ﻧﻮﺭﻭﺯ! ﺑﻬﺎﺭ و ﻓﺼﻞ ﻳﺎﺭﻱ ﺁﻣﺪ ﺭﻭﺯ ﺩﻝ و ﺳﺒﺰﻩ و ﻗﻨﺎﺭﻱ ﺁﻣﺪ ﺑﺮﺧﻴﺰ ﻛﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﻍ ﺑﺮ ﮔﻞ ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪﻩ ي ﻻﻟﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﺭﻱ ﺁﻣﺪ ﺁﺭﻳﺒﻞ ﺑﺮ ﺷﺎخ ﺣﻤﻞ ﺷﮕﻮﻓﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﺮﻗﺼﺪ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺧﻤﻴﺪﻩ ﺗﺎ ﻛﻤﺮ ﻣﻴﺮﻗﺼﺪ ﺑﺮ ﻛﺎﺥ ﺑﻬﺎﺭ و ﮔﻞ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻴﻬﻦ ﺩﻝ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭا ﮔﺸﻮﺩﻩ, ﺩﺭ ﻣﻴﺮﻗﺼﺪ ﺁﺭﻳﺒﻞ…

رسول پویان نـوروز وطـن ماتـم خـونین شده آخر تـاراج گل و قـتـل ریاحـیـن شده آخر کوچیده پرسـتوی وطن با دل پرخون بلـبـل، دل آزرده و غمگـین شده آخر آرام نگـیـرد کـسـی در شـب مهـتـاب قتل زهـل و غـارت پرویـن شده آخر پژمرده دیگـر خاطـرۀ گلـشن دیـروز بـر دار سـتـم لاله و نـسرین شده آخر از…

ف.بری بیا ای نوبهار تازه بدم روحی به جان ما برون آ ر زانجماد تیره جسم ناتوان ما زانوار لطافت بر فگن بر کلبه احزان بیفروز پرتو نور صفا بر خاکدان ما شگوفا کن گل امید به دامان دل خــونین زبیداد شتا برهان زمین و آسمان ما بشد سال ها ندیدیم آن صفاوگرمیی دل ها…

مثل هرسال نیاید، با صدای توپ وتفنگ دجال نیاید. به بهار بگوئید، گنجشکان شهر ما دیگر به او ترانه نمیخوانند قمری ها از شهرکوچ کرده  و کبوتران مسجد تا هنوز در جستجوی فرخنده اند. به بهار بگوئید ما از نعرۀ خیرمقدمش عاجزیم، گلوی ما بی فریاداست سینه های ما مالامال از داد. به بهار بگوئید…

  ”پیمانه را بدست هـــــــــــــــــوس باز داده اند در جلسه ی که ‘کرزی’ از آن یافت لطف ‘بن’ طــــــــــــــــرف وطن هدایت پرواز داده اند طــــــــــــــــــالب رها ز بند شود بعد انفجار تیغ جــــــــــــــــــفا به گردن سرباز داده اند انــــــــــــــــواع ناز و نعمت و کرسی اقتدار بر دودمــــــــــــان سفله و سگ باز داده اند یک مشت…

دکتر عارف پژمان  چنبر زده هنوز در تراکم اندوه یک مرد ، یک تجسم تنهایی در پیچ کوچه ای که دگر عابرش نبود ! *** اینجا دگر مجال نعرهء رستم  نیست یعقوب لیث ، مرگ خراسان ، دید . دشت از صدای جغد به جان آمد . نقال سالخوردهء شاهنامه ، از فصل دیرپای پلشتی…

باز فصل نوبهاران میرسد سبز وخرم روزگاران میرسد موسم شور وطرب گل میکند دل زویرانی به سامان میرسد می شگوفدغنچه ُشادی به لب شام دلتنگی به پایان میرسد موج شادابی بهر جا میدمد پیکر دلمرده جولان میرسد ابر باران میچکد گیسوی ابر بوی خوش از سبزه زاران میرسد شاخه ها خیل قناری پر فشان نغمه پرداز وغزلخوان…

 علیشاه سلطانی ادبیات غرب گرچه با دوکتاب شعر حماسی هومر در یونان باستان در هشت قرن پیش از میلاد شروع شد ، آن ولی قدیمی ترین ادبیات جهان نیست . این ادبیات بعدها شامل ژانرهای- داستان ، درام ، شعر ، مقاله ، کمدی ، و اتوبیوگرافی شد . دورههای تاریخی ادبیات اروپا شمال –…

داکتر رحیم رامشگر عطرنازی در دم باد سحر دارد بهار از شمیم زلف او گوئی خبر دارد بهار بیقرارست و بدل شور و شرداردبهار سیر گلزار که یارب درنظردارد بهار کز پر طاوس دامن برکمردارد بهار میرسد ازجلوه گاهت در دماغم بوی ناز جیب و دامان خیالم شد پراز عطر نیاز ای چمن پیرا نگاری…

              هوای باغ غبار آلود، همیشه قهر یزدانی زمستان در خزان مدغم، ندیدیم ما بهارانی زپشت کور،کرآمد، نگاه کن،عین وغینش را که این تکرار،تکرار است،ندارد هیچ پایانی اگر رفتند کفتاران، مرا ترس است زآنروزی  فِتَد تقدیر ما ،بردستِ ، یک خوکِ، بیابانی همه این بی تمیزی ها، زابر جهل…

پوهندوی شمیا غفوری در این سروده شما عاطفۀ یک دختر پانزده ساله را نسبت به مادرش احساس می نمائید. چه وقت های زیبای بود که اکثراً تشویش های فرزندان فقط رقابت های مکتب و مسابقه در دوست داشتن مادر و پدر بود. به یاد آن روز ها این احساسم را بار دیگر در پای مادر…

رسول پویان از تن سالم صحتمندی وبا دزدید و رفت خـاطـر آرام مـردم را بـلا دزدید و رفت زیـر عنوان طبیب آمـد بـه دیدار مریض نسخۀ پـاریـنـه و کِیف دوا دزدید و رفت آب را آلـوده گردانید و جنگل را بخورد ازطبیعت سازش آب وهوا دزدید ورفت آبروی هموطن رادرحضورخلق ریخت از دل پاکـیـزۀ جمعی…

نوشته نذیر ظفر زنده گـــی یک سفرِ دشوار است واقـــــــعه در ره ِ آن بسیار است گر به چـــــشمان حقیــــقت بینی گلی زیباســـت ولی پر خار است روز هایش همگی یکسان نیست گاهی شاد است گهی غمبار است گر چه بی جـــــهد تما مش نتوان گاهی تقدیری خوشی در کار است گاهی جاهــــل بمـــــقام بالاســــت…

 په کوم ځای کې کوم حریص ډیرپیسه دارشو د ارګاه ، بارګاه  خاوند شو ښه  مالدار شو   تل مدام به يې خوراک، پـــوښاک نا  سم وه په مصرف دهر درهم  بـــه ناست په غم وه یوه ورځ  خپل  ذخیرې ځینې پـــه ډار شو د پیسو  خـــوندي کیدو تـــه یې  تلوار شو په دې فکر…

به گرامیداشت از روز جهانی زن تا بکی در دل شب دیده زغم باز کنی گوشهُ تنگ قفس حسرت پرواز کنی باید این غمکده را کورهُ آتش فگنی دیو صیاد غضب خانه برانداز کنی شهر ویرانه دل رنگ طراوت بدمی زنده گی خرم وزیبا زسر آغاز کنی باید از سینه زدایی غم دیرینهُ خویش دیده بر روزن…