وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

مورخ فرانسوی: بدون اتحاد شوروی شکست هیتلر ناممکن بود

مترجم: ک. رادین

برگرفته از : سایت روسی «جنگ و صلح»

نازیسم را به‌عنوان ستون فقرات یک پدیده بدون شک همانا اتحاد شوروی شکست داد! بدون اتحاد شوروی، متحدین غربی به احتمال زیاد موفق نمی‌شدند از پس هیتلر برآیند. بعید نمی‌دانم که در این صورت آنها مجبور می‌شدند به سوی صلح جداگانه بروند یا ضمن فروریختن نه دو بمب، آنطور که در ژاپن بود، بلکه خیلی بیشتر به تسلیحات هسته‌ای متوسل می‌شدند. می‌توان تصور کرد که این امر چه پیامدهای وحشتناکی برای اروپا می‌داشت.

مورخ فرانسوی «لورن اننینگ» که مقاله ولادیمیر پوتین به‌نام ۷۵‌مین سالگرد پیروزی در جنگ جهانی دوم، وی را برانگیخته بود، اندیشه خود را با «راسیسکایا گازیتا» در میان می‌گذارد. وی می‌گوید: برای من به‌عنوان مورخ مقاله رئیس‌جمهور روسیه جالب بود، به‌ویژه که در آن به‌طور مشخص رویکرد مفهومی ‌روسیه برای موضوع حفظ صلح بر روی زمین تشریح شده است. کاملاً واضح است که چه قبلاً و چه اکنون کشور شما به سیاست و خط‌مشی حل این یا آن اوضاع اختلاف‌آمیز به‌ویژه از طریق مسیر صلح‌آمیز پایبند است. به‌نظر من این خط‌مشی چنان طبیعی پی‌ریزی شده که روس‌ها و رهبران آنها از هرگونه اهداف توسعه‌طلبانه انزجار دارند، که اتفاقاً من نمی‌توانم درباره غرب چنین نظری بگویم. در وهله نخست این امر مربوط است به آمریکا، نمونه‌های زیاد و به‌حد کافی چه در سده گذشته و چه اکنون وجود دارند. اگر در مورد سهم اتحاد جماهیر شوروی در شکست آلمان نازی صحبت کنیم، تجدید‌نظر در آن دشوار است. سهم اتحاد شوروی در جنگ عظیم بود. تراژدی مردم شما که در این جنگ که به‌حق آنرا جنگ میهنی می‌نامید و ۲۷ میلیون انسان از دست دادید، بسیار عظیم است. من فکر می‌کنم که در طول تاریخ چندین سده، کشور شما از‌جمله بر اثر حمله مغول‌ها و تاتارها، در تمامی‌ جنگ‌های گذشته، هم‌وطنان شما هیچگاه مانند نیمه نخست سال‌های دهه چهل سده گذشته چنین آزمون فاجعه‌آمیز و سختی را تجربه نکرده‌اند. اما آنطور که به‌نظر من می‌رسد از ثمرات آن پیروزی، آمریکا که از جنگ به‌عنوان یک قدرت نیرومندتر در مقایسه با آنچه پیشتر ظاهر شد، بیرون آمد و به‌میزان بیشتری توانست بهره‌برداری کند. چنین بگویم همانا آمریکا بیشترین «سود» را چه اقتصادی و چه از لحاظ ژئوپلیتیکی به‌دست آورد. اما نازیسم را به‌عنوان ستون فقرات یک پدیده بدون شک همانا اتحاد شوروی شکست داد! بدون اتحاد شوروی، متحدین غربی به احتمال زیاد موفق نمی‌شدند از پس هیتلر برآیند. بعید نمی‌دانم که در این صورت آنها مجبور می‌شدند به سوی صلح جداگانه بروند یا ضمن فروریختن نه دو بمب، آنطور که در ژاپن بود، بلکه خیلی بیشتر به تسلیحات هسته‌ای متوسل می‌شدند. می‌توان تصور کرد که این امر چه پیامدهای وحشتناکی برای اروپا می‌داشت. می‌دانید، من همیشه به موضوعات مربوط به مباحث نظامی ‌و تاریخی علاقه داشته‌ام. و این همان چیزی است که من باید اشاره کنم. البته در دوره آن جنگ وحشتناک، ارتش سرخ متحمل خسارات سنگینی شد، اما سپس آونگ حوادث در جهت دیگری چرخید. و این بدون شک به‌دلیل فداکاری‌های سربازان شوروی رخ داد. اما نه فقط این.

من اطمینان دارم که دستاوردهای درخشان تئوریکی مکتب نظامی‌ اتحاد شوروی اواخر دهه ۱۹۲۰ و اواسط دهه ۱۹۳۰ نقش خود را ایفا کرد. با وجود ترور استالینیستی، که به‌واسطه آن تعدادی از نمایندگان این مکتب زیان دیدند، فرماندهان نظامی ‌اتحاد شوروی مانند «روکوسوفسکی»، «ژوکوف»، «شاپوشنیکوف» و دیگران توانستند در میادین عظیم نبردها این «علم پیروزی» پیشرو و خرد کردن ارتش آلمان نازی را جامه عمل بپوشانند. رهبر روسیه در مقاله خود غرب را به بروز رویزیونیسم تاریخی نسبت به موضوعات و مباحث جنگ جهانی دوم و نتایج آن متهم کرد. اشاره می‌کنم که این مسئله قبلا بلافاصله پس از اینکه «جنگ سرد» به‌راه انداخته شد، وجود داشت. هدف از چنین تجدید‌نظر خزنده، تلاش برای تحقیر سهم اتحاد شوروی در شکست فاشیسم بود و ضربه زدن به این ترتیب به چهره و نقش شوروی و اکنون ـ چهره روسیه، که جانشین اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است، در چنین راستایی باید مورد بررسی قرار داد. تلاش‌های انجام شده در قطعنامه پارلمان اروپا در سال گذشته که  مسئولیت آغاز جنگ جهانی دوم را هم‌زمان به‌عهده آلمان نازی و اتحاد شوروی گذاشتند، چه از نظر واقعی و چه از نظر دیدگاه تاریخی کاملاً ناروا است.