عبدالودود فضلی مـا بــه کجـا قــدم زنـیــم ، نـیست چـرا حـواسِ مــا دوغ  طـلـب  ز آسمـان ،کــــم ز هـنــر شـنـاس مــا   قبضِ نفس بـدست کـیست، ایـن کـه بـدانـد هـرکسی پـس بــه چـه بـی بسی بُــوَد، ایـنهـمـه الـتـماس مــا   ما که زخـود گـرفـته ایـم، فـاصلـه هـا شـود فــزون نـالـه ز خـویـش ســر شـود، گــردن…

من به اين سوخته ي ساخته عادت كردم و همين پيرهن تافته عادت كردم دوقدم رفته و برخاسته در خط زمان زير اندوه شب انداخته عادت كردم يك و يك از من و دو شش بدامان حريف به يكي برده و صد باخته عادت كردم ميكنم گم نخ بيداد كلاوه هر بار بعد صد سال…

  خزان آمد جهان رنگ دگر شد ، به مرغ کوچی آهنگ سفر شد .   سرشتش مایه ی فرسودگیهاست ،  که شاخ خشک در کام شرر شد .   به برگِ  زرد شبنم بستر افگند ،  به کلک ارغوان الماس زر شد .   زمستان چون سیه دل  رو سفید است ،  زبیدادش جهان…

  رسول پویان دگـر تـرانـۀ دل در چـمـن نمی روید هـوای عطـر گل یـاسـمـن نمی روید شکسـت تُنگ دلـم در فضای تنهـایی ز تار بزم خموشـی سـخن نمی روید چونان بسوخت دلم در تنور هجرانی که جزشراره ودود ازیخن نمی روید مگو ز جـذبۀ بی رغبت هوس دیگر ز بتن کـورۀ سـوزان پرن نمی روید…

اين دل براي بيكسي اش تنگ ميشود شايد به رقص بسمل خود چنگ ميشود گاهي شراب ،گاهي خروشنده رودبار گاهي خيال و خواب گهي سنگ ميشود ميجويد او تبار دل دردمند خويش يابد اگر كرشمه ي آهنگ ميشود خاري اگر خلد به سر انگشت اعتبار ميلغزد از حيا و شكر لنگ ميشود شوري اگر رسدبه…

  اشرفا از من نصیحت ،چون سلف رفتار نکن آنچه کرزی کرد ورفت و تواورا تکرار نکن طالبانِ جاهل هستند  ،د شمن جانی خلق بهر سهمش در حکومت، بیشتراصرارنکن گه مخالف گفت کرزی ،گه برادرخواند او از تروریست بودن شان ،تو مگرانکارنکن کاری کن تا ملت ما ، باز یابد خواب خوش در سیاست ،خلق…

بر سنگلاخ معرکه آهوی باد ها، تا اوج تا عبور، اسطوره ساز کرد، در بود و یاد ها، پیمانه ی پیام دگرگونه سرکشید، تا سر برای لاله ی آزاد زاد خویش، بر گام افگند، اندوه (ما ) ی خامش تندیس درد ها، در انجماد سرد دگرواره ، تا درود، سبز نوید سبزه شود، بارور شود.…

شاعر : سمیع الدین افغاتي د نثر لیکونکی : احمدالله احمدزی يوه ورځ يو خر په قهر شو خپل روزګار ته وه ژوندون ته خپل حیران محنت او کار ته اعتصاب یې  د خوراک وکړه  دې خر ویل : انسانان موږ ته کوي تل سپک نظر ورځ له ورځې حال بتر خوار او ډنګر شو…

او مرا پیدا نمود ومن اورا گم کرده ام  تونپرس ازبهرچه ،یاکه چراگم کرده ام درستیزِعقل وایمان،اوزمن دوری گرفت ازعدم ،هستم ،نمود و دربقا گم کرده ام عقل گفت از وی بُبُر، تا نگردم اجنبی درگریز ازاجنبی ، یک آشنا گم کرده ام ای که بیتو من نبودم، تونبودی بی منت من وجودِ خویش را،درکجا…

  چامو وقار،چاموعزت، چا موغرورچورکړو چارانه ژبه ، چا ادب ، چاموکلتورچورکړو   دلته ھرچاپلمی راجوړی کړی اوچوریی وکړ چاموګودر ، چامودیره اوچاموکورچورکړو   دلته اوس ھرپردي خپل ځانته څوک مزدورنیولی دلته ھرچا د بل چا کور پخپل مزدورچورکړو   څوجادوګروموپه خلکوداسی کوډي وکړل چی په دمونویی د ټول ولس شعورچورکړو   پردي لاپریږده،خپل له…

بهمن 93 بیژن باران باید بخاطر بیآوری- ای فراموشکار! شکست شایسته نیست. آن بهمن باشکوه آرمانهای سترگ انسانی شبهای سفید امید.   ولی حافظه ما زوال یافته شادی در بند سبز صف سروان زیر برف سفید بندی بر مچ دست جوانان آه ای بهمن فراموش شده!   آن زاویه کوچک آغاز نگهبان هرم با موجهای…

  آرزو دارم شـــــود انـســــان وحـشـــی آدمـــی تــا شــــود آگــاه بـدانــد زنــدگــانی بــا هــمــی اشـرف مخــلوق عــالـم سـاخـت انـسـان را خــدا تا بـه دانـش و خــرد فـــرقـش شــــود از بیهـمی پس به انسان لازم است هم دانش وفضل وکمال تـا بـه مـخـلـوق خــدا خـدمـت کـنـد چـون آدمـی گر به جهل مانَد انسان، پس چه داند،اوکی…

  (( عـامیـانـه ))   رُخ بــزنـی رویـَکِ خــوشـــرویـِتـَـــه شــانـه کـنــم مــویـَکِ خـوشـبـویِـتـَــه   مُـرغـکِ دل مـیـکـُـنــه دیــــوانـگـــی ســرمــه کـنـی چشمـکِ جــادویـِتــــه   بـرســرِگـل قـطـره ی شَکـنَــم چـکـیـد داده جـَــــلا خــالـَــکِ  هــنــدویـِتـَــــه   نـخــره و نــازِ تـــو مــره مـی کُـشَــــه شــــور مـــــدهِ کُـنـجَـکِ ابــرویـِـتــــه   کـاش بـــه ایــن گــردَنَـکِ  زارِ مــــن حـلـقــه کـنــی قـولـک و…

  ف. بری   می رباید افعی جنگ ،طعمه اش را زین دیار زانکه اینجا کینه است ونفرت است وانزجار مالک قدرت شدند ناخــــوانده بر دوش وطن بر شدند بهر بقا با غیض در جنگ و شـرار غاصب ثروت و ملک و مسکنت گردیده اند بهر حفظ ناروا انـــدر ستیــــز و گیـــر ودار عشرت شــــان…

بیا و زمزمه کن شعر عاشقانه بخوان  بیا به خواهش دل درد دل شبانه بخوان  بیا به کوچه باغ غزل بانوای سبز سرود  بیا و لب بگشا شعر جاودانه بخوان  بگیر به دست خودت چنگ تار یا که رباب  به شور آور و مستی کن ترانه بخوان  به چوچه مرغ که در لانه مانده بی…