پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

دین باوری سیاسی ، زمینه ساز اصلی قتل فرخنده است

                        نوشته ی : اسماعیل فروغی      

                           فاجعه ی قتل هولناک فرخنده ، در روز روشن و در پیش چشمان هزاران باشنده ی شهر کابل ، پیش از همه ،  درمانده گی نسل جوان ما را به نمایش گذاشت ــ درمانده گی نسلی را که از اثر ترویج جهادباوری و دین باوری سیاسی طی چهل سال اخیر ، عقل و هوشش را از دست داده و تفکر کورکورانه ی مذهبی تار و پودش را درهم پیچیده است . اینگونه تفکردورازتعقل و دین باوری سیاسی که باساس پلانهای حساب شده ی سازمانهای اسلام دشمن غرب ، از سالهای شصت میلادی ( با ایجاد سازمانها و احزاب سیاسی اسلامی ) آغاز یافته است ؛ هم اکنون با تمام قوت دراکثر کشورهای اسلامی ازجمله در کشورما ریشه دوانیده و هر روز صدها آدم بیگناه را درکام مرگ فرو میبرد .                                                                                                            اگر سربریدنهای بیشمار در عراق و سوریه است یا اختطاف صدهادختر نوجوان در نایجیریا و اگر قتلهای انتحاری و آتش زدن یک زن معصوم در ملای عام در افغانستان است یا به آتش کشیدن قرا و قصبات در سومالیا و سودان ، همه ریشه در دین باوری سیاسی و تفکر دور از تعقل مذهبی دارد نه در کردار سطحی لایه های قشری کوچکی چون تعویذ نویسان ، رمالان یا ملا های سنتی مساجد .                                                                                                         به باورمن ، جهاد باوری و دین باوری سیاسی ، نه ازکارتعویذ نویسان و رمالان ؛ بلکه از تشکلها و احزاب افراطی اسلامی ریشه میگیرد . و بسیار اشتباه خواهد بود تا با برچیدن بساط  تعویذ نویسان و رمالان ( که از امکان دور است ) ، از وقوع فجایعی همانند فاجعه ی قتل فرخنده ی شهید،جلوگیری بعمل آید.                                                                                                   برای همه به ویژه مسوولان دولتی و دین باوران دروغین آسان است تا تعویذ نویسان و رمالان را متهم دانسته  ، بروی گناهان خویش سرپوش بگذارند و عوامل اصلی ایجاد چونین فجایع ننگین را از انظار پنهان نگهدارند .                                                                                     قتل هولناک فرخنده که اوج سیطره ی جهاد باوری و دین باوری سیاسی را در اجتماع ما گواهی میدهد ، باید تکانه ی بزرگی باشد برای بیداری مردم و بیداری وجدان های خفته و خواب آلودی که هنوز هم نا آگاهانه بنیادگرایان مذهبی  و نظام حاکم مافیایی را موقع میدهند تا به افکار و سرنوشت شان حاکم باشند .                                                                                              به باور من ، مردمٍ بیدار شده ، جامعه ی مدنی ، گروه ها و تشکل های عدالتخواه و بالاخره تمام رسانه های گروهی رسالتمند ، وظیفه دارند تا با درس گرفتن از قتل فرخنده ، در برابر جهل ، بنیادگرایی و بیعدالتی مبارزه ی بی امان نموده ، در انتخابات پیش روی به کسانی رأی بدهند که واقعاً از مردم نماینده گی نمایند نه از بنیادگرایی مذهبی وافراطیت هولناک .                                   پاک نگهداشتن پارلمان از وجود افراطیون و دین باوران دروغین ، اولین گام ارزشمند در راه تحقق آرمانهای پاک فرخنده ی شهید و جلوگیری از وقوع حوادثی همانند فاجعه ی هولناک قتل فرخنده خواهد بود .