من درینجا بیکس بی خانه ام مسُول کیست یا اگر از شهر خود بیگانه ام مسُول کیست اشتبا ه  از جمع ما بود یا که  کار دشمنان  پای در زنجیرو درزولانه ام مسُول کیست هر کجا   گفتیم  خود  را قهرما نان  زمان لیک اکنون شهره  ا فسانه ام مسُول کیست  هو شیاری را…

من نخواهم شراب مال شما  تشنه ام لیکن آب مال شما ما پسندیده ایم مهر و وفا  غیر از این هر ثواب مال شما  نور خورشید روز ما را بس  طی شب ماهتاب مال شما  بستر خواب ماست خارا سنگ  خواب بر تخت خواب‌ مال‌ شما  ما و نانی جوین چای تلخ  انگبین و کباب…

رسول پویان نهـان اســرار دل را آشـکارا می کند روزی ز شکّ و شبه دل ها را مبرّا می کند روزی شـکـیـبـایی بـه آیـیـن محـبت تلخ هـجـران را به کام شـوق دل شهـد گـوارا می کند روزی کـتاب عـشق را با دیـدۀ احساس اگـر خـوانـد فقط با عشق دل صغرا وکبرا می کند روزی ز…

امین الله مفکر امینی        2024-01-01! ســــــالِ نـــــو فکـــــــرِ نو بکاراست بربنـــایِ خـــــدمتِ مـــــــردم که جـــزتعلقِ انســــانی  هرتعلقی دیگرباشــــد چــــونیشِ گــــــژدم تجربه گردیده تعلقــــــها چو مذاهب وسیاستها وجملــــــه ادیـــــان بربنایش خلقِ خـــــــــدا  همچوکشتی ی بیسکان گشتند وراه گــــم نــدانم جهان انسانیــــت  را چه نواقص بوده که جمــــله خـــلا یق جوهرانسانی رها شــــد  وپیشه گردیـــد افکارو سیاستهای دٌگٌـــــم هرفرقه رسمی گزیدنــد ومحتوایش…

آقای “لقمان منصور” (به کُردی: لوقمان مه‌نسوور) مشهور به “لقمان لک” شاعر کُرد، زاده‌ی ۴ سپتامبر ۱۹۶۳ میلادی در کرکوک است. ■□■ (۱) می‌گویند در مشرق زمین  در این دنیا، زن اسیر چنگال دین و مرد است و  در آن دنیا نیز حوری‌ست و به مرد‌ها پیشکش می‌شود… در اروپا هم ول و لاقید است …

«مرثیه‌ای برای گل‌های پژمرده» بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  مجموعه شعر «مرثیه برای گل‎‌های پژمرده» سروده بکتاش آبتین شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران، هم‌زمان با سالروز تولد این شاعر ۲۵ آذر ماه از سوی نشر باران در سوئد منتشر شده است. بکتاش آبتین، نویسنده و فیلم‌ساز منتقد، در دی ماه ۱۴۰۰ به دلیل بی‌اعتنایی مسئولان زندان…

شب  یلدا چو شب ظلمت و مهجوری ما  روزهاچون شب،شب شاهد رنجوری ما  دانی ایدوست حذر باید  ازین  فاصله ها ورنه روزها، شب یلدا شود ازدوری ما  شب ندارد سحری تا من  وتو ما نشو یم  وحدت ماست فقط چاره وغمخو ری  ما وای می ترسم از آنروزکه تاریخ  وطن شود آن شاهد  بد عهدی …

رسول پویان 17/12/2023 نـشـد پیدا دل از پیـچ و خـم زلف زرافـشانی هزاران دل فـدای چشم مست و لعـل خندانی شب یلدای هجران کی به پایان میرسد یارب زلب های سکوت دل به گردون رفته افغانی انار گـونه و تربـوز لب ها را دریـن غربت نـدیـدم دور کُـرسی در شـب سـرد زمستانی کجا شد اختلاط…

شب یلدا که نام جاودانیست ز آیین کهن رسم و نشانیست شب یلداست آغاز زمستان شب شعر و سرود و بزم یاران شب یلدا شب طولانی یی سال که با آن میشود دگرگون احوال شب یلدا شب میلاد خورشید که تابندد در آن پروین و ناهید شب یلدا به فکر همدلی باش بیا با ما…

یاد  آن  نای و  نیستا ن و نوای من وتو یاد آن وعده  و پیما ن و  فا ی من و تو یاد  آن گلشن  زیبا  که   به  آن  زیبایی بود مرغان سحر نغمه  سرای  من و تو یاد آن  ساقی  و آن  شمع  ویاران  قدیم یاد بزم  طرب  عشق  وهوای  من و تو…

استاد “نەبەز گوران” (به کُردی: نه‌به‌ز گۆران) شاعر، نویسنده، مترجم و روزنامه‌نویس کُرد، است.  “نه‌به‌ز” به معنی نستوه و شکست ناپذیر است. وی در هفده مارس ۱۹۷۷ میلادی، در شهر کوچک بیاره واقع در منطقه‌ی هورامان اقلیم کردستان دیده به جهان گشود. “هلمت گوران” دیگر شاعر و نویسنده‌ی کُرد، برادر اوست. نه‌به‌ز، برای نشریات مختلفی…

اور دی اور دی د زړه اور دی د عشق زور دی په گوگل کې، چې تاویږي، را تاويږي نه مړ کیږي نه سړیږي نه ودریږي لا گرمیږي لا خوټیږي لا پخیږي هټکرۍ په کې ماتیږي ویلې کیږي سرې لمبې ترې پورته کیږي د پنجرو نه یې مرغان لکه سپرغۍ په هوا کیږي هوااخلئ، هوا…

شاعریکه نیم قرن در مهاجرت قرار دارد ولی هنوز  دررگهایش خون محبت وطن و هموطن جاریست ؛ پرو فیسور دوکتور ریان ( غایب) که حدود پنجاه سال قبل غرض تحصیلات عالی در بورس تحصیلی که از لیسه عالی استقلال نظر به لیاقت اش برایش داده شده بود عازم کشور فرانسه گردید و تا کنون در…

«شهناز عرش اکمل» یشه واژه «مدرن» از «مودو» ((modo به مفهوم «جاری/ فعلی» است. بر این اساس، هر آنچه سبک وسیاق روز را از گذشته جدا م‍ی‌کرد، «مدرن» خوانده م‍ی‌شد (نجومیان، ۱۳۸۳: ۱۱) و آن سبکی از رمان نویسی بود که نخستین بار به صورت یک جنبش ادبی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم…

دکتر “شادان علی احمد” مشهور به “شاده علی” شاعر کُرد است. کتاب “زیوا” مجموعه‌ای از اشعار و نقاشی‌های او را در بر دارد که در سال ۲۰۲۲ چاپ و منتشر شده است. ■□■ (۱) گویی دیگر باران هم  یاری‌گر رویاهایمان نیست! زمانی‌ست بسیار که نمی‌بارد، و هرکس قطره‌ای آب می‌بیند، به شادی فریاد برمی‌آورد: —…