اعلام همبسته گی با زنان، جوانان، وهمه  دلیر مردان ایرانی که با دست تهی، در برابر ارتجاع آدمخوار« جمهوری اسلامی ایران» قیام کردند واز خون خویش بر کف خیابان ها ، گل سرخ کاشتند. ++++  دکتر عارف پژمان پنجره های بسته را دست سپیده، بازکرد یعقوب لیث دیگری آمد و آواز کرد.  شکست ارتجاع به…

 نوشته نذیر ظفر یاد تان است بر این عشوه گران کف زدن ها یاد تان است دوصد وعده و شیرین سخن ها یاد تان است که شب تا به سحر خا طـر رای بردن ـــــمردم بیــــچاره و رقــــص و اتن ها یاد تان است که هـــر منتــــخب از بـــهر ریا سخنـــش بود (عدالت) به همــــه…

   محمد عالم افتخار با درود ها به همه نیک اندیشان و نیکوکاران! سلامی دیگرگونه به وطن و وطنداران، سلامی به افغانستان و انسانستان! نمیخواهم با برهنه کردن چونی و چرایی سخن؛ خدای زیبایی و نیکویی را کم سپاسی کنم! گپی از نام و نامه و تحفه عزیزی از دیر ها رفته سفر(هجرت) است؛ عزیزی که…

امین الله مفکر امینی 2017-29-12   کابل جان دامانت بازبخون شد ز دست اهل ریا زاهل عاری ا ز جوهر انسان وقرآن و خـــــد ا ندانـــم بــــر کدام واژه بنـــــامم این مخلوق را بدفتر خدا هم نیا فتم نام این اهل جرم و خطــــــا مگراینان هم خدای این جهان انـد ای رب یکتــا که هر…

رسول پویان تا ارگ مرگ حامی دزد و جناور است هر سال ما خراب تر ازسال دیگر است جنگ و جدال وقتل وقتال است کاروبار تا ارگ را به طالب و داعش باور است درهـا به روی طالب و داعـش بُوَد فراز افسوس برسراییکه بیسر و بیدر است ما را به دسـت داعـش خونخوارمیدهند این…

شاعر «سیلویا پلات» مترجم «مرضیه سدیدی» می‌نهم برهم دیده را، می‌میرند عالم‌ها می‌گشایم پلک، زاده می‌شود ز نو دنیا گویی ساخته‌ام باز تو را در رویا می‌روند رقص کنان ستاره‌ها، در آبی و قرمز جامه‌ها مطلق ِتاریکی، می‌تازد تا کجا می‌نهم برهم دیده را، می‌میرند عالم‌ها دیدم در رویا، کردی مرا افسون، چرا؟ خواندی غم…

رسول پویان فرمانروای مرگ برآرد صـدای جنگ از کام اژدهــای تعـصـب بــلای جنگ در جشن شادکامی مردم به جای صلح از خـون خلـق کـرده مهیا حنای جنگ غربوشمالوشرقوجنوبوطن خراب مردم به طرح ونقشۀ دشمن فدای جنگ گاهی بهانه طالبویکروزداعش است کذب و دروغ جمله بـود ادعـای جنگ از حد گذشت دامنۀ جور و ظلم و…

رسول پویان دل زیـبــا پـسندم رنـگ رویـا داده معـنا را تجـلـیگاه دلهـا مـیکـنـد تصـویــر زیبا را ندارد حسن معنی جلوهیی ریباتراز معشوق نیابی تحفهیی جز وصل جانان قلب شیدا را زساز زهره بشنیدم نوای عشق و مستی را ســرود باربـد گـویـا کـنـد چـنـگ نکیسا را نهانکردم اگرچه داغ دل را لاله سان لیکن بگــیـرد آه…

  آنجا که روز از شب  یلدا  سیا  هتر است چشم  خرد ز چالش  دلها بخون تر است آنجا که جنگ  وحشت قتل و تجاوز است روز  و شب اش سیه ،چو یلدا مکدر است افر شته  گان ساکت و خا موش گشته اند شیطان به جا یگاه  ملایک  سخنور است یلدای د یگران  بسرور…

محمد عالم افتخار   پس از تقدیم چکامه «سرودی برای افغانستان»(1) پیام های تشویقی و نوازشگرانه زیادی از هموطنان درون و بیرون افغانستان دریافت نمودم. خواهر بلند نظری که ید طولا در شعر و موسیقی نیز دارند؛ با تلاش شورانگیز مرا یافته و فرمایش خود را برایم رسانیدند: «… برایتان عمـر دراز و توان بی…

  علیشاه سلطانی   از جمله نخستین روشنفکران و مبارزان اجتماعی که در دهه 30 قرن بیست؛ یعنی پیش از پیروزی کمونیسم، به غرب گرایی در ادبیات چین اعتراض کردند، مائو بود که علیه اروپایی نمودن ادبیات و به جانبداری از ادبیات خلقی، بومی و سنتی چین اشاره نمود. ادبیات ” جنبش 4 ماه مه…

رسول پویان طرب در دل هوای بزم موسیقیار میسازد نـوای تَـن تَـنَن در دل خـیـال یـار میسـازد حجازواسپهان وراهوی وشور و زیرافکند نـوا وبـوسلیک از زخمـههای تار میسازد زعشّاق وحسینی و بزرگ و راست مینالد مقـام زنگوله بر عـاشـق و هـشیار میسازد به چنگ وتنبک وتنبورونی مطرب کندآغاز گهی با تار میگـويـد، گهی اشعار میسازد…

به افتخار سالروز درگذشت رهبر بى بديل و تكرار ناشدنى  حزب دموكراتيك افغانستان “ببرك كارمل”  ————— بگو اى كابلستانم بگير و بعد يك عمرى زبان بگشا و بهر ما سخنور شو! تو راز اين دل پر درد خود بر گو بگو ما را ! بگو ما را يكى و راست؛ اين راز نهان خود چه دارى تو ؟ كه در خاك تو هم شور است وهم در خون تپيدنها من از تو شكوه ها دارم ! تو اى  شهر هياهو ها تو اى شهر ترور و سنگسار و انتحارى ها تو اى شهر دروغ و طرفه و بى بند و بارى ها ؟ بگو اى كابلستانم   هر آن شاه و اميرى كه به زور و مشت اهريمن ز سوى ديره دون آمد و يا شاه و اميرى كه به جز عيش و نشاط و يا شكار خود ويا درعشق مال وهم  منال و جيفه ى دنيا واما درغم ميهن براى يك سر سوزن ز بهر مردم اين سرزمين مولوی…

خانمی از کنجِ چشمی دیده بودشوهرش بر چادر او ریده بودگفت فوراً توبه کن ای بی زبان!ورنه افشا سازمت اندر جهاناندرون شوهرش آمد به دردعذرو هم زاری نمود وتوبه کردراه ریدن را ببست اززیروسرتا نباشد آبرویش در خطرخانمش گفتا کنون آدم شدینق نق و از فق فقم بیغم شدیبار دیگر ، بادی، گر خالی کنییا…

نویسنده: بهروز مطلب‌زاده علی اشرف درویشیان، خدمتگذار فراموش نشدنی ادبیات کودکان ایران، دیگر در میان ما نیست. او آرزو داشت، تا پس از مرگ، جنازه‌اش را در کنار گور مادر، که در شهر زادگاهی‌اش کرمانشاه مدفون است به خاک بسپارند. اما به‌دلیل مخالفت نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ‌با انتقال جنازه‌اش به کرمانشاه، پیکر بی‌جان او…