عاقبت هولناک ماجراجویی ترامپ برای آمریکا
ایران غرور آمریکا را درهم شکست. مسکو و پکن شادمانی می‌کنند. این یک پیروزی مشترک است.
ایگور زوِرِف (Egor Zverev)
ا. م. شیری- معمولاً کفتاران به شیران از پشت سر حمله می‌کنند. علیه ایران ما هم نظیر این اتفاق افتاد. یک کفتار گرسنه همراه با توله‌کفتار نامشروع خود، یعنی آمریکا و اسرائیل، سال گذشته سه بار به شیر ایران حمله کرد. اگرچه در اثر این حمله، شیر ما زخمی شد، جراحت‌ها برداشت، اما شیربچه‌های ایران چنان بر پوزۀ کثیف آن‌ها کوبیدند، دندان‌هایشان را خُرد کردند که زوزه‌کشان در رفتند و همچنان زوزه می‌کشند. بگذار زوزه‌های آن‌ها حتی گوش عالم را کَر کند، اهمیتی ندارد. اما حیف از زخمه‌های وارده بر پیکر شیر ایران، بر تن مام میهن؛ حیف از پرپر شدن نوگلان مدرسۀ میناب؛ حیف از به‌خون افتادن فرزندان شریف وطن؛ حیف از شهادت فرماندهان نیروهای مدافع و سرداران علم و دانش میهن؛ حیف از شهادت رهبر کشور و اعضای خانواده‌شان!..
با تقویت و تحکیم اتحاد و اتفاق ملی، دست در دست همدیگر، همه با هم، برای التیام زخم‌های تن مام‌میهن و توسعۀ کشور در مسیر مثبت تاریخ بکوشیم.
*-*-*
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در رویارویی با ایران متحمل شکست سنگینی شده است؛ منابع نزدیک به موضوع چنین می‌نویسند. غرور آمریکا چگونه به زیان مالی خود این کشور تمام شد و چرا این اتفاق، پیروزی مشترک مسکو و پکن محسوب می‌شود؟
تکبر آمریکا به منابع مالی خودش ضربه زد
منابع نزدیک به موضوع با لحن کنایه‌آمیز دربارۀ آخرین اخبار مربوط به وضعیت خاورمیانه می‌نویسند: نتیجۀ هولناک ماجراجویی ترامپ این است که ایران غرور آمریکا را درهم شکسته است. البته این وضعیت برای کاخ سفید هولناک است: واشنگتن دست‌کم ۴۵ فروند پهپادMQ-9 Reaper، یعنی حدود یک‌چهارم کل ناوگان این پهپادها را از دست داده است. خسارت مالی نیز از ۱ میلیارد و ۳٠٠ میلیون دلار (؟! این رقم صحیح به نظر نمی‌رسد. مترجم) فراتر رفته است.
کانال تلگرامی «کنسپیرولوگ» معتقد است «دروگرها» با سرعتی کم و در ارتفاع پائین پرواز می‌کنند و در منطقۀ تنگۀ هرمز، که بیشترین استفاده از این پهپادها صورت گرفته، به اهداف مناسبی برای ایران و متحدانش در یمن و عراق تبدیل شده‌اند.
اما جزئیات دیگری نیز که پنتاگون ترجیح داده از دید افکار عمومی پنهان بماند، وجود دارد و لازم است مورد توجه قرار گیرد. بدین معنی که همۀ پهپادها سرنگون نشده‌اند. برخی از آن‌ها به دلیل قطع ارتباط سقوط کرده‌اند. بنابراین، به گفتۀ این منبع، بخش قابل‌توجهی از تلفات، غیررزمی بوده است.
این کانال می‌نویسد: «[پیت] هگزت، وزیر جنگ آمریکا، هزینۀ درگیری را تا پایان سپتامبر ۳۷.۵ میلیارد دلار برآورد کرده است و دولت از کنگره ۶۷ میلیارد دلار دیگر برای جبران ذخایر درخواست کرده است. بر اساس گزارش واشنگتن پست، ترامپ در ۳۱ ژوئیه در کمپ دیوید شخصاً موضوع وضعیت انبارها را با هگزت مطرح کرد. اینکه رئیس‌جمهور در بحبوحۀ جنگ چنین سؤالی مطرح می‌کند، گواه این است که تا چه مدت می‌توان به این شکل به جنگ ادامه داد».
