تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

آیا دولت کنونی تعویض خواهد شد ؟!

         نوشته ی : اسماعیل فروغی

      همانگونه که بیست وچهارسال پیش درپی ناکارآمدی حکومتِ مجاهدین و تقابل خونین گروههای مختلف جهادی ، طالبانِ بنیادگرا بقدرت رسانده شده و درادامه ی آن دولت فاسد کنونی به ما تحمیل شد ؛ شک آن وجود دارد که عین سناریو تکرارشده ، بازپیراهن مشابهی را برای ما درحال دوختن باشند .

       دولتی را که خود ایجاد کرده اند ، اکنون همه آن را یک صدا در زمره ی فاسدترین و ناکاره ترین دولت های جهان اعلام نموده ، خواهان سقوط و تعویض آن استند . شاید تعویض با دولت دست نشانده ی دیگری درشکل وشمایلی دیگر ، شاید تعویض با دولتِ مشترکی متشکل ازگروه افراطی طالبان وطالبانِ جمهوریخواه ویا شاید تعویض آن با دولتی متشکل از طالبان و مجاهدان .

      امریکاییان که همواره منافع تعریف شده ای درافغانستان دارند ، دیگرنه توان مالی برای ادامه ی جنگ دارند ، نه قدرت ایستاده گی دربرابرقدرتهای منطقه ای چون روسیه ، چین ، هندوستان وایران را و نه شوق حمایت ازدولت دست نشانده ی کنونی شان را . آنان قاطعانه می خواهند به حضورگسترده ی خود درافغانستان خاتمه داده ؛ امااهداف تعریف شده ی شان را درافغانستان ومنطقه با تلفات وهزینه ی بسیارکم به پیش ببرند . 

     تصویب لایحه ی خروج سربازان امریکایی ازافغانستان درنزدیک ترین زمان ممکن توسط مجلس نماینده گان امریکا و به تبعیت ازآن اعلام آماده گی جدی خروج سربازان آلمانی ، بلجیمی ، فنلندی وغیره از افغانستان ؛ نشاندهنده ی جدیت امریکا و هم پیمانان اش برای کم کردن حضور گسترده و پرهزینه ی شان درافغانستان است .

    ارچند امریکا و ناتو بخاطر جلوگیری ازایجاد هرج و مرج ، هرباربرخروج مسوولانه ازافغانستان تأکید می نمایند ؛ اما ادامه ی فسادگسترده درتمام ارکان دولت ، حامیان خارجی دولت افغانستان را نسبت به سرنوشت آن بی علاقه تروبی پرواتراز پیش کرده است . آنان با درک این حقیقت که خروج بی رویه ی شان ازافغانستان ـ درحالی که طالبان درعرصه ی سیاسی و نظامی دست بالاتر دارند ، هیچ پیامدی به جزانارشی خونین نخواهد داشت ؛ اما باآنهم به آن بی علاقه نیستند .

     آنچه میتواند جلوازهم پاشی و فروریزی خطرناک را بگیرد کوشش های صادقانه  برای گردآوردن تمام مردم و نیروها درزیریک سقف و پایان بخشیدن به سیاستهای گروهی تفرقه افگنانه و تبارگرایانه ی دولت می باشد نه طرحِ شعارهای دروغینِ دفاع ازجمهوریت توسط محمداشرف غنی واستفاده ی ابزاری ازتلاشهای نمایشی ـ فیسبوکی توسط امرالله صالح . اینها همه ” آب در هاون کوبیدن است . “

      اساساً به کوشش های محمد اشرف غنی واطرافیان خود محورش مبنی بر پاسداری ازجمهوریت ، مبارزه دربرابرفساد ومخالفت با طالبان یک سرسوزن نمیتوان باورکرد. رییس جمهورغنی فقط برای بقای خودش نگران است نه برای بقای جمهوریت. اوهمانگونه که شش هزارطالب و بعداً صدها وشاید هزاران جنایتکار پاکستانی را به بهانه ی صلح وحسن نیت از زندانها رهاکرد ؛ هفت هزارزندانی باقیمانده ی طالبان را نیز به پاس ماندن درقدرت ویا ماندن دربخشی ازقدرت رها خواهد کرد. 

     مردم باید بدانند که نا آگاهی ، بی تفاوتی و بی اتفاقی ، بسترگرمِ ادامه ی تحقق  معامله گری ها و مداخلات بیگانه گان را درامورداخلی مملکت ما گرم ترکرده ، به بیگانه گان سودجو فرصت میدهد تا با بقدرت رساندن آدمهای شارلاتان و گروههای مافیایی دیگر ، برای ما ، باز سرنوشتی به خواست خود رقم بزنند .