فصلی از کتاب کشتن امید
قاسم آسمایی
درباره پخش دیجیتال این فصل کتاب
ویلیام بلوم (William Blum 6مارچ ۱۹۳3- 9 دسمبر۲۰۱۸) نویسنده، مورخ و منتقد سیاست خارجی مداخلهجویانه ایالات متحده امریکا در کشورهای دیگر بود.
موصوف ابتدا در وزارت امور خارجه امریکا وظیفه داشت، اما در اثر مخالفت با جنگ ویتنام استعفا داد و به یکی از منتقدان سرسخت سیاست خارجی امریکا تبدیل شد. او با نگارش کتابها و مقالات متعدد، به بررسی اقدامات پنهان و آشکار امریکا و سازمان اطلاعات مرکزی این کشور (سیا) در سرنگونی دولتها، حمایت از دیکتاتورها و دخالت در امور داخلی سایر کشورها پرداخت. او معتقد بود که این سیاستها عامل اصلی بسیاری از مشکلات و رنجها در سراسر جهان هستند.
«کشتن امید – مداخلات ارتش امریکا و سیا پس از جنگ جهانی دوم» یکی از مشهورترین آثار او است که به تفصیل دخالتهای امریکا در بیش از ۵۰ کشور از جمله وطن ما افغانستان را شرح میدهد.
بنابر اهمیت این فصل برای پی بردن به ابعاد بیرونی جنگ (1979 – 1992) در وطن ما، به شکل جداگانه در فورمات یک جزوه تدوین شده است.
در ابطه با بحرانی ساختن وضع کشور بعد از قیام ثور 1357، ویلیام بلوم با شناختی که از عمال سیا در جهان دارد مینویسد:
«میتوان گفت که امین با آن همه قساوت، درست همان اعمالی را مرتکب میشد که از يك عامل امریکا انتظار میرفت: بیاعتبار گردانیدن حزب دموكراتيك خلق، اصلاحات حزب، ایده سوسیالیسم یا کمونیسم و اتحاد شوروی که همه در يك بسته جا میگرفتند»
در نتیجه چنین اعمال، شورشهای در نقاط مختلف کشور صورت گرفت و زمینه برای پلانهای بعد سیا تسهیل گردید. ویلیام بول مینویسد:
«مسئولان سیاست خارجی ایالات متحده با رهبران مجاهدین حداقل از اپریل ۱۹۷۹ دیدار و مایحتاج آنها را تعیین میکردند و در ماه جولای پرزیدنت کارتر زیر سندی برای كمك پنهانی به شورشیان امضا گذاشت که به ایالات متحده امکان میداد به آنها پول، جنگافزار، تجهیزات و تدارکات برساند و به تبلیغات و سایر عملیات روان شناختی در افغانستان مبادرت ورزد.»
بدینگونه برای “سیا” مهم نبود که میلیون ها افغان آواره، ده ها هزار کشته و معلول و سراسر افغانستان به ویران مبدل شود، تنها باید انتقام شکست ویتنام گرفته میشد و منافع جیوپولیتیک امریکا در شرق میانه تأمین میگردید.
امریکا برای تحقق این پلانها به شرورترین نیروها اتکاء کرد و همه امکانات خود و متحدین خودرا در اختیار آنها قرار داد و سرانجام همان نیروها بلای جان طراحان آن نیز شد.
بخاطر داریم که این همه جنایات تحت شعار «در افغانستان اسلام در خطر است» پوشش داده شده و توسط تنظیمهای جهادی و حامیان منطقوی آنها نشخوار میشد که پیامد آن “جهاد” « بیش از یک میلیون کشته، ۳ میلیون معلول، و ۵ میلیون آواره بود»
با گذشت دهه ها، با نوشتن و نشر چنین کتابها آنهم توسط نویسندگان بی طرف غربی از جمله امریکا، ماهیت “جهاد کذایی” بیشتر و بهتر افشا و ویران کنندگان وطن و قاتلان مردم معرفی میشوند.










