آرزو دارم شـــــود انـســــان وحـشـــی آدمـــی تــا شــــود آگــاه بـدانــد زنــدگــانی بــا هــمــی اشـرف مخــلوق عــالـم سـاخـت انـسـان را خــدا تا بـه دانـش و خــرد فـــرقـش شــــود از بیهـمی پس به انسان لازم است هم دانش وفضل وکمال تـا بـه مـخـلـوق خــدا خـدمـت کـنـد چـون آدمـی گر به جهل مانَد انسان، پس چه داند،اوکی…

  (( عـامیـانـه ))   رُخ بــزنـی رویـَکِ خــوشـــرویـِتـَـــه شــانـه کـنــم مــویـَکِ خـوشـبـویِـتـَــه   مُـرغـکِ دل مـیـکـُـنــه دیــــوانـگـــی ســرمــه کـنـی چشمـکِ جــادویـِتــــه   بـرســرِگـل قـطـره ی شَکـنَــم چـکـیـد داده جـَــــلا خــالـَــکِ  هــنــدویـِتـَــــه   نـخــره و نــازِ تـــو مــره مـی کُـشَــــه شــــور مـــــدهِ کُـنـجَـکِ ابــرویـِـتــــه   کـاش بـــه ایــن گــردَنَـکِ  زارِ مــــن حـلـقــه کـنــی قـولـک و…

  ف. بری   می رباید افعی جنگ ،طعمه اش را زین دیار زانکه اینجا کینه است ونفرت است وانزجار مالک قدرت شدند ناخــــوانده بر دوش وطن بر شدند بهر بقا با غیض در جنگ و شـرار غاصب ثروت و ملک و مسکنت گردیده اند بهر حفظ ناروا انـــدر ستیــــز و گیـــر ودار عشرت شــــان…

بیا و زمزمه کن شعر عاشقانه بخوان  بیا به خواهش دل درد دل شبانه بخوان  بیا به کوچه باغ غزل بانوای سبز سرود  بیا و لب بگشا شعر جاودانه بخوان  بگیر به دست خودت چنگ تار یا که رباب  به شور آور و مستی کن ترانه بخوان  به چوچه مرغ که در لانه مانده بی…

دکتر بیژن باران   زبان مجموعه ی قراردادی واژه ها و دستور ترکیب آنها در قومی است. زبان با خط یا نویسه ای مشتمل بر الفبا و قواعد قراردادی ترکیب آنها نوشته می شود. چون تجارت در ایران ضعیف بوده، خط فارسی همیشه از خارج آمده. شاید دلیل عمده عدم رشد سرمایه داری بومی ایران در…

م. الف. كرگر لندن، د فبروري لومړی نيټه  ۲٠۱۵ د «لمر اوباران» ټولگه كې:   څو ورځي دمخه زما كوچنۍ پنځه كلنه لمسی «اوستا» چې په دروازه كې ولاړه وه· لاس يې د تنبې او درشايي په درز كې ايښې وو  يو چا ورته وويل «له دروازې لاس ليرې كړه كه دروازه پورې شي دسړي…

دا کیسه د ستر انسان د زندګي ده ډیر جالبه داسلام د ستر حامي ده اسماعیل په نوم عالم وه ښه نامداره د نکاح فکریې  په سرشو له روزګاره ښه میرمن د اسماعیل کورته واده شوه دې هوښیار دیني عالم ته په کاله شوه اسماعیل،امام مالک «رح»وه ښه روزلی په ماحول کې وه هرچا ته…

    بلبل باغ ار اســـــــــــیر پنجه شهباز نیست           در بســاط گل چرا مرغ ســــــــحر پر باز نیست عندلیب از شاخ گل میخواند در گوش فلک           حـــــــافظ از خبط محیط زیست در شیراز نیست در گلستان سخن مشاطه آراید عـــــــروس           هرکی دیدم گل فروش است هیچکس گلباز نیست باربد در قصر گل انگشت حیرت در…

د خدای پدی کارکی ترټولوسترحکمت پروت دی چی خپل اولادته د مور زړه کی محبت پروت دی   د مورکۍ مینه کی تزویرنشته،سوچه مینه ده پکی د مینی یوریښتینی واقعیت پروت دی   د مورپه مینه کی د ټول بشربقا پرته ده ځکه پدی مینه کی رازد بشریت پروت دی   ھسی به چاته مورضعیف،نحیف…

  رسول پویان   جانا بگـو که وعـده و پیمان ما چه شد گل های سرخ باغ و گلستان ما چه شد سوگ سیاوشان به خون عرب نشست سیمرغ زال و رستم دستان ما چه شد از نـوبهـار بلـخ خـزانی نمـانـده اسـت جشن سـده و مهر زرافشان ما چه شد مسلم وسیس وقارن ویعقـوب سیستان…

  الهی  مطلبی  دارم    ادا   کن  ، زفضلت  چاره ی بیچاره ها کن .   چراغ عقل و دانش را بر افروز ،  به  انسان  راه  انسانی   بیآموز .   ره ی باغ و گلستانت نشان ده ،  کلید   قفل   گنج   شایگان  ده .   بیابم  میوه ی لطف…

(طنز) ز. رزمی گویند یکی از ملاهای عصر و زمانه خر خری و خرسواری.به مریدان حلقه بگوشش چنین پند و اندرز میداد: لازم نیست درس و مکتب بخوانی، از درس خواندن کسی به بجایی نرسیده جاهل و نادان باش تا : خلق گویند مغز خر خورده است آنکه دراحمقی تمام بود یا درسرش مغزنیست پنداری…

موږ د جنګ د څــو لسیزو قـــرباني یو یو دسولې هیله مند لــه  کـــردګـــاره    په خلوص د نیت کعبې ته په سجدو یو پناه غـــواړو د مــولا  د لـــوی درباره ولسونه مـــو د غـــم  په ټغر ناست دي کور او کلي موشول وران له دې ناتاره لا تر څو به موږ پــه وینو کـــې…

وایی یو کلیوال کروندګردخوښی نه په جامو کې نه ځاییده اوخپلې غوا ته یی شپې اوورځې شمیرلې چې ګني دیوه ښکلي اوګلالي خوسکې اویاخوسۍ خاوند به شي.دخداې کړه وودکروندګرغوا،یودوه سری خوسکی وزیږاوه اودکروندګرټوله کورنی نیږدي وه له ویري له خپله کوره وتیښتي بې له ځنډه دهغوپه څنګ کې یوه سپین ږیري  بوډاځان ورورساوه اود دوه…

مولانا عبدالکبیر (فرخاری)                                 ونکوور کانادا     اختلافاتیکه چاق اســـــت از درون           وحدت ملی اســــــــت غرقاب جنون اسپ غم پرورده ی دوران چـــــور          دیده باشی گفت: یک زین و دو کون وحدت اسـت یک گوهر از اقلیم دل         کـی شود آویزه بر گـــــــــــوش زبون زاید ار گوهر ز آغوش صـــــــدف         وحــــدت است فرزند اصحاب شــئون…