اخلاق و تمدن

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیـطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

مشروعیت‌زدایی قومی طالبان؛ خلع سلاح قومی این گروه

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از مهم‌ترین موانع در مسیر حل بحران…

آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

«
»

یک سال پس ازسقوط

           نوشته ی : اسماعیل فروغی

    افغانستان دریکسال اخیر دربدترین وضعیت وتاریکترین دوران تاریخ اش قرارداشته است .

   طالبان که به کمک مستقیم امریکاییان به قدرت دست یافته اند ، طی یکسال اخیر، با زوربرگرده های مردم حکومت کرده ، می خواهند نظام تک جنسیتی ، تک قومی و تک مذهبی خاص خود را برتمام جامعه ومردم تحمیل نمایند . آنان هرگزبه دیگران اهمیت قایل نیستند – نه به فرهنگ و مذهب دیگران و نه به شخصیت ، فکرواندیشه ی دیگران . طالبان با اندیشه های تاریک بدوی – قبیلوی زیرتاثیرشدیدترین افکارافراطی مذهبی شان ، افغانستان را میراث شخصی خود و قبیله های خود پنداشته ، می خواهند سایر اقوام افغانستان را حتا به کوچ اجباری ازخانه های پدری شان وادارنمایند.

    طالبان ، تعمیل کننده گان راستین همان نظریات سخیف و شرم آوری استند که قبلاً باربارتوسط افرادی چون اسماعیل یون، طاقت و اصولی ، به خورد رسانه ها داده شده ، فریادکنان می گفتند : « این جا – افغانستان است ؛ تاجیکان باید به تاجیکستان بروند ، اوزبیکان به اوزبیکستان و هزاره ها به گورستان …»

      اگرامروزطاقت ها ، اصولی ها ، یون ها ، فاروق وردک ها و برخی دیگر که این فریادهای شرم آور و بی بنیاد را همواره زمزمه می کردند ، دوباره به مستی آمده، یکی پی دیگربه پابوس رهبران طالبان به کابل و قندهار می شتابند ، درست به دلیل آن است که آنان گروه تروریستی طالبان را بهترین وقهارترین نیروی تعمیل کننده ی آرزوهای ناپاک شان می دانند .
    طالبان همه را برای خود می خواهند . طالبان به دستور ومشوره ی پاکستان نه بیرق ملی مي خواهند ، نه سرودملی و نه حتا اتن ملی . آنان دشمنان روشنایی ، دشمنان هنرو علم وفرهنگ، دشمنان زن ودشمنان تمام ارزش‌های پرافتخارملی ومدنی افغانستان استند.

       درست به دلیل موضعگیری های سخت گیرانه و افراطی طالبان نسبت به زنان ، هنرمندان ، فرهنگیان وسایراقوام  ومذاهب ساکن افغانستان است که ، مسأله ی تعامل با طالبان، درعرصه ی داخلی وبین المللی به بن بست رسیده است . درعرصه ی داخلی ، طالبان نتوانستند اعتماد هیچیک ازاقوام وگروه‌ها را بدست بیاورند. حتا گروه محدودی از شیعیان برهبری آقای مهدوی که میخواست بیعت کل شیعیان را به طالبان تنظیم و ترتیب کند هم حالا ازنظام تک قومی و تک جنسیتی طالبان فاصله گرفته اند .

   درعرصه ی بین المللی هم ، نه چین ، نه روسیه و نه ایران که به دلیل خارج شدن امریکا ازمنطقه و ناکام کردن نقشه های بعدی امریکا ـ چون انتقال جنگ به شمال افغانستان ، باطالبان روابط حفظ کرده اند ؛ تا هنوزهیچکدام نیت به رسمیت شناختن طالبان را ندارند . اتحادیه اروپا هم که با تدویرجلسه ی اسلو میخواست وارد معامله با طالبان شوند ، خجالت می کشند تا با چونین گروه ضد انسانیت ، ضدزن و ضد مدنیت وارد معامله شوند ….

  بصورت کل ، یکسال امارت طالبان ، هیچ ثمره ای بجز ترویج نفاق و خشونت بیشتر، فقرو نابسامانی بیشتر نداشته وافغانستان را دربدترین وآشفته ترین وضعیت سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی درطول تاریخ موجودیت اش ، قرار داده است .