از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

«
»

هر کس یک سرباز، هر سرباز یک فرمانده

«آمریکا پوشالی‌ست، ویتنام گواهی‌ست»

ا. م. شیری

نیازی به هیچ توضیح و تفسیر اضافی نیست که میهن ما بار دیگر مورد هجوم تروریستی وحوش درنده‌خوی آمریکا و اسرائیل بنمایندگی از طرف کودک‌خواران «دولت پنهان جهانی» قرار گرفته است تا به خیال خام خودشان آن را بعنوان یک کشور از نقشۀ سیاسی جهان حذف کنند. نکتۀ قابل تأمل این است که این دو به اصطلاح کشور، «ولدالزناهای» اروپای وحشی، بویژه، استعمار خبیث انگلیس هستند که با توسل به روش‌های تروریستی، با قتل‌عام و نسل‌کشی جمعیت، در سرزمین‌های دیگران تأسیس شده‌اند. به همین دلیل، آن‌ها نه تاریخ دارند، نه عرق ملی و نه فرهنگ و تمدن. بلکه فقط وحوشی هستند که خون خورده‌اند و خونخوار شده‌اند. بر اساس این خصلت ذاتی جنایتکاران است که در میهن ما نیز درست مانند باریکۀ مظلوم غزه، مدارس، بیمارستان‌ها، محلات مسکونی، زیرساخت‌ها، مراکز فرهنگی و تمدنی را هدف حملات موشکی قرار می‌دهند؛ مقامات طراز اول کشور، مردم عادی و دختربچه‌های دبستانی را بصورت جمعی ترور می‌کنند.

حال که چنین مقدر است، ما ایرانی‌ها، فرزندان این مام میهن کهن‌سال، با تاریخ و فرهنگ افتخارآفرین، به حکم وظیفۀ انسانی و میهنی موظفیم از خاک وطن، از موجودت میهن خود با چنگ و دندان هم که شده، در مقابل هجوم وحوش تروریست امپریالیسم و صهیونیزم دفاع کنیم. در این راستا، انجام وظایف زیر ضروری به نظر می‌رسد.

وظایف هم‌راستا با دفاع از میهن: 

عموم ملت ایران، شیر زنان و دختران، مردان و پسران، بویژه نسل جوان، امروز باید صرفنظر از هر عقیده و باور، نگاه و نگرش سیاسی، علیرغم هر تفاوت و اختلاف نظری و با وجود تمام مشکلات، موظف است با دلی آتشین و سری سرد، در کمال خون‌سردی و آرامش، با عزمی راسخ و ارادۀ خارائین، یک‌پارچه، همچون یک تن واحد به دفاع و حمایت از تمامی نیروهای دفاعی کشور اعم از سپاه پاسداران، ارتش، نیروهای پلیس، انتظامی- امنیتی و حاکمیت مسقر به پا خیزد. چه که هیچ نیروی دفاعی هرچند مقتدر، بدون پشت جبهۀ قوی و پایدار نمی‌تواند پیروزی خود را تضمین کند؛

آرایش جنگی نیروهای مدافع کشور باید چنان دقیق و سنجیده باشد که در صورت آسیب دیدن هر فرمانده در جبهه، هر سربازی بتواند وظایف فرماندهی را به عهده بگیرد؛

نیروهای مدافع میهن در رویارویی با عمال دشمن، چه نیابتی، چه غیرنیابتی و هر جنبدۀ دیگری که در جبهۀ آدمخواران می‌جنگد، با اعلام ممنوعیت اسیرگیری، خاک وطن را از لوث وجود آن‌ها پاک نمایند. زیرا، آن‌ها وحوش درنده‌ای هستند که صرفاً روی دو پا راه می‌روند.

وظایف پشت جبهه:

با اعلام بسیج عمومی، در وهلۀ اول، به حمایت و دلجویی از خانواده‌های مدافعان میهن که جان بر کف، مستقیماً در جبهۀ حق می‌رزمند، بشتابند؛

در تأمین کم و کسر پرسنلی و مایحتاج جبهه‌ها از هیچ کوششی مضایقه نکنند؛   

کمک‌های فوری به آسیب‌دیدگان در محل بمباران‌ها؛

تشکیل گروهای حمایت از سالخوردگان، بیماران، افراد تنها و بی‌کس؛

خودداری اکید از تبدیل مراسم بزرگذاشت و تکریم شهدای میهن- چه نظامی و چه غیرنظامی- به مجالس عزاداری و سوگواری معمول، که خود این بشدت خطرناک است؛

تصرف خیابان‌ها و چهارراه‌ها برای جلوگیری از هرگونه تحرک عناصر ستون پنجم اعم از مزدوران مستقیم یا فریب‌خورده و شناسایی آن‌ها؛

سازمانیابی در گروه‌های ۵-٧ نفره برای نگهبانی از محلات، کوچه‌ها و برزن‌ها؛

میهن‌دوستان مقیم خارج، با توجه به میزان کارایی خود، بویژه توانایی جسمانی خود، سریعاً به داخل کشور برگردند.

دو نکتۀ قابل تأمل:

گلۀ وحوش برای وطن‌شان نمی‌جنگند. آن‌ها نیروهای مزدور سرمایه هستند، که به ازای پول، به وطن ما هجوم آورده‌اند. بنابراین، آن‌ها روحیۀ جنگی ندارند، براحتی قابل از بین بردن هستند؛

مبارزان مدافع میهن، چه در جبهه و چه در پشت جبهه، در نظر داشته باشند که ملت ما نه از خلق‌های ‌اتحاد شوروی و چین کم‌ترند، که فاشیسم و میلیتاریسم را تارومار کردند و نه از وینتامی‌‌ها، کره‌ای‌ها و دیگر کشورهای رها شده از چنگ استعمار و امپریالیسم که درس تاریخی به وحوش سرمایه دادند. به خاطر بیاوریم که درندگان امپریالیسم با پاشیدن ٨٠٠٠٠ تن فسفر زرد، تمامی جنگل‌های ویتنام را به خاک سوخته تبدیل کردند. اما، در نتیجه نهایی، جانوران امپریالیسم شکست خوردند و با رسوایی فرار کردند.

از موافقان نکات مطروحه در این یادداشت انتظار می‌رود ایده‌های آن را ارتقاء دهند، تکمیل نمایند و به نشر حداکثری آن کمک کنند! 

جاودان باد ایران، میهن کهن‌سال ما!

نام و خاطرۀ همۀ شهدای میهن ماندگار!

پیروز و سرفراز باد ایران و دلاوران ایرانی در جبهه و پشت جبهه!

١٣ اسفند- حوت ١۴٠۴