تو ميماني شب و صياد رفته و يكسر آشيان برباد رفته نه شاهيني ، نه پرواز بلندا تماشا از نگاه ياد رفته تنها شب و شمع و شراب از من گريزان قدمهاي سراب از من گريزان چنان بيگانه خو گشتم كه حتي هواي اضطراب از من گريزان  امين آريبل جنوري ٢٠١٥ ترسايي هالند…

بهروز مطلب‌زاده ـــ در جامعه روشنفکری و به‌ویژه در میان نخبگان فرهنگی و سیاسی ایران، کمتر کسی هست که از پیشینه سیاسی و فرهنگی پرافت و خیز پنجاه ـ شصت سال اخیر کشور استبداد زده خود مطلع باشد، اما نیک‌نام‌ترین مرد روزگار یعنی «مرتضی کیوان» را نشناسد. در لابلای برگ‌های این تاریخ پراعوجاج و استبداد…

ف.بری   راه راست است راه امــن و ارتقا       خواستگارند هـــر مسلمان از خدا ورد می خــوانند به لسان عرب        نیست مفهــوم بهر شان این مدعی خواستگار راه نیکمـــــردان بوند       آنکه معمـــورند زنعمــــت در رفا بر حذر دارنــــــد زراه کجـروان       چونکه مغضوب اند ز اعمال خطا روشنست از بهرانسان این دوراه       گر رهــــــا یابند ز…

طبیبان تل په خدمت کې د انسان دي د  صحت او د پاکۍ  مشعل داران دي سخت حالت کې اول خدای دویم طبیب دی دی محرم  د هر پردي او د قریب دی دا مسلک د عاطفې او  د عزت دی مرستندوی د هرژوندي او بشریت دی خو یو نیم د طبابت تر نامه لاندې…

  گریه ای چشمان من ،ازشعله های اندرون شمع اگر روشن نگردد، اشک اوناید برون ماه رخسار خنده برلب ،رفت بسوی دیگری حُبِ وی بر دیگران ، شد مایۀ عشق فزون نی توانِ سیم دارم ، نی هنردر زرگری ناامید افتاده ام ،درگوشه یی خوار وزبون دل تپد در سینه ام ،  برامید رجعت اش…

  رسول پویان   از درد کهنه کشـور مـن زخم بستر است آتشگرفته طره ای در خون شـناور است دارو تـقــلـبـی و مــداری بــود، طـبـیـب بیمـار زیـر تیغ سـتم، جـور خنجر است در گـوش حاکـمـان وطـن پنبه کـرده اند ورنـه ز نـاله گوش تمام بشـر کـر است در گـوش ما فسـانـۀ روز جـزا مخـوان در…

  ========                         بـــود در شـهــرکـهــن مـــرد بـقــال بـا دکـان کهــنـه وفـــرســـوده حــال کـردمـویـش را سـپـیـد درایـن دکـان خـالی از دنـدان گـشـت او را دهــان حـاصــل عـمـرش بسـی اولاد  شـــد یـک نـشـد صـالـح هـمـه شــداد شــد گنـدم ومــال ومتـاع بـسـیـار داشـت در دیــارش رونـــق بـــازار داشــت دم بــَدم مــال دکـــانــش شـــد قـلـیـل او نـمی دانـسـت…

  رسول پویان اگـر بـار گـران بـودم برفتم اگـر آب روان بـودم بـرفـتم مـنی آوارۀ آتـش بــه دامـان اگـر بی آشـیـان بـودم برفتم اگر رند شـراب آلودۀ مست اگر غوث زمان بودم برفتم درآغوش بهاران شاد باشید اگر برگ خزان بودم برفتم گلان رنگ رنگت تازه بادا اگـر خـار دمـان بودم برفتم اگـر افـتـاده ام…

: نوشته نذیر ظفر چشم بر دیدنش خمارشده لب به بوسیدنش شرارشده دیدن حـــسن خوبرویان هم پیش زاهد گـــنه شمار شده عشق را عیـــب خلق میدانند ای خدا این چه روزگار شده از ریا کاری های زاهد وشیخ دل ســـــــــــــجاده غارغار شده یار گـــــفتا چرا شگوفه سری گفتـــــمش بر سرم بهار شده ایخدا عـــــــمر من…

داد و بیداد این زمان  یک رهبر با درد  کو ؟ در دیار  گلشنم یک مرد کو ؟ یک مرد  کو ؟ هر یکی با صد فریب و خدعه آید این زمان از مقام و پول و منزل ، رهبر  دلسرد  کو  ؟ ضُجه و زاری ما  ، در آسمانها   شد  بلند آن سیه روی…

  یاد  آن نای  و نیستان و نوای من وتو یاد  آن وعده  و پیمان  و فای من وتو یاد  آن گلشن  زیبا  که  به آن  زیبایی بودمرغان سحر نغمه  سرای  من وتو یاد آن ساقی وآن  شمع  و یاران  قدیم یادبزم طرب عشق  و هوای   من وتو یاد آن همسفری  نیمه  ره  راه   دراز…

  لطف کنیدبرما تا که لطف الله باشم   ترک دین همیشه به فکردنیا باشم   درکنار شیطان ایستاد باشم   به فکر دروغ گوی به دنیا باشم   ازعملکرد خود روسوا ولی انتظار باشم   تلاش برای رسیدن به در بار باشم   خیلی زود وبی سرو صدا به گرده ملت سوار باشم  …

  مهران زنگنه     هیچ کس مرا به رسالت برنگزیده است پیامبرم اما من کتابم زمینی است یگانه سوره‌ ی کتابم را بر فراز کوه طور بر سنگ نبشتم آیه ‌ی یگانه‌ ای یکتا سوره‌ ام دارد: دوستت دارم به گاه رفتنم ترا به جانشینی‌ ام بر‌می ‌گزینم تا مرا با چشمانت با لبانت…

  د ژوند په ھرحالت کی تحمُل په کاردی خلکو په کړو وړوکی موھروخت تعقُل په کاردی خلکو   منزل ته لاراوږده ، پکی ستونزی دي پریمانه پدی لارکی د ستونزو تقبُل په کاردی خلکو   یوازی ، پدی لاره ترمنزله تګ مشکل دی پدی لاره موتګ ته تشکُل په کاردی خلکو   په پټوسترګوھیڅوخت…

بوسه به مژگان مزن که بوسه بالب میماند یاده گار بهارخزان چی کنم که شگوفه با درخت‌ نمی ماند یاده گار بیابان خوشک چه کنم که نگاه به دخت زار می ماند یاده گار عشق زود گذر را چه کنم که دیدن باهم در یک آئینه می ماند یاده کار چمن هاسبز لاله زار راچه…