وحشت آمریکا و اسرائیل از پایگاه‌های مخفی سپاه پاسداران
ایران نیمی از کشور را در زیر زمین پنهان کرده است
ا. م. شیری
ایران برای اولین بار طرحی را فاش کرد که پیش از این صرفاً موضوع گمانه‌زنی در میان سازمان‌های اطلاعاتی جهان بود. یک ویدئو به صورت آنلاین منتشر شده است که نشان می‌دهد مجید موسوی، فرمانده نیروی هوافضای سپاه، شخصاً از یک پایگاه زیرزمینی مخفی بازدید می‌کند. بخش بیشتر این فیلم به دلایل امنیتی مبهم است، اما حتی آنچه که توسط دوربین ضبط شده، کارشناسان را به گمانه‌زنی در مورد دورۀ جدید در دفاع منطقه‌ای وامی‌دارد. این فیلم، یک تونل بزرگ پر از کانتینر، پرتابگرهای متحرک برای موشک‌های بالستیک میان‌برد و انبوهی از پهپادهای انتحاری شاهد ۱۳۶، در واقع، ستون فقرات ناوگان تهاجمی بدون سرنشین تهران را نشان می‌دهد.
اما، وجود هر چیز در آنجا نکتۀ اصلی نیست، بلکه محل قرارگیری آن است. همانطور که باریس ژرلیوفسکی، کارشناس نظامی، در مصاحبه‌ای با «aif.ru» توضیح داد، این تأسیسات به گونه‌ای طراحی شده است که در برابر هرگونه حمله، از جمله حمله هسته‌ای مقاومت کند.
چرا ابربمب «GBU» (Guided Bomb Unit) آمریکایی در برابر صخره‌های ایران ناتوان است؟
مدت‌هاست که تحلیلگران غربی روی بمب‌های سنگرشکن هدایت‌شوندۀ «GBU»- قادر به نفوذ در بتن، تمرکز کرده‌اند. اما مهندسان ایرانی برگ برندۀ دیگری هم دارند و این، خود طبیعت کشور است! ژرلیوفسکی توضیح می‌دهد که بیشتر پایگاه‌ها در مناطق کوهستانی واقع شده‌اند. خود این مناطق در اصل یک سپر طبیعی غول‌پیکر به جای بتن مسلح استاندارد به عنوان مانع عمل می‌کند.
این کارشناس تأکید می‌کند: «سنگ‌ها، بازالت و گرانیت با بتن تقویت شده‌اند. عمق می‌تواند بسیار زیاد باشد. «شهرهای موشکی» ایران در عمق تا ۱۰۰ متر واقع شده‌اند. این امر آن‌ها را عملاً حتی در برابر استفاده از سلاح‌های هسته‌ای نیز تضمین می‌کند. همه چیز از مدت‌ها پیش برنامه‌ریزی شده و بسیار جدی است».
به گفتۀ ژرلیوفسکی، سناریوی حمله به ایران برای رهبری کشور غافلگیرکننده نبود. آن‌ها این احتمال را پیش‌بینی کرده بودند. به همین دلیل سعی کردند مهم‌ترین تأسیسات دفاعی را تا سطح غیرقابل دسترس برای بمب‌های سنگرشکن هدایت‌شونده پنهان کنند.
شکار در حال حرکت: چگونه ایران از زیر زمین حمله می‌کند و سپس به مخفیگاه خود برمی‌گردد
اما صرفاً پنهان کردن موشک‌ها کافی نیست، بلکه چگونگی استفاده از آن‌ها و حفاظت از آن‌ها در برابر حملات تلافی‌جویانه مهم است. و در اینجا، به گفتۀ این متخصص، تاکتیک‌های ایران، فیلم ارواح را یادآوری می‌کند. تصور کنید که یک هواپیمای گشت دشمن در بیابان در حال سوخت‌گیری است و ناگهان یک پرتابگر متحرک از دامنۀ کوه بیرون می‌آید.
