عزل غافلگیر کننده ی احمد ضیا مسعود
نوشته ی : فروغی
با عزل بی خبر وغافلگیرکننده ی احمدضیامسعود ازمنصب مصلحتی و تشریفاتی اش ، لست خاکستری مهره های سوخته ی تاریخ جنگ و جهاد در افغانستان طولانی ترشد .
ایجادگران و حامیان دولت وحدت ملی ، با این عزلِ غافلگیر کننده و بی خبر ، با یک تیر دو نشان زدند : هم یک مزاحم را از سر راه خویش برداشتند که اینجا و آنجا خواسته یا ناخواسته خارج پروتوکول درباره ی اوضاع امنیتی کشور وگسترش وانتقال جنگ بسوی شمال کشورسخنرانی نموده و حتا آرزوی احیای مقاومت دوم دربرابر طالبان را بزبان رانده بود و هم به سایرمزاحمان و رهبران جنگ و جهاد هوشدار دادند که اگر شما هم قدبلندک نمایید سرنوشتی بهترازسرنوشت مسعود و دوستم در انتظار تان نخواهد بود .
باورم نمیشود که تصمیم عزل غافلگیر کننده ی مسعود یک شبه و تنها به اراده ی ارگ نشینان اتخاذ شده باشد ؛ زیرا این عزل درست دو روز پس از سفر مشاور امنیتی امریکا در افغانستان صورت پذیرفت . و این را نیز به مشکل میتوانم باورنمایم که احمدضیا مسعود و یا سایر رهبران جنگ و جهاد که حالا همه ی شان میلیونها ثروت دالری اندوخته اند ، بتوانند کسانی را به کوه وکمر کشانده آنانرا دربرابر حکومتی مسلح نموده و بجنگانند که ایالات متحده ی امریکا آنرا ایجادنموده و با آن قرارداد استراتژیک امنیتی بسته است . تهدید های میان تهی مسعود مبنی برگسترش بحران تا سطح جنگ داخلی تنها میتواند مصرف محدود داخلی میان اطرافیان محدود نزدیک به خودش داشته باشد و بس .
آن تهدید های توأم با تمنای احمدضیا مسعود مبنی بر پس گرفتن فرمان عزل وی از سوی رییس جمهورغنی ، بخوبی نشان میدهد که دیگر او نیز ازهمینحالا دردرازچوکی ای قرارگرفته است که استاد سیاف ، اسماعیل خان ، گلب الدین حکمتیار، کریم خلیلی ، جنرال عبدالرشید دوستم و عده ای دیگر قبلاً قرار گرفته اند .
به باور آگاهان مسایل افغانستان ، این سلسله همچنان ادامه خواهد یافت . رهبران باقیمانده و تازه برخاسته ی گروههای جهادی هم یا با تطمیع و تشویق مادی و آزادگذاشتن به ثروت اندوزی غیرقانونی و یا با استفاده از ابزارها و ترفندهای رنگارنگ دیگر ، از صحنه ی سیاسی کشور دور ساخته شده ، بروی ارام چوکی ها قرار داده میشوند .
استراتژیستان انگلیسی و امریکایی بخوبی میدانند که گروههای جهادی نه تنها قادر به ایجاد و تنظیم برنامه های علمی و مدون برای اداره ی مملکت و انکشاف و توسعه افغانستان میباشند ؛ بلکه پارتنرهای صادق و موثر برای پیشبرد اهداف توسعه طلبانه و سودجویانه ی آنان نیز نمیتوانند باشند .
