دخالت‌ها و پارادوکس ترامپ در آمریکای لاتین
روزنامه فرانسوی لوموند نوشت: دولت ترامپ با تهدیدهای نظامی، ارعاب کلامی و دخالت های انتخاباتی، سیاستی سختگیرانه ای را در سراسر قاره آمریکا اتخاذ کرده که کمتر در بین رئیسان جمهوری آمریکا سابقه داشته است.
پس از کانادا که با ورود دوباره ترامپ به کاخ سفید هدف جاه طلبی های توسعه طلبانه رئیس جمهوری آمریکا قرار گرفت، اکنون آمریکای لاتین به هدف اصلی تجاوزگری او تبدیل شده است.
لوموند نوشت: انتخابات عمومی هندوراس که در ۳۰ نوامبر (۹ آذر) برگزار شد، زمینه‌ای را برای دور جدیدی از باج‌گیری ترامپ فراهم کرد. رئیس جمهوری آمریکا نه تنها از هندوراسی‌ها خواست که در این کشور کوچک، که یکی از خشن‌ترین کشورهای منطقه و گرفتار قاچاق مواد مخدر و جرایم سازمان‌یافته است، به نامزد راست‌گرا رأی دهند بلکه پیشنهاد داد که در صورت شکست نامزدمورد علاقه اش، کمک‌های آمریکا را قطع خواهد کرد.
پیش از این، در جریان انتخابات آرژانتین در ماه اکتبر (مهر)، نیز ترامپ از یک بسته کمک عظیم ۲۰ میلیارد دلاری خبر داده بود که به شرط پیروزی نامزدهای همسو با خاویر میلی، رئیس‌جمهور این کشور اعطا می شد.
ترامپ علاوه بر توهین مکرر به گوستاوو پترو، رئیس جمهور چپ‌گرای کلمبیا، در ۲۹ نوامبر (۸ آذر) با اعلام یکجانبه این که حریم هوایی ونزوئلا را «کاملاً بسته» می‌داند، فشار بر ونزوئلا را نیز افزایش داد.
اعلام منطقه پرواز ممنوع، که نقض آشکار قوانین بین‌المللی است، با بزرگترین استقرار نیروهای دریایی آمریکا در دریای کارائیب از زمان بحران موشکی کوبا در سال ۱۹۶۲ توام شد.
همزمان ارتش ایالات متحده با هدف قرار دادن قایق‌هایی که ادعا می‌کند توسط کارتل‌های مواد مخدر استفاده می‌شوند، بدون ارائه هیچ مدرکی، قتل‌های فراقضایی را انجام می دهد که نگرانی اعضای کنگره در بین حتی قانونگذاران هم حزبی ترامپ را برانگیخته است.
لوموند نوشت: بی تردید هدف ترامپ در کاراکاس تغییر رژیم است. اما ماجراجویی دولت آمریکا، حتی اگر در برکناری نیکولاس مادور رئیس جمهوری این کشور موفق شود، می‌تواند این دولت شکست‌خورده را به بحرانی عمیق‌تر فرو ببرد.
به نوشته این روزنامه فرانسوی، ترامپ همان خصومت و تهدیدهایی را که در داخل مرزهای آمریکا علیه مخالفان سیاسی خود به کار می‌گیرد، به آمریکای لاتین نیز آورده است. در این منطقه نیز، او دچار تناقضاتی است که تفسیر جهت‌گیری سیاسی وی را دشوار می‌کند.
لوموند در تشریح دنیای تناقضات ترامپ افزود: چگونه می‌توان تعهد به مبارزه با قاچاق مواد مخدر به هر طریق ممکن را که اکنون تهدید اصلی تلقی می‌شود، با تصمیم اعطای عفو «کامل و مطلق» به، رئیس جمهور سابق راست‌گرای هندوراس وفق داد؟ هرناندز در سال ۲۰۲۴ به جرم قاچاق مواد مخدر در ایالات متحده به ۴۵ سال زندان محکوم شد.
این رسانه نوشت: همین تناقضات است که ترامپ را به مدافع سرسخت ارزهای دیجیتال، به نفع خانواده‌اش، تبدیل می‌کند، حتی اگر این دارایی‌ها به عنوان یک کانال مالی اصلی برای جرایم سازمان‌یافته عمل کنند.
