت دو جراحي خارجي او را ا’مل…

مجله شوخك كه از جمله مجلات طنزى وطن بود در سال ١٣٤٩ خورشيدى به همت مرحوم عبد العزيز مختار اقبال چاپ يافت. صاحب امتياز و مدير مسؤول آن مرحوم عبدالعزيز مختار بود و اين مجله پس از ١٦ سال وقفه نشراتى در زمان حكومت شهيد نجيب الله كه جرايد، مجلات، و روز نامه هاى غير…

استاد “بسم‌الله شریفی” فرزند “الحاج محمد شریف” شاعر و نویسنده‌ی افغان، زاده‌ی سال۱۳۶۳ خورشیدی در بغلان مرکزی است.او لیسانس شرعیات و ارشد حقوق بین‌الملل عمومی داشته و اکنون در مرحله پایانی مقطع دکتری می‌باشد. آقای شریفی مسلط به زبان‌های پارسی/ دری و پشتو بوده و آشنا به زبان‌های عربی و انگلیسی است.ایشان تاکنون بیش از…

آمد خزان و موسم شاد زمان گذشت بلبل ز نغمه ماند و ز شور و فغان گذشت باد خزان وزید و همه برگ و بار ریخت با سرعت چو برق به تیزی چنان گذشت افسرده شد عروس گل از جور مهرگان عمر نکرد چنان که به زودی جوان گذشت شد پایمال سم ستوران اجنبی در…

نویسنده «هِنری بِستون»؛ مترجم «اسماعیل پورکاظم» در گذشته‌های نه چندان دور، مادری تنها پسرش را به آشپزخانه فرا خواند و به او سبدی از تخم مرغ‌های تازه و درشت داد و به او سفارش نمود، که آنها را تحویل خاله “جین” بدهد، که چندین کیلومتر پائین تر از آنجا زندگی می‌کرد. پسرک که نوجوانی حدوداً…

این شعر را از ترکی استانبولی به فارسی، به یاد دختر عزیزمان «مهسا امینی» و والدین و بازماندگان او و همه انسانهایی که با خانواده مهسا، اعلام همدردی و همبستگی کردند؛ و خشم و نفرت خود را بر علیه قاتلانش، یعنی سران و مقامات و کلیت حکومت جهل و جنایت، ترور و اعدام، زن ستیز…

رسول پویان شـراب کهنۀ سـرخ و سپـید نـوش ات باد تماـم نـشوۀ میـخـانـه هـا بـه دوش ات باد شکسته جـام طـرب در سـراب هجــرانی سرودچک چک خون رزان نوش ات باد ز پاره های دل عشق خـوشـه می سـازم که لعل خاطره گوشوارگان گوش ات باد بـه محـفـلی که خُـم بـاده می زنـد غـلغـل شرار…