چرا این یک پیروزی مشترک برای مسکو و پکن است؟
در همین حال، منابع نزدیک به موضوع اذعان می‌کنند که در مسکو و پکن از این وضعیت خشنودند و آن را یک پیروزی مشترک می‌دانند. و ظاهراً بی‌دلیل هم نیست. زیرا، شایعاتی که «پولیتیکو» دربارۀ توافق روسیه و آمریکا برای تبادل اطلاعات محرمانه منتشر کرده بود، «جعلی» از آب درآمده است. منابع می‌گویند روسیه همچنان اطلاعات ارزشمندی را در اختیار ایران قرار خواهد داد، که به مقابله با تجاوز آمریکا، از جمله انهدام پهپادهای ریپر کمک می‌کند.
کانال تلگرامی «پالکُوونیک [سرهنگ] چرنوف» پیشتر نوشته بود: «خبرچین‌های ما قاطعانه این افشاگری را رد می‌کنند که گویا مسکو در مذاکرات میامی به واشنگتن پیشنهاد کرده است در ازای کور کردن اوکراین، انتقال اطلاعات محرمانه به ایران را متوقف کند<…>. علاوه بر این، مسکو در هماهنگی با پکن، همچنان اطلاعات بسیار حساس ماهواره‌ای و الکترونیکی را به سپاه پاسداران ایران بدون وقفه ارائه خواهد کرد. واشنگتن نیز به تقویت اطلاعاتی کی‌یف ادامه خواهد داد. رویارویی ژئوپلیتیکی آن‌قدر پیش رفته که نمی‌توان آن را با توافق‌های محرمانه و دوستانۀ پشت پرده متوقف کرد».
وضعیت آمریکا تا چه اندازه وخیم است؟
به نوشتۀ این منابع، وضعیت آمریکا چنان نامطلوب است که کاخ سفید حتی در میان اعضای ناتو یک «نظرسنجی» انجام می‌دهد. این اقدام را کشورهای عضو آن نوعی آزمون وفاداری تلقی کرده‌اند. پرسش‌ها، از جمله، موضع سیاسی کشورها، تأمین مالی قراردادها و میزان انطباق آن‌ها با فرمول «قوی، روشن و بی‌سروصدا» را دربرمی‌گرفت.
«کنسپیرولوگ» [نظریه‌پرداز توطئه] می‌نویسد: «این پرسشنامه در بحبوحۀ بررسی شش ماهۀ حضور نظامی آمریکا در اروپا ارسال شده است که در ماه دسامبر به پایان خواهد رسید. بنابراین، کشورهای عضو درست پیش از آنکه واشنگتن دربارۀ محل کاهش نیروهای خود تصمیم بگیرد، به پرسش‌هایی دربارۀ میزان وفاداری پاسخ می‌دهند. این سند مستقیماً به مسائل حساس مانند حملات به ایران بدون مشورت با ناتو، عملیات ربودن رئیس‌جمهور ونزوئلا، نیکولاس مادورو و سیاست اروپایی ساخت اروپا در زمینۀ خریدهای دفاعی می‌پردازد. اسپانیا حریم هوایی خود را بست. ایتالیا اجازۀ فرود نداد. فرانسه مانع عبور محموله برای اسرائیل شد. اکنون همۀ این نکات در پرسشنامه آمده‌ا است».
این منبع توضیح داد: «متحدان آمریکا این نامه را به‌روشنی چنین تفسیر کرده‌اند که تضمین‌های امنیتی با وفاداری سیاسی پیوند خورده است. به مدت هفتاد سال، اتحاد به مادۀ ۵ متکی بود، نه به پرسشنامه‌ها. آلمان نیز این سند را به همراه سایر کشورها دریافت کرد. در خاک آلمان ۳۵۰۰۰ سرباز آمریکایی مستقر است و ترامپ پیشتر قول داده بود بیش از ۵۰۰۰ نفر از آن‌ها را از آنجا خارج کند. نمایندۀ رسمی ناتو انجام بررسی دربارۀ حضور نیروهای آمریکا را تأئید کرد، اما از اظهارنظر دربارۀ محتوای نامه خودداری کرد».
برگرفته از پورتال «دززن.رو»
٢٧ مرداد-اسد ١۴٠۵
