تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

اعلامه محمود طرزی

در تاریخ معاصر افغانستان، نامی می‌درخشد که با بیداری فکری، تحول فرهنگی، و اصلاح اجتماعی گره خورده است؛ نامی که مرزهای زمان را درنوردیده و به‌عنوان نماد روشنفکری و پیش‌نگری در ذهن نسل‌ها حک شده است: اعلامه محمود طرزی.

اعلامه طرزی، از سلاله‌ی علم و فضیلت، با ذهنی روشن، نگاهی ژرف، و زبانی شیوا، پایه‌گذار مطبوعات نوین افغانستان و از بنیان‌گذاران نهضت فکری مشروطه در این سرزمین بود. او در مقام نویسنده، فیلسوف، روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار، نقشی بی‌بدیل در شکل‌دهی به وجدان ملی و آگاهی اجتماعی مردم ایفا کرد.

نخستین روزنامه‌ی بزرگ افغانستان، سراج‌الاخبار، با قلم نیرومند او جان گرفت؛ روزنامه‌ای که نه فقط حامل خبر، که پیام‌آور آگاهی، عدالت، قانون، و وحدت ملی بود. طرزی با ترویج اندیشه‌های آزادی‌خواهانه، گفتمان حقوق ملت، و نقد استبداد، نقشی بنیادین در تحول فکری جامعه ایفا نمود.

لقب گران‌سنگ «اعلامه»، نه از سر تعارف، که به‌حق شایسته‌ی کسی است که دانش را با بینش، و قلم را با حکمت آمیخت، و از خشت اندیشه، بنای نوینی برای افغانستان مدرن بنیان نهاد.

نقش اعلامه محمود طرزی در انکشاف معارف و گسترش آموزش برای زنان افغان

اعلامه محمود طرزی، یکی از پیشگامان روشنفکری و نوگرایی در تاریخ معاصر افغانستان، معارف را ستون اصلی بنای یک ملت آزاد، متمدن و پیشرفته می‌دانست. او با ایمان راسخ به قدرت دانش، به‌ویژه در دوران سردرگمی سیاسی و عقب‌ماندگی اجتماعی، بر این باور بود که بدون آموزش، هیچ نوع اصلاح واقعی و پایدار ممکن نیست.

طرزی با نگاشتن مقالات متعدد در روزنامه‌ی سراج‌الاخبار، مردم را به سوی فراگیری علم، خواندن و نوشتن، و آشنایی با تمدن جهانی فرا می‌خواند. او معارف را نه‌فقط یک ضرورت فردی، بلکه یک مسؤولیت ملی می‌دانست که هر افغان باید در آن سهم بگیرد.

اما نوآوری بزرگ اعلامه طرزی در این بود که آموزش را تنها ویژه‌ی مردان نمی‌دانست. در عصری که بسیاری هنوز باور به محرومیت زنان از دانش داشتند، او با جسارت فکری و دیدگاه پیشروانه، بر حق مسلم زنان در فراگیری علم تأکید ورزید.

نمونه‌ی برجسته این دیدگاه، پرورش دختر خودش، ملکه ثریا طرزی بود:

ثریا، با تربیت مستقیم و حمایت فرهنگی طرزی، به نماد زن آگاه، فرهیخته و مستقل بدل شد.

او بعدتر، به‌عنوان ملکه افغانستان، نقشی مهم در گسترش حقوق زنان و ترویج معارف نسوان بازی کرد.

محمود طرزی با حمایت از آموزش دختران و تربیت نسل زن فرهیخته، نشان داد که پیشرفت ملی بدون آموزش زنان ناقص و ناممکن است.

طرزی همواره تأکید می‌کرد که:

«زن نادان، مادر نادان و نسل نادان می‌پرورد؛ و این زنجیره را جز با معارف نمی‌توان گسست.»

نام اعلامه محمود طرزی، تا همیشه بر تارک تاریخ روشنفکری و مطبوعات کشور خواهد درخشید.

حبیب الله “فتاح”