عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

«
»

آنها گفتند و ما دیدیم

آنها گفتند دموکراسی حلال همه مشکلات و مصائب اجتماعی و سیاسی جامعه است ، اما ما دیدیم که بذر دمکراسی آبیاری جنگ و خون داشت و دانه های آن در محیطی که آماده این کشت نبود ثمر نداد زیرا دانه های آین بذر از فضا با بی ۵۲ ها و اسکای هاپ ها بزمین شخم ناشده و آبیاری نا شده ریخته شد که نه ریشه گرفت و نه روئید .

آنها اساس دموکراسی را انتخابات گفتند ولی ما دیدیم که میان آرای حقیقی مردم و پاشیدن تخم دموکراسی از هوا خلائی به ارتفاع پرواز طیارات جنگی و گذری به سرعت پرواز آنها وجود دارد که با رفتن ایشان اساس آن دموکراسی اثری بجا نگذاشت جز عقبگرایی .

آنها گفتند دموکراسی قدسیت دارد اما ما دیدیم که در آن تقلب ، جعل، دروغ ، فریب ، رشوه ، خرید آرای ، وسعت عرصه بی بند وباری ، چپاولگری، مردم آزارء، مفاسد اخلاقی و اداری برتری از تقدیس داشته جامعه را دامنگیر قجایع و مصائب می‌سازد.

آنها گفتند عرصه دین و سیاست نزد ایشان از هم جداست اما ما دیدیم که بر ای کامیاب سازی کاندیدان ریاست جمهوری مورد نظر شان با عقاید سچه مردم بازی کردند و با ماموریت به استخاره موفقیت کاندید مورد حمایت خود را با همه کثافات و آلودگی ها صبغه رضائیت الهی دادند و رژیم را هم تقدیس نمودند .

آنها گفتند آزادی فرد بنیاد آزادی جامعه است اما ما دیدیم که حاصل این آزادی لاابالیگری ، زورمندی چند فرد وابسته بخود شان با پامال شدن منافع مردم ، وسعت خلای فقر و دارایی میان اکثریت مردم و اقلیت محدود با اِعمال ستم و جبر بر اکثریت نادار جامعه بود.

آنها گفتند دموکراسی عامل ثبات و پایداری جامعه و حکومت داری خوب میباشد اما ما دیدیم که در دو دهه حالت تحققی این تزس ، جنگ ، بی ثباتی و ناپایداری در جامعه مسلط،بود و حکومت‌های آن وقت در جمله حکومت‌های ناکام و فاسد در ردیف اول جهانی قرار داشت . در آن زمان تا سه صد انسان این جامعه روزانه به قتل می‌رسید، پل و پلچک و سرک ویران میشد ، نفاق و برتری جویی های قومی و سمتی دامن زده می شد ، نه ثباتی به میان آمد و نه پایداری ، ثبات و پایداری که ظرف کمتر از ده روز گلیمش جمع گردد و اثری از آن بجا نماند مبارک خود شان باشد .

آنها گفتند آرای مردم در دموکراسی شایسته سالاری به بار می آورد اما ما دیدیم تقسیم قدرت و ثروت میان افراد وارداتی و چند گروهک جنگی دزد ، فساد پیشه و آلوده گرد وغبار تجاوز و اشغال بنام شایسته ها و نخبگان خود ساخته کلپتوکراسی کم نظیری در تاریخ برپا کرد و ماهیت اصلی ستایل آمریکایی زیر نام دموکراسی را به تمثیل گذاشت ، آنها هنوز بنام نخبه ها ریکلام می‌شوند و در بازار سیاست آوارگی در خورد مطبوعات داده می‌شوند.

آنها گفتند آزادی می آورند اما ما دیدیم که منظور آنها از آزادی اشغال است و دموکراسی هم عامل جنگ .

آنها گفتند مواد مخدر و کشت تریاک را ریشه کن می‌سازند اما ما دیدیم که خود ملوث به آن کثافت بودند و از عاید آن سالانه تا ۷۸ ملیارد دالر به بانک‌های شان سرازیر میشد و در زمان سلطه ۲۰ ساله شان بیش از سه صد هزار نفر از دهقان زارع تریاک تا شبکه های پروسسی و انتقالی و قاچاقچیان بزرگ مشغول این کار بودند و بیش از سه ملیون معتاد در افغانستان بجا گذاشتد ، شبکه های مافیایی درین عرصه دست باز و آزادی کامل داشتند .

آنها گفتند تروریسم تهدید جهانی است و آنرا در افغانستان محو میکنیم اما ما دیدیم که بیش از ۲۱ باند تروریستی در زمان حاکمیت ۴۵ کشور متحد آمریکا و ناتو درین سرزمین فعال شدند و محو نگردیدند، بد کردارترین ها مورد حمایت شان بودند که قاچاق میبردند ، دزدی می‌کردند، اختطاف مینمودند . ازین لومپنهای رسمی داخل و بیرون نظام حمایت میشد و دستگیری و مجازات شان را مغایر حقوق بشر می‌گفتند.

آنها گفتند منادیان حقوق بشر اند ولی ما حقوق بشر آنها را در زندانهای گوانتانامو ، ابوغریب عراق و بگرام افغانستان دیدیم .

در حقوق بشر آنها شکنجه ، تعذیب جسمی و روانی ، قتل عمد ، تجاوز بر حر یم خانواده ها ، عریان سازی متهمین ، رهایی سگهایی تعلیمی بر جان افراد خانواده ها ،ربودن و سر به نیست کردن ها جا داشت .

ما شنیده بودیم که آنها راستگویان و راستکرداران اند اما دیدیم که دروغ و جعل و تفتین و صحنه آرایی ها بر ای بر حق نمایی جزء خصلت کاری و نهفته در نهاد روحی و ذهنی و جسمی ایشان است .

ما درک کردیم که آنها سخیف ترین ، بدکردارترین و فرومایه تر ین انسانهای این کره خاکی آند و نباید به ایشان باور کرد .

آنها پس از اجرای این همه فجایع شکست خوردند ، بسیار جبون بودند ، فاصله دو کیلومتری میدان هوایی کابل و سفارت آمریکا و کلوپ عسکری و قلعه جنگی بی بی مهرو را با پرواز هلیکوپترها پیمودند ، در فضای این ساحه پرواز های پی درپی هلیکوپترها غرش بر پا کرده بود ، شهریان کایل نظاره گرچنین فرار خفت بار بودند و ماه آگست سال ۲۰۲۱ را در تاریخ تجاوزات شان بحیث ماه خفت و زبونی اردوی شان ثبت کردند . آنها رفتند اما افتضاح شکست شان را بدو ش،نوکران افغان شان گذاشتند مگر آنچه بادار امر فرماید مادون ازآن سرپیچی می‌تواند؟ ۲۱ آگست روز شکست آمر و مادو ن است و هردو شامل این افتضاح اند .