طبق گرارشات دقیقتری که از فاجعه به آتش کشیده شدن خانه های مهاجرین افغان در روستای نظام آباد قزوین به ما رسیده، ماجرای تجاوز به دختر دیوانه ایرانی بکلی دروغ و شگرد خائنانه توطئه گران اسلامی، امثال یوسف اسدی دهیار و رئیس شورای اسلامی، برای تحریک مردم به حمله به خانوارهای افغانی بیش نبوده است. در حقیقت کسی به کسی تجاوز نکرده، بلکه آغاز داستان به گردهمائی و جشن 22 بهمن در چند ماه گذشته در مسجد ده باز می گردد که در آن یکی از سرداران سپاه برای سخنرانی در ان مجلس دعوت شده بوده است. در این مجلس است که صحبت از این می شود که خانوارهای افغان که 22 عددی از آنها گوسفندان خود را تحت نظارت یک چوپان به چرا می فرستاده اند، از این پس حق نگهداری آنها در ده را ندارند و باید آنها را به بیرون از ده انتقال دهند. روز بعد نیز به این خانوارها که بدستور شورای اسلامی، انجمن اسلامی و سایر نهادهای حکومتی در مسجد ده جمع شده بودند، تذکر داده می شود که باید احشام خود را از ده خارج نمایند. این کشمکش از آن تاریخ ببعد همچنان و بدون اینکه به نتیجه ای برسد ادامه می یابد و خانوارهای افغانی با این استدلال که چرا فقط ما باید احشام خود را از ده خارج نمائیم زیر بار این زورگوئی عریان نمی روند. باین ترتیب است که جنایتکاران اسلامی راه دیگری را برای ضربه زدن به خانواده های شریف و زحمتکش افغانی در پیش میگیرند. با شایعه دروغ تجاوز یک مرد افغان به یک دختر دیوانه ایرانی مردم نادان و متعصب را به حمله و آتش زدن خانه های افغانی ساکن ده تحریک می نمایند.

در جریان این حملات 21 خانه با تمام وسائل موجود در آنها طعمه آتش و باین ترتیب صاحبان آنها بکلی از هستی ساقط می شوند. 45 راس گاو، 347 گوسفند، 88 موتور هوندای 125، سه اراده ماشین ترای، 7 دستگه نیسان و دو عدد پیگان متعلق به آفغانی ها نیز به آتش کشیده شده و معدوم می گردند. در ضمن خانه های دیگر افغانها نیز غارت شده، به 19 دختر جوان و 7 زن شوهردار تجاوز ، و شش مرد افغان نیز به قتل میرسند. از مجموع خانوارهای افغان تنها سه الی چهار خانوار که توان نقل مکان بجای دیگری را ندارند در ده باقی مانده اند.

 ایرانیان شریف، کارگران، زنان، دانشجویان آزادیخواه!

رسانه ها و منابع خبری لیبرال و حامی حقوق بشر در داخل و خارج طبق معمول در این مورد خفقان گرفته اند.

نباید در برای این جنایاتی که در حق کارگران و مهاجرین شریف و زحمتکش افغانی بعمل می آید ساکت نشست. من از همه شما می خواهم در تجمعات اول ماه می، در بیانیه های خود، در جراید، روزنامه ها و برنامه های رادیویی و تلویزیونی خود و در راسانه های اجتماعی با قاطعیت این اقدامات جنایتکارانه را محکوم و از زحمتکشان مظلوم و شریف افغانی در ایران حمایت کنند. این کمترین کاریست که در چهارچوب وظایف انسانی و انترناسیونالیستی خود می توانیم انجام دهیم.

اجازه ندهید جمهوری اسلامی با استفاده از سکوت ما با دست باز دست به هر جنایتی بزند.

بیائید روز اول ماه می را به روز حمایت از کارگران افغان در ایران تبدیل نمائیم.

توجه داشته باشید که هر فقره دفاع عملی از کارگران تحت ستم، هزار بار، بیش از یک دوجین کلی گوئی انترناسیونالیستی در مورد آنها ارزش دارد.

  سیامک ستوده                25 آوریل 2014