ژرلیوفسکی توضیح می‌دهد: «یک سناریوی ممکن، نظارت دقیق بر وضعیت جوی است. در لحظۀ مناسب، مثلاً وقتی هواپیماهای گشتی برای سوخت‌گیری حرکت می‌کنند، موشک‌انداز مستقر می‌شود (همۀ موشک‌های بالستیک روی شاسی متحرک هستند)، یک رگبار شلیک می‌کند و سپس به پناهگاه زیرزمینی بازمی‌گردد».
این یک تاکتیک کلاسیک «شلیک کن و پنهان شو» است که هرگونه سامانۀ دفاع موشکی که سیلوهای ثابت را هدف قرار می‌دهد، خنثی می‌کند.
ارتباطات زیرزمینی: شبکه‌ای که نیمی از ایران را به هم متصل می‌کند
تکان‌دهنده‌ترین کشف هنوز در راه است. معلوم شد که پایگاه نشان داده شده تنها یک حلقه در یک شبکۀ عظیم بوده است. ژرلیوفسکی فاش کرد که «شهرهای موشکی» زیرزمینی ایران احتمالاً توسط گذرگاه‌ها و خطوط ارتباطی برای ارتباطات کارآمدتر به هم وصل شده‌اند.
این کارشناس اظهار داشت: «فیلم نشان داده شده تنها یکی از پایگاه‌های متعدد را نشان می‌دهد. تعداد زیادی از آن‌ها در مناطق ساحلی و تعداد قابل توجه دیگری از «شهرهای موشکی» زیرزمینی در مناطق کوهستانی شمال ایران واقع شده‌اند. در این تأسیسات، موشک‌های ضد کشتی، هواپیماهای بی‌سرنشین، مین‌های زیر آب و سلاح‌های موشکی مختلف ذخیره شده است. می‌توان فرض کرد که در برخی از پایگاه‌های زیرزمینی ارزشمندترین سامانه‌های موشکی ضد هوایی، نه آنقدر لازم برای حفاظت از تأسیسات، همانطور که در ابتدا در نظر گرفته شده بود، بلکه برای شکار هواپیماهای دشمن نگهداری می‌شود. به طور کلی، همۀ سامانه‌های تهاجمی در زیر زمین پنهان شده‌اند».
علاوه بر این، تأسیسات زیرزمینی برای حضور طولانی مدت تعداد زیادی پرسنل ساخته شده است. این‌ها فقط پناهگاه‌های حفاظت در برابر بمباران نیستند، بلکه یکسری پادگان‌های کامل زیرزمینی هستند.
ژرلیوفسکی خاطرنشان کرد: «اول و مهمتر از همه، این‌ها خدمۀ پرتابگرها و همچنین افراد مسئول نگهداری سامانه‌ها- خدمۀ تعمیرات و سوخت‌رسانی هستند. این شامل کادر مهندسی نیز می‌شود. من بر این باورم که آن‌ها همچنین پرسنلی را در خود جای می‌دهند که مستقیماً در این کار دخیل نیستند، اما در صورت لزوم می‌توانند در آنجا پناه بگیرند».
این کارشناس نظامی در جمع‌بندی سخنانش به این واقعیت تکان‌دهنده اشاره کرد: ایران یک مجموعۀ کامل استحکامات زیرزمینی چنان قدرتمندی ساخته است که «نیمی از کشور می‌تواند در آن‌ها پنهان شود».
ژرلیوفسکی در پایان گفت: «پایگاه‌های زیرزمینی را می‌توان از طریق گذرگاه‌ها و خطوط ارتباطی ویژه به هم ومتصل کرد. معمولاً هر یک از این پایگاه‌ها چندین خروجی دارد تا بتوان از مکان‌های مختلف موشک پرتاب کرد و از حملات تلافی‌جویانه جلوگیری کرد».
به این ترتیب، ایران نه تنها یک زرادخانه، بلکه یک شبکۀ زیرزمینی غیرقابل دسترس ساخته است که هرگونه حملۀ هوایی برق‌آسا را به اتلاف بی‌معنی مهمات تبدیل می‌کند. در حالی که ابربمب‌های آمریکایی سر خود را به گرانیت می‌کوبند، موشک‌های ایرانی آماده‌اند تا از پناهگاه‌های زیرزمینی خود بیرون بیایند و شلیک کنند.
برگرفته از: دزن.رو
١٧ فروردین- حمل ١۴٠۵
