مدفوع یهودا برای صلح آمریکایی
تأملات تلخ در پس‌زمینۀ فاجعۀ ایران
الکسی بلوف (ALEXEY BELOV)، نویسنده، روزنامه‌نگار
ا. م. شیری
آمریکا هر لحظه آماده است از قولی که می‌دهد، صرفاً به این دلیل عدول کند، که کسانی را که به آنها قول می‌دهد، هم‌تراز خود نمی‌داند.
روز شنبه، صبح زود ، دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو، سران آمریکا و اسرائیل، دستور اقدام نظامی علیه ایران را صادر کردند. آنها تجاوز واقعاً بی‌دلیل خود را «حملۀ پیشگیرانه» نامیدند و ایران را به تهدید امنیت و منافع ملی کشورهایشان متهم کردند.
دمیتری گندلمن، مشاور نخست وزیر اسرائیل، گفت: «اسرائیل، همراه با آمریکا، عملیاتی را علیه رژیم ایران آغاز کرده است که ما آن را یک تهدید وجودی مستقیم می‌دانیم».
رهبر آمریکا در ویدئویی که در وب‌سایت رسانۀ اجتماعی خود، «Truth Social»، منتشر کرد، نوشت: «هدف ما محافظت از مردم آمریکا با از بین بردن تهدید موجود ناشی از رژیم ایران، متشکل از گروهی بی‌رحم و افراد وحشتناک است».
ترامپِ «صلح‌طلب» بار دیگر چهرۀ واقعی امپریالیسم آمریکا را، چهره‌ای را که صرف نظر از نام «رئیس‌جمهور آمریکا» هرگز تغییر نکرده، به جهانیان نشان داد.
مارجوری تیلور-گرین، نمایندۀ سابق کنگره، با ناامیدی عمیق از الگوی اخیر خود نوشت: «ما گفتیم، دیگر جنگ خارجی نه، دیگر تغییر رژیم نه! ما این را در تجمعات پشت تجمعات، در سخنرانی‌ها پشت سخنرانی‌ها تکرار کردیم. ترامپ، ونس، اساساً کل دولت، کارزار خود را بر این اساس بنا نهادند و قول دادند که آمریکا را در اولویت قرار دهند و دوباره بزرگ کنند… این همیشه یک دروغ است و آمریکا همیشه در آخر خط است…».
می‌دانید، طنز تلخ ماجرا این است که من کاملاً با ناامیدی ترامپ از عدم دریافت جایزۀ صلح نوبل سال گذشته موافقم. او واقعاً «لیاقت» دریافت این جایزه را بیشتر از سلف خود، باراک اوباما، که لیبی را نابود کرد و میدان‌های نفتی سوریه را تصرف کرد، ندارد.
جیسون هیکل، مورخ آمریکایی، «صلح آمریکایی»، دورۀ سلطۀ آمریکا را چنین توصیف می‌کند: «بمباران ایران در میانۀ مذاکرات، تحمیل قحطی به کوبا، نسل‌کشی فلسطینی‌ها، تهدید به حمله به گرینلند… آمریکا و اسرائیل بزرگترین خطر برای بشریت هستند. همه ما مجبوریم در کابوسی که آنها می‌سازند، زندگی کنیم».
«صلح آمریکایی»، جنگ بی‌پایان برای کنترل نفت است که در لباس دموکراسی پنهان شده یا با آخرین لولۀ آزمایش پاول از پودر سفید ناشناخته «توجیه» می‌شود. این بار، برنامه‌های افسانه‌ای ایران برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای «لولۀ آزمایش» بود. برنامه‌هایی که آمریکا و اسرائیل دهه‌هاست پیوسته با آنها تجاوز خود را لاپوشانی کرده‌اند. یک چوبۀ زنده‌سوزی، یک آغاز دوباره…
اتفاقاً، همانطور که رویترز اخیراً به نقل از منابع خود گزارش داد، اظهارات ترامپ در آستانۀ حملات به ایران، مبنی بر این را که دانشمندان ایرانی ظاهراً به زودی قادر به ساخت موشکی خواهند بود که می‌تواند خاک آمریکا را هدف قرار دهد، ارزیابی‌های اطلاعاتی ایالات متحده تأئید نمی‌کنند.
به گفتۀ این خبرگزاری، یک ارزیابی غیرمحرمانه از سوی سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا که یافته‌های قبلی نهاد‌های اطلاعاتی آمریکا را تأیید می‌کند، نشان می‌دهد که ایران تا سال ۲۰۳۵ قادر به توسعۀ یک موشک بالستیک قاره‌پیمای قابل استفاده نخواهد بود.
