رسول پویان قـصـۀ روزگار می گـویم دم به دم بار بار می گویم از کهـن دورۀ تمـدن سـاز با هـمه افـتخـار می گـویم مهـر مـیتـرا و آذر دل را شـعـلۀ مـانـدگار می گویم ماد و ایلام و سومِروبابل گلـبن ریشـه دار می گویم رازهــای دل اوســــتـا را نغـمۀ کـشـتـزار می گـویم سروِپرشاخ وبال دیرن را…

نوشته نذير ظفر  ز شتا   دلم گرفته   هوس   بهار دارم به    اميد  ديدن   تو   دلى بيقراردارم مي ارزو  بنوشم  ز لبت سخن نيوشم  به كنار گل خروشم كه وصال يار دارم تو چو غنچه باز گردي همه تن بنازگردي بدلم  نياز   گردي       ز تو   …

نمیدانم چه هستید و ولی اینقدْر میدانم که نی از نسل انسان اید چو اوصاف شما را در فن خونخوارگی بینم یقینم میشود اینکه ز جنس و نسل گرگان اید به شهر آدمی ها آمدید اما همان وحشی که بودید و همی باشید به هر سو وحشیانه حکم میرانید نه راه و نی زبان آدمی…

ای زندگی ز توست همه آرزوی من همواره با تو درد دل و گفت‌ و گوی من نگذارمش که سر ز چنگم رهد رقیب یک روز بخت خنده زند گر به روی من نسبت به هیچ کس نبود کینه در دلم خوشبینی است با همه کس خلق و خوی من رفتی به ملک غیر که…

سیر تغیرات وتحول بریم به دلجویی مردم هردم شهید  برای کمک های عاجل بریم  با نیرویی وحدت سر تا سری  بخاطری صلح وتساهل  تا جیک پشتون هزاره یکیست شهید جوزجان وپکتیا یکیست  خون همه سرخ به رگها یکیست منشه ی اقوام زبانها یکیست پس چرا به جنگ مقابل شویم  همدگر را باید تحمل کنیم  هموطنم…

سروده های انتخابی از عبدالوکیل کوچی اوضاع خطری شده خدا خیر کند مردم سفری شده خدا خیر کند از جنگ ترور وحشت دشمن خاک این دربدری شده خدا خیر کند دردا که وطن سوخته در آتش غیر بیجا شده نظم زنده گی از خط السیر از بسکه تحملش نفسگیر شد ست آینده ی این مردم…

امین الله مفکر امینی 2022-28-01 گاه بدامان این اوفتادیم و کاه بدامان آن! گاه بدامان این افتادیم و گا ه بدامان آن  تا رقم زنند سرنوشت مردم و میهن ما، بیگانگان هر که به طرزی شکست، غرورانسانی ما  به بنیاد خواسته های برخاسته ازمنافع شان  پوشیدند این جفا کاریهای اهریمنانه  در لباس کمک های بشر…

تدوین دیجیتال : رفیق قاسم آسمایی رازق فانی و «پیام‌باران»از چاپ این مجموعه نزدیک به چهار دهه می‌گذرد؛ طی این مدت سروده‌های زیادی از آن با همگانی شدن انترنیت، سایت‌ها و وبلاگ‌های ادبی و فیسبوک بصورت پراگنده باربار همگانی شده است.مجموعه که با شعر «خامۀ بهزاد» (با هر دلی که شاد شود شاد می‌شوم) آغاز…

من صدای آن زنی کاو در میان آتش است شعله ها بس سرکش است میکشد فریاد و گوید جانیان سوزند تنم من صدای آن زنم من صدای آنکه از ظلم و ستم جان میدهد آه چه ارزان میدهد چون که او ارزش ندارد در وطن در مأمنم من صدای آن زنم بانوی با دانش کشور…

رسول پویان بـوی حـــمـاسـۀ کهـن آید بـاز حب وطـن وطـن آید کس نـدارد تحمـل اشـغال دورۀ جنگ تن بـه تن آید مکتب دختـرانـه را بستند جهل خونین بـا رسـن آید دختران جـوان در زنـدان جـیـغ شــلاق از بــدن آید همه زنهابه خانه زندانی فـقرو درد وغم ومحن آید دره و تیر وتیغ خون آلود درد…

امین الله مفکر امینی ! 2022-23-01 مــــا بوده ایم ومیباشیم سپـاه حـــــــــزب قهرمان وشهیدان نه چون سپاه عصمت دروناموس فروش و حامی دشمـنا ن زدشمنان داخل و خارج میهــــــن و خلقش کــــــی هراســیم بسـی رزمیدیم بادشمن، حفظ نوامیس ملی فــــرض شماریم گا هیکه بر خوردیم درمیدان نبرد با دشـمنان درتـــکـاپوی چو سخت آمدعرصه برآنها فراری…

رسول پویان تجــربـه زیــور دل پیر است پیرالگـوی صبر و تدبیراست شوروحال وتلاش نسل جوان پر انـرژی بسی فراگیر است پـند نغـز و مثـل شـنـو از دل گفت کوتاه وشهد تقریر است دانـش کـم می کــنــد گـمـراه چشم خورشید کان تنویراست دوسـتـان را هـنـر بیامـوزیـد که بهرجا طلا و اکسیر است گـر نـداریـد شمع شب…

ميرعنايت الله سادات February 2006کاليفورنيا-  mesadat@yahoo.com ايمل: /Email کابل تو ای ديار غرور و حماسه ها                               از رزم دليران تو صد ها سروده ها از روزگار باستان تو سازد خبر همی  شيوا مدايح و خجسته قصيده ها فرهنگ آريا ،  ترا پرشکوه ساخت                               از فيض آنزمان تو هرجا ترانه ها مردان نامدار تو برجا گذاشته…

آرام بختیاری   رودلف کارناپ و نئوپوزیویتیسم محفل فلسفی وین. اخیرا در یک مراسم اینترنتی که با حضور یکی از فرزندان اسماعیل خویی(1400-1317 شمسی)، شاعر چپگرا ،و تحصیل کرده رشته فلسفه در انگلیس، برقرار شده بود، یکی از دوستان آن روانشاد، اشاره نمود که خویی در پایان عمر علاقه خاصی به “محفل فلسفی شهر وین” و…

                                خراب بیش از این ظالمان وطن نکنید  دیگر بس است ستم بهر مرد و زن نکنید     ز خون بی گنهان دشت لالا رنگ شده  افزون شمار شهیدان بی کفن نکنید  به غصب دارو و ندار کسان نموده دراز  پلید دست خود این خلق بی چپن نکنید  چراغ شعر و ادب پر فروغ بود اینجا  خموش…