دکتر بیژن باران شبیه کردنِ اشیاء با انسان ها چقدر برای اشیاء آشفتگی به بار می آورد. ریلکه   می توان نیما را حلال 3 تضاد آغاز سده 14ش شعر فارسی انگاشت: نو و کهنه، خارجی و داخلی، مدارا و ممیزی. هر 3 مشکل در افسانه نیما تبلور یافته اند: او از شعر کهنه با…

بمناسبت گرامیداشت  از روز جهانی زن زنی را می ستایم من که قلب مهربان دارد پیام آرزو برلب به سر فکر جوان دارد دلی باوسعت دریا زعشق جاودان دارد زنی را می ستایم من سفر سوی خطر دارد زشهر غربت وغمها به تنهایی گذر دارد دریده دامن شب را به فردا ها نظر دارد زنی…

  ته زما د ژوند نوښت یی ته می قدراو ارزښت یی   په درنښت باندی دی دروند یم ته ھروخت زما درنښت یی   ته زما د مټو زوریی ته می ھڅه او خوځښت یی   بی له تامی نوربخت نشته ھمدا ته زما ټول بخت یی   زه د للمی تږی ګل یم…

رخت از تن شاخه برکند جوش بهار پر بار شگوفه دست و آغوش بهار سرگوشی و بوس و انجمن آراییست بر بام سپید پرنیان پوش بهار امین آریبل…

بهروز مطلب زاده ‏ ‏ای زن!‏ ای شکوه زندگی!‏ چشمانم را به تو می‌سپارم تا آفتاب جانت را نگاهبان باشد.‏ نگاهم را به تو می‌بخشم تا در آیینه چشمانت، طلوع خورشید را بنگرم.‏ دلم را به تو می‌سپارم تا جان آفتابی‌ات بیگانه باشد با غم.‏ 
صدایم را به تو می‌بخشم تا ترانه عشق را در…

دکتر بیژن باران دریا صداهای چندین دارد./ چند خدا و چندصدا. – الیوت   نقد ساختارگرای غزل بررسی ساختار در ظاهر و عمق است. نقد در عمق می تواند نشان می دهد که یک شعر چند تمی، وحدت در تاثیر بر خواننده دارد. ساختار اسکلت توالی مضامین و فکرها در شعر است. این اسکلت بندی…

  رسول پویان بهـار میهـن مـا بـدتـر از زمـسـتان است به هر طرف نگری غارت گلستان است کجـاسـت رحمـت رحمـان و یاری ایـزد عـنان قهـر طبیعت بدسـت شـیطان است ز بـرف آب گـوارا شـود بـه جـو جـاری ولی بـه سینۀ ما نـوک تیغ و پیکان است به ماه حـوت گیاهان ز خـواب بر خیزند برای…

زمستان شد جهان رنگ دگر شد  خزان آماده ای عزم سفر شد  درخت باغ از سردی فسردست  عروس باغ از غم خون جگر شد  برودت آنچنان طوفان بپا کرد  ز آزارش جهان زیرو زبر شد  به پنجشیر این زمستان غصه آورد  ز رنج برف کوچ عالم خبر شد  بهار آید خبر از کشور آید  که…

  نو شته نذیر ظفر خوشی ها گاهی با غــــــم میشود آدم نمی داند گهی غمـــــــــها دمــــــادم میشود آدم نمی داند چو اسرار جهان در فـــــــهم انسانی نمی گنجد به دردی زهر مر هــــــــم میشود آدم نمی داند خوشی در سالگرد خویش هر کس میکند بیجا به هر سال عمـــــــر ها کم میشود آدم نمی…

عبدالودود فضلی مـا بــه کجـا قــدم زنـیــم ، نـیست چـرا حـواسِ مــا دوغ  طـلـب  ز آسمـان ،کــــم ز هـنــر شـنـاس مــا   قبضِ نفس بـدست کـیست، ایـن کـه بـدانـد هـرکسی پـس بــه چـه بـی بسی بُــوَد، ایـنهـمـه الـتـماس مــا   ما که زخـود گـرفـته ایـم، فـاصلـه هـا شـود فــزون نـالـه ز خـویـش ســر شـود، گــردن…

من به اين سوخته ي ساخته عادت كردم و همين پيرهن تافته عادت كردم دوقدم رفته و برخاسته در خط زمان زير اندوه شب انداخته عادت كردم يك و يك از من و دو شش بدامان حريف به يكي برده و صد باخته عادت كردم ميكنم گم نخ بيداد كلاوه هر بار بعد صد سال…

  خزان آمد جهان رنگ دگر شد ، به مرغ کوچی آهنگ سفر شد .   سرشتش مایه ی فرسودگیهاست ،  که شاخ خشک در کام شرر شد .   به برگِ  زرد شبنم بستر افگند ،  به کلک ارغوان الماس زر شد .   زمستان چون سیه دل  رو سفید است ،  زبیدادش جهان…

  رسول پویان دگـر تـرانـۀ دل در چـمـن نمی روید هـوای عطـر گل یـاسـمـن نمی روید شکسـت تُنگ دلـم در فضای تنهـایی ز تار بزم خموشـی سـخن نمی روید چونان بسوخت دلم در تنور هجرانی که جزشراره ودود ازیخن نمی روید مگو ز جـذبۀ بی رغبت هوس دیگر ز بتن کـورۀ سـوزان پرن نمی روید…

اين دل براي بيكسي اش تنگ ميشود شايد به رقص بسمل خود چنگ ميشود گاهي شراب ،گاهي خروشنده رودبار گاهي خيال و خواب گهي سنگ ميشود ميجويد او تبار دل دردمند خويش يابد اگر كرشمه ي آهنگ ميشود خاري اگر خلد به سر انگشت اعتبار ميلغزد از حيا و شكر لنگ ميشود شوري اگر رسدبه…

  اشرفا از من نصیحت ،چون سلف رفتار نکن آنچه کرزی کرد ورفت و تواورا تکرار نکن طالبانِ جاهل هستند  ،د شمن جانی خلق بهر سهمش در حکومت، بیشتراصرارنکن گه مخالف گفت کرزی ،گه برادرخواند او از تروریست بودن شان ،تو مگرانکارنکن کاری کن تا ملت ما ، باز یابد خواب خوش در سیاست ،خلق…