رسول پویان جیغ سکوت گـوش فلک را دریده است فـریـاد خـامـوشـانـۀ دل نـاشـنـیـده است پرشـاخ و بـال درخت کهـن سـال آدمی در زیـر پـای بـاد خـزانی خـمـیده است از عنکبوت وهـم کهـن در خـیـال ذهن تار غـبــار در هـمــه عـالـم تـنیده است گوییکه عهد عشق ومحبت گذشته است دوران جنگ وماتم ونفرت رسیده است سـوزیــده…

از  بها ی  کار ما   آقا  شدند  صاحب سر مایه و دارا شدند  خانه ها شان پر زتولیدات ما لیک بر ما دشمن جانها شدند زیر بنا و روبنا  را سو ختند دشمن  انسا  نیت آنها   شدند در  قبال  غارت  نیروی  ما  صاحب کرسی کارفرما شدند   وحشیان جاهل  دوران سنگ جا یگزین  مردم …

          بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  به مناسب روز جهانی کارگر ۱۴۰۰، ترجمه اشعاری از هنرمندان نامی ترکیه را به مادران داغ‌دیده خیزش‌های ۹۶ و ۹۸، فعالین جنبش کارگری، جنبش زنان، جنبش جوانان و دانشجویان، روشنفکران مترقی و مردمی، بازنشستگان، خلق‌های تحت ستم، زندانیان سیاسی و… تقدیم می‌کنم! آن روی سکه آزادی ناظم حکمت نگاه‌تان به خطا می‌رود.…

محمد عثمان نجیب ارچند دی‌سال روییده یی به من سنبل منهزار سالبوی خوش آشنایی داری مه روی من&&&&&تن پوش هم ایمدر بی بساطی دل هاتن به تقدیرطی طریق کنیم ما&&&&&من و‌ دل یادخیال تو داریم نازنینانه دانی کزخون دل چه حاصل داریم ما&&&&&پریشان حالیپری چهره‌‌‍‌ی من چرانه صدایی نه شوری نه غوغایی&&&&&حوصله باید در این کاروان سرگردانکه…

گردون به جز از‌کج‌روشی یاد ندارد  رسمی به جز از غصه و بیداد ندارد  ای باد به شدت مگذر از چمن دل  نخل دل ما طاقت هر باد ندارد  افلاطون اگر هم که شود نزد منش هیچ  آنکو عمل از گفته یی استاد ندارد  هرگز نرسد کوشش بیچاره ای عاشق  هر آنکه جوانمردی فرهاد ندارد …

رسول پویان هـنـوز مـوج نگاه تـو نغـمۀ رویاست سـرود چشم تـو آهنگ محفل دلهاست لبان ز لعل بـدخـشان قصه می گـویند دهان پرازعسل و بیتهای دلآراست گلی که عشق و محبت دهد بدست دل یقین تاکه جهان هست تازه و زیباست کتاب عشق دلـم را مـرور بـایـد کـرد ازآن صداقتِ مهرو وفای دل پیداست گهی…

نویسنده «ارنست همینگوی»؛ ترجمه «نیما فتاحی» پیرمردی با عینکی دور فلزی بر چشم و لباس­هایی گَرد گرفته گوشه­ای از جاده نشسته بود. پلی موقت بر روی رودخانه کشیده بودند، و ارابه­ها، کامیون­ها، زن­ها و مردها و کودکان از آن عبور می­کردند. قاطرها کشان کشان به کمک سربازانی که پره­های چرخ­ها را به جلو می­راندند،  ارابه­ها…

            بهرام  رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  صادق هدایت در این مورد چه زیبا گفته است: جلوی گرسنه‌های بیچاره در طول سال هر چه‌قدر غذا بخوریم مشکلی ندارد؛ اما جلوی آن روزه‌دارانی که خودشان خواسته‌اند غذا نخورند نباید چیزی بخوری!! هدایت می‌گوید: «افکار پوسیده هیچ‌وقت خود‌به‌خود نابود نمی‌شود. چه بسیار کسانی که پایبند به هیچ‌گونه فکر و عقیده‌ای نمی‌باشند…

در وطن‌ جنگ است کوی و کوچه و منزل خراب  باغ ها آتش گرفته میوه و حاصل خراب  کشتی آمال ما در بحر طوفانی شکست  موج طغیانی شد و هم دامن ساحل خراب  مکتب ما یک طرف ویرانه مسجد همچنان  پلچک و پل منحدم از فتنه ای جاهل خراب دزد آزادانه خالی جیب مردم می‌کند …

رسول پویان افراطیت که نغمۀ جنگ ساز می کند افطار را بـه خـون بشـر باز می کند ماه صیام را بکشد تا به خاک وخون با تیغ خون چکان تاخت وتازمی کند با خـون خلق کـرده وضو بهر انتقام بـر روی نعــش آدمی نمــاز می کند طالب اگـر امارت خـونین کند بـه پا دوران سنگ…

رسول پویان دل فسرده یی را گر به خنده شاد کنید نشاط و جنبش و دل زندگی زیاد کنید تـرانه یی که نـوازد گـوش دل هـا را بـه جـای گریـه و انـدوه دل نماد کنید ربـاب و تنبک و تـنبور محفـل آرایند بـه نـغــمـۀ دل مطـرب اعـتـمـاد کنید ز خشم مفتی و شیخ دغل به…

نگارا رفتی و نه دیدی حاصل دست باغبان را رایحه‌ی نازبو و تبسم نسترن و پیچان را &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& تبسمی به من شدی و رخ برتافتی چرا در حسرت دیدار حسودم ساختی &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& تو اهورایی که یک باره تبسم لب من شدی ز‌ کدامین شهری که ترنم دل من شدی نه تو آرمیدی و نه دل…

رسول پویان پـیـانـو از ضمـیـر آشــنـای دل سـخن گوید دل گیـتار می لـرزد که نـوتِ تَـن تَتَن گوید نوا در پرده هـای سـاز دل آنسان کند بازی که طرز تازه گویی بیت وآهنگ کهن گوید صدا در بستر امواج هارمونی شده رقصان که سمفونی به گوش دلرباهردم احسن گوید به بزم زهره با چنگ ونوا…

رسول پویان نوای طبله وسیتاروچنگ وپازیب است بدان هارمونیه بانگ نای ترکیب است ملودی که شده سـُر بـا چـونـین ترتیب نماد جلوۀ ساز و سرود و تهذیب است نـوا که از نفـسِ دلــربـا شــود جـاری به دردِمزمن دلهای خسته طبیب است ترنجی نازی که بر بام دل فتاد ازدور مرادنامه و پیغـام عشق را زیب…

رسول پویان مگـردان تلخ یارب کام رویاهـای شیرین را خیال آمیز تر کن دم بـه دم اشعار رنگین را نگارستان هستی نقش درنقش است بی پایان هـنـر تا بی نهـایـت پـرورد نقـشِ نگارین را میـان گلـشـن انـســان هـر گل جلـوه یی دارد بنازم نرگس و نیلوفر و ریحـان و نسرین را اگرخواهی که بینی عمق…