جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

ترازو ( تله )

لیکونکۍ : دکتور طاوس وردګ لندن اپریل ۲۰۱۴

هموطنان عزیز وګرامی هر روز نویسنده ها در مضامین ومقالات شان در اخبار وجرایید کشور وهم چنان در مطبوعات تصویری ( تلویزیونها ) راجع به این ویا ان شخص ، راجع به این ویا ان کشور ، راجع به این ویا ان تروریست وجنایت کار وراجع به این ویا ان ریس جمهور ویا راجع به این ویا ان کاندید ریاست جمهوری مضامین ومقالات به زعم خود شان به اساس سمپاتي و یا انتی پاتي به نام هر کسې که طرفدار شان است می نویسند ولې یک بار نه انها را ، نه اعمال انها را ونه وزن خودرا تول وترازو کردن ، اولتر از همه باید نویسنده – مبصر – منقد – خبرنګار – ژورنالست باید خودرا در ترازو وزن کند ( قد و وزن خودش – عقل وتصورات خودش – اندیشه ومفکوره خودش – باوجدان بودن وبی وجدان بودن خودرا – طرفداری وبیطرفی خودرا – اندیشه و طرزدیدخودرا – حس وطنپرستی و استقلال پرستی خودرا – مسلمان بودن وبیدینی خودرا  ارتجاعی بودن و مترقی بودن خودرا – خود شناسي وناشناسی خودرا – دشمن شناسي و نه شناسی خودرا – یک دیګر پذیری خودرا – ایمان داری به وحدت ملی خودرا – وبسا چیزهای دیګر خودرا باید در قدم اول تول وترازو نمایند وبعدا راجع به تول وترازوی دیګران بپردازند ، زمان که یک ادم یک مسلمان ( درنده خوی – فاسد – خودخواه – قاتل – دزد – هرزه – بدګو – غیبت ګو – تهمت ګو – توطیه ګر – دغل باز – رشوت خور – تفرقه انداز – بیسیواد – محروم از سیواد سیاسی باشد – مشکوک ونوکر بیګانه باشد – وهمیشه به زبان خود مردم را زهرپاشی بکند وبه دستان خود مردم را به خاک وخون غوطه ور بسازند ) چطور می تواند دیګران را وزن وترازو کند واز دیګران انتقاد نماید ؟

۳۵ سال در افغانستان مردم خون خوردند – ۳۵ سال مردم از ازادی نسبی محروم بودند – ۳۵ سال مردم در شک وتردید زیر فشارهای اغیار وبیګانه ګان پست فطرت زندګی کردند – ۳۵ سال بیګانه ها هموطنان ما را علیه یکدیګر مانند ګرګان ګرسنه وتشنه بالای نعش مرده های هموطنان شان مصروف نګهداشتند – ۳۵ سال هموطنان ما اګاهانه ونا اګاهانه به دستور غرب به زعامت روحانیت وملاهای فاسد بین خود جنګیدند – ۳۵ سال هموطنان ما را از نام اسلام که در افغانستان در معرض خطر است علیه یکدیګر به خون غوطه ور ساختند ودر مدت همین ۳۵ سال یک روز یک هموطن هم خودرا وزن نه کرد ؟ تا دیګران را وزن کرده بتواند ، دلیل اساسی وزن نه کردن خود ودیګران امروز منجر به این شد که هموطنان ما نه فهمیدن که سنګینی ویا وزن یک انسان در چې نهفته است ؟؟؟

از من بشنوید وزن انسان مسلمان در اسلام وی نهفته است و اسلام دو نوع است ، یکي ان مسلمان است که توسط زبان ودستانش دیګر مسلمانان وانسانها را می ګزند – می کشند – اذیت می نمایند – ازار می دهند – تهدیدمی نمایند – ترور می نمایند – زیرفشار قرار می دهند – به بیراه می کشاند – زهر زبان بدتر از زهر ( سودیم سیانایت است ) (مي بخور ، مصحف بسوز، اتش اندر کعبه زن – ولې مردم ازاری مکن ) ؟، ودیګرش مسلمان که نه به مردم ازار میرساند ونه اذیت می نمایند ونه تهدید می نمایند پس وزن انسان در قدم اول در خود شناسی – خدا شناسی- مردم شناسی- محیط وماحول شناسی – دشمن شناسی – خوب را از بد تفکیک کردن – احترام به انسان وکرامت انسانی – احترام به زن وحقوق مساوی زنها – و همیشه صادقانه در حدمت مردم ووطن باشند و انسانهای عامل – اهل کار – پاک ووطن پرست – انهای که دستانش به خون مردم الوده نه باشند فرق کرده بتوانید ، و از ان عده کسان که ، همیشه به تفرقه افګنی – سمت پرستی – قوم پرستی – ضد وحدت ملی – ویک دیګر پذیری قایل نیستند و نمی باشند باید خوب وزن بکنید وکرده باشین تا در اینده برای شان رای اعتماد نه دهید ،هم وطنان فراموش نه کنید که ؟؟؟   مردم که عقل دارند ، مردم که وطن خودرا دوست دارند ، مردم که دشمنان داخلی وخارجی خودرا شناختند اعمال وکردار ونظر تان را زون می کند نه شود که خدای نا خواسته برای کسې که دستانش تا حلقوم به خون مردم الوده است و در چپاول و اضمحلال قووای مسلح وتخریب شهر کابل دست داشتند رای بدهید و خودرا سبک نشان بدهید ووزن تان کم شود ؟؟؟