د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

«
»

ملي پاڅون ته ترهر وخت ډېره اړتیا ده

څلویښت کاله کېږي، چې موږ په اور کې سوځېږو او هر ډول حالت مو تجربه کړ،  اداری فساد، نا امنۍ، خیانت، جاسوسي، بده حکومتولۍ، سیاسي بې ثباتۍ، د پردو په اشارو د حکومت کولو څخه نیولی ان تر تجاوز، غربت، مجبوریت، د خپل او پردو ظلم، وحشت، دحشت، د هېواد دننه او بهر زموږ د اتباعو تر بی عزتی  پورې شاهدان یو.

ځمکه، اوبه، هوا، ارزانه بشري قوه، ستراتیژیک موقعیت، سرشاره منابع او کانونه لرو، ولی بیا هم بدبختانه ګاونډیو هېوادونو ته احتیاج یو، زموږ اتباع په سیند لاهو کېږي، په اور کې سوځول کېږي او د پردو د جنګ ښکار کېږي. په کور دننه هم د طالب، داعش، اردو، داکتر، انجنیر، معلم او په نورو القابو وژل کېږو، هره ورځ تر ۲۰۰ تنه افغانان وژل کېږي، څوک یې د پوښتنې نشته.   

ددې ناورین ختمولو توان او اراده په اوسني نظام او د نظام په وسلوالو ډلوکې نه ګورم، ځکه خو د قوي ملي پاڅون غږ په ټولو کوم. داسې پاڅون چې د هېواد اصلي او با احساسه بچي ددې خاورې واک په غاړه واخلي او د یو افغان قوي او مقتدر حکومت په جوړولو پورته ناورین ته د پای ټکی کېږدو.

د مقتدر افغانستان او مزدور حکومت څخه د نجات په هېله

سپوږمی پسرلی