رسول پویان جهـان بـازیچـۀ دسـت ددان است بهرسـو رودبار خون روان است نــوای بـلـبــل و شـــور قـنــاری اسـیـر چنگ زاغـان زمـان است پـرسـتو زار و نالان در بهـاران جـدا از مهــر گـرم آشـیـان است بشهـر و روسـتا دود تفنگ است هـوا آلـوده از نعـش کسـان است فـضـا از کـرگـسـان آهـنـیـن پـر پر و بال کبوتر…

(سنگ صبور غم و شادی توده‌ها و آینه‌دار ترانه‌های بی‌شناسنامه مردم) ـــ  بهروز مطلب‌زاده ـــ شب است. شبِ بلند یلدا. از این روست که چراغ خانه‌ها می‌سوزد و عمونوروز کُنده‌ای در آتشدان زندگی می‌نهد و قصه‌های پرغصه مردم را برای کودکان میهن شب زده خویش بازمی‌خواند، قصه پرغصه مردمی که در تکاپوی گرامی‌داشت سنت‌های نیک…

درطفولیت بگوشم، خوانده شد آذان،غلط بعد درس داد با خشونت،ملای نادان،غلط با غلط آغاز نمودیم، بی خبر ازاصل دین امرغلط، احکام غلط ،ره غلط،ایمان غلط گر بوداسلام چنین،کافر زما مومن تراست داعش وطالب نماید، تفسیر قرآن غلط گفتم از فرط غلط ها، دفترِدین، شد سیاه فهمِ فقیهان غلط، عهد غلط ،پیمان غلط ساقی میخانه بخندد…

نوشته نذیر ظفر گلشن و باغ و چمن از ما نشد لاله و سرو ســـــمن از ما نشد با همه شد آشنا و مهــــــر بان دلبر شیرین ســــخن از ما نشد عمری خد متگار گلرویان شدم قامتی یک گلـــــــبدن از ما نشد چور شد از دســت سفاکان ولی یک وجب خاک وطن از ما نشد…

رسول پویان دلِ شکستۀ من غـرق آتش و خون است کنار دیـدۀ مـن مـوج خـیـز جیحـون است شـمار داغی که بـر دل فتاده از هجـران اگـر حساب کنی از شـماره بیرون است شـکـست، عـشـق و امیدی بلـور تنهـایی ولی گـذازۀ هـر ریـزه تـیغ گلگون اسـت نکـرد کلـبـۀ مخـروبـه را کسـی روشــن هنوز خـانـۀ امید مـن…

Dr.Afzali   عابدی میرفت سوی یک  گذر– دید می جنگند بهم چند جوره خر گفت:ای بی صاحبان آینجا چرا؟– جنگ و دعوا می کنید با هم دگر یک خرک گفتا: که زور آزمائی است- ماده ها جنگ و جدال دارند  پدر اینکه آواز مهیبی می شنوی —  – امر و نهی دارد  سردار،خر  نر    گفت…

بیژن باران شعر نو مقوله اي از تحول یعنی مدرن/ امروزي كردن روبناي جامعه ايراني قرن 20م است. اين تحول دو بخش اصلي تجدد فرهنگي عرفي/ مدرنيته و پيدايش مظاهر غربي /مدرنيزاسيون دارد. شعر نو يكي از مهمترين طليعه داران مدرنيته در ايران مي باشد. زيرا بر عكس ترجمه آثار مدرن غربي يا تاريخ نويسي…

  ھرګاوندی درته بمونه په زولۍ کی راوړي ښکاري ګلونه خواورونه په زولۍ کی راوړي   دوی د وفاق په نوم مدام درته نفاق خوښوي بولي یی مینه ، نفرتونه په زولۍ کی راوړي   تاپخپل کورکی د خپل ورورسره په جنګ اچوي نوم وربدل کړي خوجنګونه په زولۍ کی راوړي   دوی ھمیشه ستا…

کسی را مفتی ما کلید جنت بخشد به قصد طفلکی از دامن مادر دزدند شباب زمـــا نیاز بین د زړګـــي سره ځویه ای ډیــر سپیڅلی پاک مظهره ځویه ستا شهید پـــلارد ستا پــه تمـــه لاړو له ډیـــر ناچـــار لـه درد اوغمه لاړو ته شوې د کـــور د ازوقـــې زمه وار د پلار په شان زموږ…

ف.بری یارب تفقدی کن، بر خلق های افغان افتاده اند زغفلت، درتنگنای دوران جمعی شدند رهبر، صد فتنه کار دربر با دشمنان میهن، گشتند حبیب و اخوان با نام دین فریبند، زاهد نما و صوفی تخم نفاق فگندند، تفریق گشت نمایان فربه وزفت گشتند، از چوروازچپاول درخاک وخون ملت، افتاده اند پریشان بهر مقام و…

لکاته ی دروغ ، با مار مهره‌ای اگر نکشیده بودمان به بر                  هر آن،به دامکی؛ نا بسته نطفه  بود اگر،                  هر دم  به واژکی  می خاست بر،                   چه مان ز لب ،                           جزعطر راستی در موج  ِ هرسلام و                         در کنه هر کلام ؟! * جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)  …

  رسول پویان   نـدارد هـیـچ پـانـی تـو گـویـی شــام یلـدایـم نتابـد پـرتــو مهـری مگـر در صبح فردایم بگرد شمع هجران سـوختم پروانه سا لیکن نشـد روشـن چـراغِ کلـبۀ غمگـیـن و تنهایم لب خندان شرار قلـب خـونین را کند پنهان انـارسـتـان یـلـدا جـلـوه یـی از درد پیـدایـم اگـر در آتش کین آشـیانـم سـوخت از بنیاد…

  طالب آمد، کردۀ، اَشرَار کرد اَقتَلُو را مثل او ،تکرار کرد گرسلف کشتار،درخلوت نمود لیکن اودرکوچه وبازارکرد بجای گل درچمن آتش افروخت بَهرِخوشیی سیا ،هرکار کرد آنقدر چسپید، بر ذاتِ کُهَن خلق راازنام دین ،بیزارکرد آیه خوانده درشفای هرمرض  طبیب این وطن را، بیمار کرد چراغ علم ودانش خاموش شد بسی جهل و جهالت…

دوبیتی ها…

چراانتخاب وزرا معما و يك غم شده مگركمبودانسان ويا اهل خردكم شده نه سياست پخته ،نه ازروى فهم شده چه برهان برتاخيرهرلحظه وهردم شده گوش مردم شده كرازكارشناسى ما حيران شده ملت برين دپلوماسى ما جزحرافى ديگر واى بردموكراسى ما غيرپرت وپلا نبُوددرتحليل وبررسى ما دولت به حرف وشعارخلاصه نشود گفتاركليدحل اينهمه غم وغصه نشود…