رسول پویان نوبهار آمد و نوروز دل افروز گذشت جشن تاریخی و فرهنگی پیروزگذشت بلبلان در همه جا شور و نوا سردادند حال پرنغمۀ فرداست که امروزگذشت ******* تا هـلال مـۀ نـو بـار دیگـر بـاز آید زهـره در محـل پـرویـن بپرواز آید بزم شادی و طرب تا که مهیّا گردد دل به دیدار شبی با…

“صالح بیچار” (ساڵح بێچار) شاعر، نویسنده و ترانه‌ سرای کورد عراقی، در نخستین روز جولای ۱۹۶۷ میلادی، در محله‌ی “سەرشەقامە” شهر سلیمانیه‌، پایتخت اقلیم کوردستان دیده به جهان گشود. وی طی سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ میلادی در خیابان مولوی آن شهر، کتاب‌فروشی داشت و همین امر سبب‌ساز آشنایی وی با بسیاری از نویسندگان، شاعران، هنرمندان و خوانندگان…

امین الله مفکر امینی 2022-25-04 هــر چه آمد برماوشما نشناختیم دوست ودشمن زاغان نغمه سرا کردیم به باغ وبستا ن وطــــن برتعلق چشم بســتیم از بیان خطای خـود وغیر خلــــق بیگناه پرداخت بهــــای خطاکاری یکــسر دیــــن ومذهب وطــــریقت گفته عداوتها کـــردیـم چو دوهمخون و هم میهن یکدیگررا پیهم کشتیـم رجــــحان قوم وقبیل ولسان واندیشه کردیم…

ارژنگ، دوماه‌نامۀ ادبی، هنری و اجتماعی نویدنو…

ای ت ا  ل  ب خونخوارهء لامذهب و آیین است در سر و اندیشهء تو قتل هزاره آگاه شو و اینکه ز آن کشتن  آنها در جنبش و بیدار شود نسل هزاره نابود شوید عاقبت ای دستهء جلاد ازوحدت آن ملیت واهل هزاره با کشتن چندین تنی نابود نگردد آن طایفهء با خرد و اصل…

امین الله مفکر امینی! 2022-19-04 چــرا با هم دشمنیها که ما همخون وهـــم میهنیم وابستـــــه بفرهنگ خراســـــان و آریـا ی قدیمیم زعظمت زادگاه ما قصه ها ست بـتاریخ جهــا ن زهــرفراورد ملک آبای ما تاریــخ دارد نشــا ن ز فرهنگ وعلم وهنروادب ند اشتیم هـم کمـی دشمنان برمنــــافع شان برهم زد زیسـت با همـی برافروختند…

رسول پویان بازی های انتحاری باز افـزون می شود چـون پـلان ب امـریکا بـیـرون می شود صلح امریکا وپاکستان از بنیان خطاست نرم نرمک برملااهداف مکنون می شود فتنه هـای باطل و مـرمـوز را خنثی کنید طالبک بـازیچـۀ شیطان ملعـون می شود طالـب جـاهـل شـده تـا بسـتـر افـراطـیـت انتحـاری بـا پـلان تازه مصئون می شود…

رسول پویان طالـب رحـم و لطـف و مـدارا نمی کند جزکُشت وخون ووحشت وبلوا نمی کند وحشی به عدل وصلح وصفا تن نمیدهد گـرگ درنـــده عــاطـفـه پـیــدا نمی کند احسـاس را بـه خنجـر خـونین مـی درد زشـتـی نگـه بـه صـورت زیبا نمی کند از روزن قبـیـلـه بـه مــذهــب کـند نگاه درکی ز مـتـــن آیـت و…

به شهر و کوچه ها فریاد جاری است  زبس سیلاب استبداد جاری است  میان‌ خانه‌ های بی در و سقف  نفیر غرش شیاد جاری است  به جای صحبت از مهر و محبت  سخن از نفرت و بیداد جاری است  مپرس از موطن آبایی من  که آنجا ظلم از بیداد جاری است   به بهتان بستن و…

چه مرگبار حالتی چه تیره گي و ذلتی به گوشها  نمیرسد ، صدای زار  ملتی صدای گریه های ما، صدای این زمانه است زخلق ماست جوی خون ،که هرطرف روانه است ز مرگ و نیستی بسی ،در هر گذر نشانه است نه آنکه بشنود صدا،نه گوش باز و همتی چه مرگبار حالتی چه تیره گی…

آنکه‌ باغ‌ وچمنم‌ سوخته نالانش کن همچو حا‌ل‌ وطنم سخت پریشانش  کن آنکه است حامی بس قاتل و ویرانگر ما قاتلان آتشی اندر تهء دامانش کن یار و همکار با آن کهنه گرایان شریر آن شریران همه را دشمن چون جانش کن آنکه ‌آغوش وی است‌ جای اجیران جهان شعلهٔ ‌نفرتم  اندر  بدن و جانش…

(۱) در ناگهانِ باغچه، آفتابگردانی شُکفت وُ،     دیدم:         –[نورِ خدا] بود! (۲) چشمانم ابری‌ست؛ همراهم–  چتری خواهم داشت      –به احتمالِ باران! (۳) -[باد]، زمزمه‌ی خداست که – می‌وزد؛        به گوش زمین! (۴) از همه‌ی عروسک‌هایم پرسیدم، نه! هیچ کدام             [دوست داشتن]                        –نمی‌دانستند! (۵) عروسک‌ام قبضه روح کرده‌ست           -تنهایی ام را!…

رسول پویان از چشم دل بـه سیرت جانـانـه بنگرم با مهـر عـاشـقانـه و دوسـتـانـه بنگرم عقل و خـرد شـود اگر سد راه عـشق مجنون شـوم بی خود و دیوانه بنگرم مـیـنـای دل ز بـادۀ احـسـاس پـر کنـم باشوروشوق سرخوش ومستانه بنگرم احساس پاک لایق عشق ومحبت است دل در بغـل بـه جـانب میخـانـه بنگرم در…

هر کله چې موږ د خپل هیواد د ادب تاریخ لولو نو موږ ته دا روښانه کېږي، چې په هیواد کې د تاریخ په بیلابیلو پړاوونو کې د فرهنګي، سیاسي حالاتو، د ټولنیز او انساني ژوند بېلابېلو پېښو او حوادثو زموږ لیکوال او ادیبان د ادب او هنر له رنګینې نړۍ څخه لرې ساتلې وو،…

دیدمکه خفته بودی در بستر نازدیدمکه خرامی داشتی سراپا رازرنگتجلای خونِ دل در رویای بازدیدمکه تو خوابی و من بی قرار تودیدمکه بی اقرار چه بی قرار منی تودلگفتا که چه زارُ مخمصه سرایی توبخوابکه نه خوابیدی و از بستر فرآیی توانسانییا که هیولایی ز دنیای وحشی توگفتمکه من با همین ها راحتم نه دانی…