تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

«
»

راهبرد «چین» در بحران سوریه/ پای «تفنگداران چینی» به سوریه می‌رسد؟

 چین تا کنون نقش کمتری در سوربه ایفا کرده‌است؛ اما تلاش می‌کند تا در بحران سوریه نقش بیشتری بر عهده بگیرد. سوریه به‌دلایل متعددی یکی از مناطق استراتژیک جهان برای قدرت‌های بزرگ بین‌المللی و منطقه‌ای تبدیل شده که تعیین کننده بسیاری از معادلات دنیاست.
 عادی است که چین برای حضور پر رنگ خود در این منطقه تا حدی ریسک کند. چين از ايدئولوژی فاصله گرفته و در حال خروج تدريجی از لاک دفاعی است. در حوزه دريايی، هوایی و زمينی و… تلاش کرده تا آهسته و گام‌به‌گام به سمت نظام‌گری پیش برود. لذا ملاحظات امنیتی و فعالیت‌های تروریستی  این کشور را نسبت به بحران سوریه حساس کرده‌است.
  اعلام همکاری و اعلام حمایت از دولت سوریه اولین گام برای حضور نیروهای چین در منطقه است و در شرایط کنونی منطقه خاورمیانه برای دولت چین به دلایل متعددی اهمیت دارد، در واقع در شرایطی که آمریکایی‌ها در شرق آسیا به نوعی تحرکاتی علیه چین در موضع گیری‌ها و یا در جا‌به‌جایی نیروهای نظامی داشته‌اند و چین می‌خواهد به‌نوعی پاسخ‌گوی تهدیدات آمریکا در شرق آسیا باشد. تغییر جهت ترکیه، حضور پررنگ و قدرتمند روسیه و ایران و موفقیت‌هایی در یمن و عراق در کنار شکست نسبی نیروهای تروریستی و متحدان آن دولت چین را تشویق کرده که منافع بلندمدت خود را در منطقه ببیند. بنابراین  در حال حاضر اعلام همکاری و اعلام حمایت از دولت سوریه و اولین کمک‌هایی در زمینه‌های بشر دوستانه امدادی و زمینه‌های نظامی به دولت سوریه انجام شده است که در صورت ادامه درگیری‌ها ممکن است چین به همراهی روسیه در بعضی عملیات و یا هدایت عملیات یا طراحی عملیات شرکت داشته باشد.
سیاست تبدیل به قدرت بزرگ چین نیازمند کنش فعال نظامی آن در همه مناطق است. چین در نگاه به غرب آسیا تقویت نیروی نظامی، عملیات نظامی در قالب عملیات مشترک، امداد و نجات و حفظ صلح، کسب اطلاعات دقیق‌تر از وضعیت نظامی سایر کشورها، بسترسازی برای حضور بيشتر، احتمال تقويت روابط راهبردي، نفوذ آهسته در منطقه در ميان مدت، هژمون‌گرایی و حضور نظامی، افزایش توان نظامی پیش‌نیاز بسط هژمونی چین، برگزاری مانورهای مشترک و.. را مد نظر داشته و دارد. بنابراین بهره‌گيري از بحران‌ها در جهت كسب جایگاه جهانی به‌گونه‌ای است که بحران سوریه می‌تواند نماد ورود چین از حاشیه به متن تحولات غرب آسیا باشد.
 چین راه حل مداخله نظامی در سوریه را انتخاب نمی‌کند، و همکاری‌های این کشور در بحران سوریه بیشتر جنبه اطلاعاتی و امنیتی خواهد بود.معمولا چین خیلی آرام و با دقت وارد صحنه می‌شود و در آینده نزدیک چین خود را درگیر مسائل نظامی سوریه نمی‌کند، در واقع حضور چین در سوریه هم راهبردی و هم تاکتیکی و سیاسی است.
فرزاد رمضانی بونش، پژوهشگر و کارشناس مسائل منطقه‌ای