نوشته نذير ظفر ابر     هاي   سياه  بي باران اسمان را گرفت   در دامان  شد كلاغان برقص هر سويي عند ليبان فراري   از بستان چهره   باغ بي   نمك گرديد  تا تبر  كرد   اقامه  اي اذان قامت سرو در زمين افتاد هيزم است در مفاد گلخنيان  همگي خفته در…

پانزدهم آگست روز سیاهی در تاریخ کشور بوده وآن تسلیمی سرزمین ما به گروه متحجر و زن ستیزمیباشد۰ آن گروهِ وحشی و آن زادهء پنجابیان قاتلین مردمِ درماندهء افغانْستان جاهلان بیخبر از دانش وعلم و هنر نسلی از دَورحجر ، بیگانه باعصر و زمان آن گروه  وحشی  و آن نوکران اجنبی دستهء  ویرانگران خانهء آبای…

امین الله مفکر امینی! 2022-15-08 ایــــن تسلط شما نــــــرود ز خــــاطر خــــلق آزاده ای میــهن که برماتم غمهــــــا ودرد نشاندید پیروبرنا وزن ومــرد وطـن بحکم جهل،بستید درب آموزش علم وخردوکاربرروی زنــا ن بــه هر ظلم و ستمی که میدارید، ندارید بآن دلیـــل و بـرها ن صریر قدرت گرفتید به همیاری دستگاه آی آس آی و…

دربحبوحهء یک سالگي در اسارت خانگی کشاندن بانوان تحصیل کرده وجلو گیری از تحصیل دوشیزه های جوان کشورکه آینده سآزان آن سرزمین اند به وسیله گروه جاهل    و بدوي ۰ دیوبندی های از دَور حجر آن قرون وسطایی های بی هنر آن گروهی که خلاف دانش است با زمان ما نه آنرا سازش است آن…

من دشمنی از حد فزون انسان به انسان دیده ام نه اینقدر وحشت‌گری حیوان به حیوان دیده ام نه مهر و نه هم عاطفه نه شیوه‌ی مردانگی مانده چنین در مُلک ما مردم پریشان دیده ام ای روزگذار دل‌ شکن وی خصم دون سنگم مزن بس کن ستم را بهر من رنج فراوان دیده ام…

بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  هوشنگ ابتهاج مشهور به «ه.الف سایه»، بامداد امروز چهارشنبه 19 مردادماه 1401 چشم از جهان فرو بست. هوشنگ ابتهاج شاعر و پژوهش‌گر ادبی نامی ایرانی در سن 94 سالگی درگذشت. بدون شک مرگ هوشنگ ابتهاج، غم بزرگی به‌ویژه برای خانواده، نزدیکان، هواداران، جامعه فرهنگی و ادبی ایران خواهد بود. اما شکی نیست که یادش…

در آن ویرانه جغد شب سرود مام میخواند ز گلهایی که گشته پر پر و ناکام میخواند ز  آن گلگون کفن هایی که سر تاج وطن بودند به مرگ آن جوانان چشم بادام میخواند به یاد روزگارانی که ویرانه بهشتی بود ز ایامی که نی غم بود، وقتِ شام میخواند از آن ماتم سرایی که…

نوشته نذير ظفر ميهن  ! قسم به قيمت جان ميخرم ترا با خون به زير  تيغ  و سنان.  ميخرم ترا هر چند عدو فروخت ترا با  متاع.  كم من با متاع. هر دو جهان.  ميخرم. ترا سوگند به كوه و دشت شقايق نثار تو قيمت تر از بهشت و جنان ميخرم ترا آخر دوباره لانه…

رسول پویان خبر دهـیـد بـه جانان که یار می آید بـه شــوق دیــدن روی نگار می آید اگرچه دورۀ هجران تلخ ودلگیرست نـوش وصال پـس از انتظار می آید هلا محافـل سـاز و نـوا کـنیـد بـرپـا که با ترانـه و شعر و شـعار می آید در مـبارک میخـانـه هـا فـراز کـنیـد که مست عشق وخردمیگسارمی…

رسول پویان نگاه چشم سیاهی که سر به سر ناز است میان گلشن مـژگان مسـت و غـمّـاز است شراب سرخوش میخانه می کشد بردوش دریـچــۀ دل خـمـخـانــۀ نـگـه بـاز اسـت بــه محــفـلی که در آیـــد بـا دل مـســتـم سرود و باده و مستی و نغمه وسازاست گهی تـرانـه یی بـا چنگ رودکی خوانیم گهی بـه…

ئاری عبدالطیف ئاری عبدالطیف (ئاری عەبدولەتیف) فرزند “ملا عبدالطیف باموکی” و “زکیه خانم”، شاعر و روزنامەنویس کورد عراقی، زاده‌ی شهر حلبچه اقلیم کوردستان است. وی از اعضای پارلمان اقلیم کوردستان و رئیس فراکسیون جنبش نیز بوده است. پدرش نیز از نویسندگان و سیاستمداران و پیشمرگان مشهور کوردستان است. ▪کتاب‌شناسی: – کتێبە ڕەشەکە   – کتێبە قورسەکە…

امین الله مفکرامینی 22-26-07 روزی خری با گاوی روبروشدند وبعد ازکشیدن نفس ها ی آرام، با یکدیگرشروع کردند به گفتن راز و نیاز : – خرگفت: گاو بیادر نمیدانم تو چه حال داری و من بیادر اردست باربردن خیلی خسته ام. – گاو گفت نقص از خودت است که بار میبری – خر گفت اگر…

نوشته نذير ظفر دوش چه زيبا شده بود يار منگلبن     رعنا.  شده بود يار منزحمت   مشاطه   بنازم   ظفرمثل  پرى ها   شده بود   يارمنزلف  طلايي و لبش.  لاله گونافت   دلها    شده   بود يار منبسكه همه بود   به    ديدار اوغرق   تجلا شده   بود يار منديده او سرخ ز بيخوابى بود گويي زمينا شده بود يار…

به آسمان‌ها؛ پرواز خواهم کرد- برای رسیدن به تو…                                                  *** اگر خیالم پَر بگشاید! (۲) سرد سرد است، اما در کنار تو، خورشیدی در پیراهنم دارم!. (۳) از همه‌ی عروسک‌هایم پرسیدم، نه! هیچ کدام [دوست داشتن]               –نمی‌دانستند! رها_فلاحی…

گفتی: بهار بیاید، خواهی آمد!                             *** باز؛ دل‌خوش‌کنک‌های تَکراری؟ –من که چشمم آب نمی‌خورد! (۲) مردی عزیز از دست داده میان بغض ایستاده هر روز عصر چایی و پای‌سیب‌اش را همراه جناب تنهایی         –سِرو می‌کرد! (۳) –دسته‌ی تبر، یا،،، — کاغذ کتاب؟!                            … انتخاب؛      با درخت نیست! (۴) لکنتی‌ست بر زبانم که به وقت دیدار…