به یاد مردم ایران    وحشی بافقی آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ اشتیاق تو مرا سوخت کجایی، بازآ شده نزدیک که هجران تو، مارا بکشد گرهمان بر سرخونریزی مایی ، بازآ کرده‌ای عهد که بازآیی و ما را بکشی وقت آنست که لطفی بنمایی، بازآ رفتی و باز نمی‌آیی و…

پیر عنکبوت‌ها – کابوس ‌شان نه غیرِ ناقوسِ رنج و کار- ترسان از این که گردند یکروز تار ومار… هی تارمی تتند و به هر تار می زنند                             اندیشه ای                                          به دار… جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)…

غمجنه وم لغمه ته بدلون راګړه میینه امید لرمه ستانه ته سکون راکړه میینه دنیا ډیره فانې ده راشه ژوندوکړو په مینې ؛ محبوب؛ می کړه لځانه  نوې شتون راکړه میینه ——————— امیل مې شه دمینې چې دنیا باندې غورځل شې عزیز شه ماته ګرانه چې مې مات زړګې تسل شې ؛محبوب؛ وم په دنیا کې…

«کار»، چنان گرگِ هار ، بر کشد از تن دمار بختک «سرمایه »را گر نسپاری به دار! جعفرمرزوقی(برزین آذرمهر)…

ایصباازما رســـان،آنامیریراسلام راستگرایچپنما،مزدور«کیری»راسلام خلق گویند این اجیردربسترمرگ است کنون چون شغال درگوشه ای افتاده خوار وزبون گرچه او راچون اجنت استماملامت میکنیم لیکبازهم بهر او آرزویسلامتمیکنیم گوبرایشتوبهکنازآنهمهکردارخود بعدازینکمتربگودروصف آن بادارخود در جوانی برگزیدی برخودت یک مرد را روز وشب درخدمتش ،می کشیدی درد را جمله داند آن زمان سیغانیا مقبول بودی لیکن افسوس درمحیط بی…

یه یادغزلسرای سنت شکن قرن الا ای مادر دُر دانه رفتی زبین ما چو یک پروانه رفتی شکستی قفل زندان جهالت ولی درپا هنوززولانه،رفتی چه شوری را بپا کردی درعالم دریغا که خودت عجزانه رفتی بنازم غیرت ات را ای شهِ شعر ازین غربت سرا،شاهانه رفتی زملا تا به شیخان شررزا شدند ازشعر تو دیوانه،رفتی…

بانى شرو فسادبه جهان امريكاى ظالم است آله وابزار وى همش مردم جاهل،نه عالم است خودبانى القاعده ، مجاهد، طالب و يا داعش بازخودنظاره گروحشت ودهشت ومظالم است بنام حقوق بشرودموكراسى زاده بس فتنه ها كاشت نفاق بجهان اين نه ازافكارسالم است كردويران وناامن جهان ومضطرب خلق جهان همه بامكاره گى سازمان (سيا) محرم ونهان…

گیتی  بهانه  کرد نجویید زحال  ما هر سبزه سر کشید نروید به  فال ما سوگند  گر نبود  به گیتی نشد  محال هردام گر به  آب به  افتید ز جال  ما ساقی به شکوه رفتهُ زنجیر ها شکست ما پرزدیم به هر سو که بشکست بال ما ( محبوبیت)  به خانه  تقیر نیست   دگر اغیار   میدرید   زهر  لانه   مال   ما ———————————————   *** هرگز مگو که زجر زهجران دروغ بود در عشق دل صداقت…

 نوشته نذیر ظفر هـــــر چــــــــند میکنم غم دل کم نمیشود از غــــــــــصه های مهر تو بیغم نمیشود ما را به تیغ طعنه چنان کردی قاش قاش زخــــم زبان تـــــداوی به مر هم نمیشود گفـــتم رقیب را که مده طعنه ام به عشق او گــــــــپ شنــــــو نبوده و آدم نمیشود از راه لطــــــف صحبت یارم نشد…

درگیر خاموشی مرداب است، –                            دریا- شب بسته نطفه در نگاهش                         چون هیولا مهتاب سرد ودل شکسته، چندان فرو رفته در عمق ابرتیره که ذره نوری هم نمی تابد ز بالا. بر بوته‌های دشت باور، – خشکیده یکسر- ابری نه بارا ست؛ یا هست و چندان نیست کارا، بارد گهی ،              اما تنُک…

جنگ های تن به تن وجنگ های لفظی ، بین طرفداران دوکاندید ریاست جمهوری درکابل ، تا سرحد استعمال آلات وافزارجارحه ومجروح شدن تعدادی ازافراد جانبین که امروزدرمحوطه کمیسیون انتخابات صورت گرفت ، سخیف ترین عملیست دربرابرانتظار بی صبرانه مردم ازنتایج آرای شان درانتخاب رئیس جمهورمورد نظرهمه. ما خارج نشینان که درابتدا تعهد ظاهری هردوگروپ…

بانوی سخن آنکه سخندان برین بود  الفاظ کلامش همگی نغض و گذین بود   در جسم سخن روح دمیدی چو مسیحا  در کلک زمان گوهر کمیاب زمین بود  پرخاشگری داشت به ارباب ستمگر  با مردم بیچاره به یک راه عجین بود  نازم من آن کلک هنرمند و لطیف اش در نقش و نگارش چو صورتگری…

رسول پویان بیا به دامن شب خوشه خوشه پروین است شـرنگ پای زیب مه زینت کمرچین است ز چـنـگ زهــره بــرآیــد تـرانــۀ عـشــاق به مجلسی که پر از صورت نگارین است بیـا بـه خلـوت شـب لحـظه ای کنارم باش دمی که بـاغ سـما پـر گلان رنگـیـن است ســـراب خـشــک بیـابان انتـظـارم کُـشـت بیا که دامـن…

  (( بـر غـزل مـیـرزا  غـالــب )) ===================   مــا را مــدان   قـطـره  کـه  آن  قـلــزمـیـم  مـــا چـون  ذره  در مـیـانِ خـودش  خـود گـمـیـم مــا   بـر خـاکِ کـویِ دوسـت چـنـان شـمعِ  روشـنـیـم بــر  آسـمـانِ     خــاطـره اش   انجـمـیــم   مـــا   مـشـتـاقِ جـلــوه  هـــای عــزیــزانِ  هـمــدلــیــم بــر تـشـنـه لــب نـشستـه خـمـاران  خـمـیـم مـــا   مــا نـیستیـم…

عجب تقسيم تقسيم است، يكي از تو يكي از من، نه ! اين از تو و آن از من! چي ميگويي كدام از من؟ همينكه گفتمت ! از تو! همان كه گفتم از من هست، چي بيجا نا بجااز من؟ صدا و بي صدا از تو؟ …. همين يك يك يكايك يك جدا از هم…