بانو “پری رحیم صالح” مشهور به “پری قرەداغی” شاعر، نویسنده و کارمند دولت اقلیم کردستان، زاده‌ی ۱۱ مارس ۱۹۷۲ میلادی در محله‌ی چاوساغ سلیمانیه است.  وی همسر “کمال بدران” نویسنده و روزنامه‌نگار مطرح کرد است. (۱) با نفس‌های تو زندگی می‌کنم  و قلبت را یک روز اشغال خواهم کرد! اگر بر علیه‌ام قیام کنی  من…

بانو “هیژان کمال” (به کُردی: هێژان کەماڵ) با نام کامل “هیژان کمال کمال” شاعر کُرد، زاده‌ی ۱۱ آوریل ۱۹۸۴ میلادی در اقلیم کردستان است.  (۱) خودا ده‌زانی تو  جه‌ند له دلی دايكم ئه‌جی  كاتی ميهره‌بانی ئاو بو زه‌وی باس ئه‌كا. ◇ خدا آگاه است، که تو چه‌قدر شبیه مادرم می‌شوی، که از مهربانی‌های آب برای…

له څېړنوال دکتور عبدالغفور لېوال سره د غني‌خان د شاعرۍ د ځینو اړخونو په اړه مرکه مرکوال: انجنیر عبدالقادر مسعود د ادب او فرهنګ درنو مینه والو!  ارواښاد غني خان د نومهالي افغاني فرهنګ یو یاد او نوموتی شاعر، لیکوال، انځورګر، مفکر او سیاسي مبارز وو، چې پر معاصر پښتو شعري بهیر یې خورا زیات…

آفتاب،،، هدایت‌گر ما بود اما، تن به شب‌پره‌هائی دادیم که،       دورِ سرمان می‌چرخیدند!  (۲) دکمه‌های زندگی را باز می‌کنم؛ و در می‌آورم  این پیراهن گشاد را.                          … آه،،،    –زندگی به ما نمی‌آید!  (۳) قطاری بر ریل  انتظاری بی‌هوده را…

استاد “ستار احمد” (به کُردی: ستار ئەحمەد)، شاعر، نویسنده‌ و روزنامه‌نگار کُردزبان در سال ۱۹۶۲ میلادی، در شهر کرکوک دیده به جهان گشود. از او تاکنون ده کتاب شعر و داستان به زبان‌های کُردی و عربی به چاپ رسیده و هشت کتاب دیگر آماده‌ی چاپ دارند. نمونه‌ی شعر: (۱) در جستجوی تو، همچون پروانه، به…

رسول پویان فریاد فلسطین بمـرده رحم و عـواطف و داد انسانی بـرفـتــه عــدل و مـدارا ز یاد انسانی به روی دست پدر کودکان زنند پرپر بکُـشـتـی مـادرک نـامــراد؛ انسانی؟! جلو بـرق و خوراکی و آب را بسـتی از ایـن بـد تـر چه باشـد شـداد انسانی دگرحقوق بشریک دروغ شاخدارست ربـوده ظـلــم و سـتـم اعـتـماد انسانی…

گفتی فغان و ناله سرودم گریستم گفتی میان غصه غنودم گریستم گفتی میان دفتر انباشته قطور گشتم به خویش راه گشودم گریستم دیدی نشان زخم و سیاهی به چهره ام گفتی چرا خراب و کبودم گریستم چشمم نخفت در همه شب در خیال تو تا صبح‌دم به یاد تو بودم گریستم  در شهر جانم از…

آدمی خواب وجهان می جنبد  سر زمین با ستان   می جنبد بس نبود این  تنش نیم قرنه ؟ که هرات خونچکان می جنبد زختلا  فات  طبیعت همه جا شرق غرب همزمان  میجنبد قامت  کیف  و هری  و غزه   در خمآ پیچ زمان  می  جنبد جنبش ی نیست  زبید ا ریها  خفته در لرزش آن …

(۱) دنیایم،  پر از شعرهای ناگفته است و من تنها! (۲) ساعت دیواری  تیک تاک کنان  فریاد می‌زد: وقت طلاست! (۳) به گلی خشکیده سلام کردم و گفتم: تو چقدر زیبایی! #رها_فلاحی…

“آواز سامان” شاعر کُرد، زاده‌ی اربیل عراق است. او از جمله شاعرانی‌ست که شعرش در کتاب آنتولوژی شعر زنان کُرد که به زبان فرانسه چاپ و منتشر شده، گنجانده شده است. نمونه‌ی شعر: (۱) حرف‌هایت، مرا به زیر سایه‌ی ایوان خانه‌ی قدیمیمان می‌برد همان خانه‌ای که پر از زنگار خاطرات است. تو دیر کردی و…

رسول پویان هری ز خنجر خشـم طبیعت افگار است دل فـسـردۀ اهـل هـرات خـونـبــار است خمـوشـی از دل فـوشـنج می زنـد فـریاد که پاره های جگرزیر خاک و آواراست جهان بـه نـالـۀ مظـلـوم گـوش نمی دارد وطن به چنگ ستم پیشگان گرفتار است ز صلح و عاطفه و مهر کس نمی گـوید بشر اسـیر طلسمات…

سوێ له سێلی گرێ خوراو. پێشه‌وه‌ شۆ. هه‌تا درگای قه‌سه لێک بکردنه‌وه‌ گرژینه‌وه‌ و سڵاوی کرد. – سڵاو! – بۆسانی جوان و شۆخه! – به‌ڵێ! – دروشه‌‌کان هه‌تا چه‌ند رۆژیکی تر له ژیر گوڵ و شگۆفه‌ نوقوم ئه‌بن. – به‌ڵێ، بێسه‌ر جوانه! – له‌دوای هاوین ئه‌یه‌ت و به‌ر و مێوه‌‌‌کانی خۆش مه‌زه‌ و ئابدار! –…

نوشته نذير ظفرمنكه پروانه   وار  ميسوزمهمه  از دست    يار ميسوزمگاهى در پيش طلعت جانان گاه  به كنج و  كنار.   ميسوزمگه به گراماى وصل ديدارشگاهى   در    انتظار   ميسوزممشرب   سوختن نصيبم شدكه به  ليل و   نهار    ميسوزمشعله در سوختن    ندارم مناز    تف يي روز گار.   ميسوزمسبز چشمى به اتشم انداختبى   ظفر  زرد   و…

رسول پویان عـشـق با راز بقـا آهـنگ دل را سر کند مردوزن را تابه فرگشت شدن همسرکند جـذبۀ عشق و صداقت را رفاقت پرورد نـطــفـۀ مهـــر پـدر را کـودکِ مادر کند بی خلـوص عـشق پیونـد محبـت می کَند حلقۀ عـشق و محـبـت را وفـا زیـور کند عشق نیروی بـزرگی را بـه جنبش آورد انـقــلاب بی…

آقای “آسو ملا” (ئاسۆی مەلا) شاعر کُرد، زاده‌ی کرکوک و اکنون ساکن سیاتل آمریکا است. (۱) بعد از باران، بوی خاک می‌آید، اما از خاک سرزمین من، بوی خون! (۲) صدای دهل و  غرنبه‌ی ابر، از نزدیک هم زیباست! (۳) ناله‌ی ابر، خاک آبستن دانه و جوانه‌ست، اما خاک سرزمین من آبستن مین! (۴) پوشیده…