کاروان آمد و از گمشده ام نیست  خبر دست حاجت به کی بردم  که نکرد هیچ اثر قاصدِ روسیاه  باز  به   نیرنگ   و  فریب وعده ها  میدهد  امروز  و  به فردای   دگر عمر من  مهلت امروز و به  فردای  تو نیست زنده گی همچو حُباب  است و  دَمی زود  گزر فصل پاییزم  و  با  یاد…

   نوشته : نذیر ظفر 01/17/15 ورجینیا – امریکا خوانـــــم ترانه ها ی فراوان  بیاد تو گلگشــــــــت میکنم به گلستان بیاد تو بینم بــسوی چهره خوبان نه از هوس خاطر کــــــنم دوباره درخشان بیاد تو ذوقی برای صــــــحــبت پیران نباشدم باشم جلیــــــــــس ـــبزم جوانان بیاد تو دیوانگیست گر چه سر خود سخن زدن باخود سخن…

عاشقم ، عاشق به چشمان چو آهوی تو ام ،    بسته ی زلفان پر پیچ بلا جوی تو ام .   در حجاب انداختی خورشید عالم تاب را ، شاکی در پیش خدا از شام گیسوی تو ام .   آتش افروزی بجانم ، در گرفتم ، سوختم ، می کشی یا زنده می…

  رسول پویان   ز دودِ وحـشـتِ تـیـر و تـفـنگ بیـزارم روان خــســتـۀ فــرهـنــگـی قـلـمــدارم به قهر و خشم شکستند گرچه نوک قلم قسـم بـه نون و قلم، خـامـه را هوادارم به زور و زر نفروشـم خامه را هرگز منی که دانش و فضل و هنر خریدارم به شهـر گل گل دل بلبل غـزل خـوانـم…

(طنز هفته)   کمباور کابلی یا وزارت ، یا روم بالای کوه میبرم با خود مجاهد، ده گروه می کنم با حزب گلبو۱ ، ائتلاف من نخواهم ماند در زیر لحاف! میکنم تاسیس حزب تازه ای از جهادی های پر آوازه ای میزنم راکت به ارگ روده قاق۲ انفلاق است، انفلاق است ، انفلاق گر…

نوشته : نذیر ظفر 01/18/15 ورجینیا -امریکا عمر من در عشق و دلداری گذشت پیــــــــش  گل ما نند  قناری گذشت وا به جانِ زاهـــــــــدِ ترشین جبین عـــمر او در گریه و زاری گذشت شام هـا با دخـــــــــتر رز دو به دو وقـــــت مــــا او  به  بیداری گذشت هــر که پیـــمان با سر پیمانه داشت روز…

تو ميماني شب و صياد رفته و يكسر آشيان برباد رفته نه شاهيني ، نه پرواز بلندا تماشا از نگاه ياد رفته تنها شب و شمع و شراب از من گريزان قدمهاي سراب از من گريزان چنان بيگانه خو گشتم كه حتي هواي اضطراب از من گريزان  امين آريبل جنوري ٢٠١٥ ترسايي هالند…

بهروز مطلب‌زاده ـــ در جامعه روشنفکری و به‌ویژه در میان نخبگان فرهنگی و سیاسی ایران، کمتر کسی هست که از پیشینه سیاسی و فرهنگی پرافت و خیز پنجاه ـ شصت سال اخیر کشور استبداد زده خود مطلع باشد، اما نیک‌نام‌ترین مرد روزگار یعنی «مرتضی کیوان» را نشناسد. در لابلای برگ‌های این تاریخ پراعوجاج و استبداد…

ف.بری   راه راست است راه امــن و ارتقا       خواستگارند هـــر مسلمان از خدا ورد می خــوانند به لسان عرب        نیست مفهــوم بهر شان این مدعی خواستگار راه نیکمـــــردان بوند       آنکه معمـــورند زنعمــــت در رفا بر حذر دارنــــــد زراه کجـروان       چونکه مغضوب اند ز اعمال خطا روشنست از بهرانسان این دوراه       گر رهــــــا یابند ز…

طبیبان تل په خدمت کې د انسان دي د  صحت او د پاکۍ  مشعل داران دي سخت حالت کې اول خدای دویم طبیب دی دی محرم  د هر پردي او د قریب دی دا مسلک د عاطفې او  د عزت دی مرستندوی د هرژوندي او بشریت دی خو یو نیم د طبابت تر نامه لاندې…

  گریه ای چشمان من ،ازشعله های اندرون شمع اگر روشن نگردد، اشک اوناید برون ماه رخسار خنده برلب ،رفت بسوی دیگری حُبِ وی بر دیگران ، شد مایۀ عشق فزون نی توانِ سیم دارم ، نی هنردر زرگری ناامید افتاده ام ،درگوشه یی خوار وزبون دل تپد در سینه ام ،  برامید رجعت اش…

  رسول پویان   از درد کهنه کشـور مـن زخم بستر است آتشگرفته طره ای در خون شـناور است دارو تـقــلـبـی و مــداری بــود، طـبـیـب بیمـار زیـر تیغ سـتم، جـور خنجر است در گـوش حاکـمـان وطـن پنبه کـرده اند ورنـه ز نـاله گوش تمام بشـر کـر است در گـوش ما فسـانـۀ روز جـزا مخـوان در…

  ========                         بـــود در شـهــرکـهــن مـــرد بـقــال بـا دکـان کهــنـه وفـــرســـوده حــال کـردمـویـش را سـپـیـد درایـن دکـان خـالی از دنـدان گـشـت او را دهــان حـاصــل عـمـرش بسـی اولاد  شـــد یـک نـشـد صـالـح هـمـه شــداد شــد گنـدم ومــال ومتـاع بـسـیـار داشـت در دیــارش رونـــق بـــازار داشــت دم بــَدم مــال دکـــانــش شـــد قـلـیـل او نـمی دانـسـت…

  رسول پویان اگـر بـار گـران بـودم برفتم اگـر آب روان بـودم بـرفـتم مـنی آوارۀ آتـش بــه دامـان اگـر بی آشـیـان بـودم برفتم اگر رند شـراب آلودۀ مست اگر غوث زمان بودم برفتم درآغوش بهاران شاد باشید اگر برگ خزان بودم برفتم گلان رنگ رنگت تازه بادا اگـر خـار دمـان بودم برفتم اگـر افـتـاده ام…

: نوشته نذیر ظفر چشم بر دیدنش خمارشده لب به بوسیدنش شرارشده دیدن حـــسن خوبرویان هم پیش زاهد گـــنه شمار شده عشق را عیـــب خلق میدانند ای خدا این چه روزگار شده از ریا کاری های زاهد وشیخ دل ســـــــــــــجاده غارغار شده یار گـــــفتا چرا شگوفه سری گفتـــــمش بر سرم بهار شده ایخدا عـــــــمر من…