واسیلی نبنزیا، نمایندۀ دائم روسیه در سازمان ملل متحد، در جلسۀ اضطراری شورای امنیت سازمان ملل که به ابتکار مسکو و پکن تشکیل شد، گفت: «بیانیۀ امروز دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا مبنی بر اینکه این عملیات با هدف جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح‌های هسته‌ای انجام می‌شود، بی‌اساس است. تهران همواره اعلام کرده است که چنین برنامه‌هایی ندارد و به تعهدات خود تحت پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای پایبند است. شایان ذکر است که گزارش‌های مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، تنها منبع قابل اعتماد اطلاعات در این باره، هرگز نشان نداده است که ایران می‌تواند در حال توسعۀ سلاح‌های هسته‌ای باشد».
کشته شدن ١۶۵ دختر بچۀ ایرانی در اثر حملۀ موشکی به یک مدرسۀ ابتدایی در شهر میناب، یکی از دستاوردهای «صلح آمریکایی» است. یک «بهای ناچیز» برای پیروزی منافع آمریکا، درست مانند نیم میلیون کودک عراقی که مادلین آلبرایت مرگ آنها را بدون ذره‌ای شرم در سال ۱۹۹۶ توجیه کرد.
این سرنوشت هر رژیم یا حاکمی است که مورد پسند آمریکا نباشد، نه حتی به این دلیل که آنها مانع هستند، بلکه صرفاً به این دلیل که آنها می‌خواهند و می‌توانند تحت قوانین همان «دنیای آمریکایی» از عهده آن برآیند.
دمیتری مدودف، معاون رئیس شورای امنیت روسیه، در این باره نوشت: «صلح‌طلب بار دیگر چهرهٔ واقعی خود را نشان داد. تمام مذاکرات با ایران فقط عملیات پوششی بود. هیچ‌کس هم در این تردید نداشت. اساساً هیچ‌کس قصد توافق جدی نداشت».
راستی، چرا ماه‌ها را صرف دیپلماسی، سازش و ایجاد مواضع مشترک کنیم وقتی می‌توانیم هر مخالف خود را به راحتی بکشیم؟
دونالد ترامپ در مصاحبۀ تلفنی با شبکۀ خبری سی‌بی‌اس در مورد مرگ آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران، اظهار داشت که «حملات آمریکا بسیار مؤثر بوده و راه را برای دیپلماسی باز می‌کند».
«بدیهی است که اکنون رسیدن به توافق بسیار آسان‌تر از یک روز پیش خواهد بود. به این دلیل که آنها به شدت ضربه می‌خورند» – به همین سادگی و سرراستی.
این درجۀ وقاحت خارج از تصور است. اما آیا کسی می‌تواند از دولتی که دهه‌هاست در سراسر جهان جنگ‌افروزی می‌کند، بدون اینکه هرگز بطور عادلانه مجازات نشده، انتظار دیگری داشته باشد؟
در واقع، در هیچ یک از موارد متعدد، حتی محکومیت مناسبی نیز به دنبال نداشته است. حق وتو که از آمریکایی‌ها در شورای امنیت سازمان ملل محافظت می‌کند، مدت‌هاست که به مجوز بالفعل برای آمریکایی‌ها جهت ارتکاب جرم و غارتگری تبدیل شده است. اگر برای کشتن مجوز بخواهید…
نکتۀ عجیب این است که در همان ابتدای عملیات، خبرگزاری‌های جهانی در مورد نام آن سردرگم بودند و به نقل از مقامات تل‌آویو و واشنگتن، آن را «سپر یهودا» یا «خشم حماسی» و یا حتی «شیر غران» می‌نامیدند.
من آن را «مدفوع یهودا»، با همین املا می‌نامم تا بار دیگر بر نگرش واقعی آمریکا و اسرائیل به جامعۀ جهانی، حقوق بین‌الملل، قوانین انسانی و الهی تأکید کنم.
ماهیت واقعاً یهودایی سیاست خارجی آمریکا هیچ شانسی برای صلح بلندمدت و سودمند برای هر دو طرف با آنها باقی نمی‌گذارد. زیرا، آمریکا هر لحظه آماده است تا صرفاً به این دلیل که کسانی را که به آنها داده است، برابر نمی‌داند، قول خود را زیر پا بگذارد. و این را باید همیشه به خاطر داشت.
به‌راستی سرشت یهوداییِ سیاست خارجی آمریکا هیچ فرصتی برای صلح بلندمدت و دوجانبه‌سودمند با آنها باقی نمی‌گذارد. زیرا، آمریکا هر لحظه آماده است از قولی که می‌دهد، صرفاً به این دلیل عدول کند، که کسانی را که به آنها قول می‌دهد، هم‌تراز خود نمی‌داند. و این نکته را باید همواره به حاطر سپرد.
١٣ اسفند- حوت ١۴٠۴