روزنامه بیزنس استاندارد پیشتر راهبرد آمریکا در منطقه آمریکای لاتین را نامعلوم توصیف کرد و نوشت: رئیس جمهوری آمریکا مدعیست که می‌تواند حملات نظامی آمریکا در آمریکای لاتین را فراتر از ونزوئلا به اهدافی در خاک کلمبیا و حتی مکزیک گسترش دهد؛ ادعایی که بازارها را متشنج کرد و سوالات جدیدی را در مورد استراتژی او برای منطقه برانگیخت.
مادورو تهدیدهای ترامپ را یک بلوف سیاسی می داند
بنابر گزارش‌ها، ترامپ در تماس اخیر خود با نیکلاس مادورو به او اولتیماتوم داد تا فوراً از قدرت کناره‌گیری کند؛ خواسته ای که رئیس جمهوری ونزوئلا آن را رد کرد.
منابع آگاه به روزنامه میامی هرالد گفتند که رئیس جمهور آمریکا «پیامی صریح» به همتای آمریکای جنوبی خود فرستاده است، که محور یک کمپین فشار چهار ماهه است که در آن ترامپ دستور استقرار گسترده نیروی دریایی در سواحل شمالی ونزوئلا را داده است.
علیرغم ادعای فاش شده مبنی بر اینکه ترامپ به مادورو اولتیماتوم داده است، بسیاری از ناظران تردید دارند که رئیس جمهور آمریکا قصد داشته باشد این تهدیدها را با اقدام نظامی گسترده پشتیبانی کند.
یکی از منابعی که با مقامات ارشد ونزوئلا در تماس است، ماه گذشته به روزنامه وال استریت ژورنال گفت: مادورو و اکثر همفکرانش تهدیدهای نظامی آمریکا را یک بلوف می‌دانند.
رئیس جمهوری ونزوئلا از زمان انتخابش در سال ۲۰۱۳، از بحران‌های پی‌درپی جان سالم به در برده است، از جمله کارزار «فشار حداکثری» ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری، چندین دور اعتراضات گسترده، یک فروپاشی اقتصادی تاریخی، سوءقصد در سال ۲۰۱۸.
روز یکشنبه، وال استریت ژورنال از دولت ترامپ خواست تا به افزایش فشار بر ونزوئلا ادامه دهد و مدعی شد که «سرنگونی مادورو به نفع منافع ملی ایالات متحده است». هیئت تحریریه این روزنامه ادعا کرد: «اگر مادورو از رفتن امتناع کند و ترامپ از اقدام برای سرنگونی او طفره برود، ترامپ و اعتبار ایالات متحده بازنده خواهند بود.»
گوستاوو پترو رئیس جمهور کلمبیا، در تلاش برای یافتن یک راه حل مسالمت آمیز، شهر کارتاخنا در کلمبیا را به عنوان مکانی احتمالی برای مذاکرات بین رژیم مادورو و مخالفان ونزوئلا پیشنهاد کرده است.
مادورو در نامه‌ای به سازمان کشورهای صادرکننده نفت که روز یکشنبه توسط رسانه‌های دولتی ونزوئلا منتشر شد، ایالات متحده را به تلاش برای «تصاحب ذخایر عظیم نفتی ونزوئلا – بزرگترین ذخایر نفتی کره زمین، از طریق استفاده مرگبار از نیروی نظامی» متهم کرد.
عملکردهای ضد ونقیض رئیس جمهوری آمریکا در مجموع نشان‌دهنده سیاستی تهاجمی و پرابهام هستند که هم فشار نظامی و دیپلماتیک را افزایش می‌دهد و هم پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر برای منطقه دارند.
ترامپ از یک سو مدعی حمایت از دموکراسی و مقابله با رژیم‌های اقتدارگرا است و از سوی دیگر روابط متناقض با برخی از همین دولت‌ها دارد و سیاست های راست افراطی را ترویج می کند.
پیامد دنیای پرتناقض ترامپ باعث شده جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا در منطقه مبهم و غیرقابل پیش‌بینی شود، و اعتماد رهبران منطقه به واشنگتن کاهش یابد.
