ثبا ت و پا یداری را نمانده  قدر و مقدارش چنان مرغیکه باشد برمسیری باد پروازش  به با زار تقلب هر که  شد سر گرم با زیها  بنرخ روز رفتارش ،برنگ روز کردارش   بیان کذب،زبان چرب،اگرگردد خروش اما بیان سطح فهم اوست مکن شکوه زگفتارش عمل ملاک انسانی ،سخن تعریف انسانست  نباشد شکوه ازحرف مریض…

دستت پدر ببوسم و سر هم به پای تومیخواهم آنچه خوب جهان است برای توآموختی حرف به حرف درس زنده گیقربان مهر و الفت و قلب صفای توحرف ترا به جان و به دلم میکنم قبولرازی ز من شوی و بود گر رضای توکوشیدی روز و شب که شوم مرد روزگارقربان مهربانی و لطف و…