جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

۸۱ سلنه نه؛ بلکه ۱۰۰ سلنه ناخوښه ولس

که څه هم د ملي يووالي حکومت د افغانستان د اساسي قانون خلاف د يو دريمګړي له خوا جوړ شوى، نه د خلکو د رايو پر بنسټ، په همدې سبب دی چې ورځ تر بلې خلک له حکومته واټن اخلي. د حکومت څخه د خلکو د ناخوښۍ خبرونه پخپله د حکومت له منځه هم ډير ورکړل شوي دي. څو ورځې وړاندې پخپله د ملي یووالي د حکومت مشر اشرف غني په تير يو کال کې په خپل مشروطيت او ناکامۍ اقرار وکړ. غني د ۱۳۹۵ ښوونيز کال د پرانيستې په مراسمو ومنل چې د ښوونکو د وضعيت ښه کولو په برخه کې مشروط شوى، خو هيله لري چې په روان کال کې به د کاميابي نمره واخلي.

همداشان څه موده وړاندې د ملي یووالي حکومت اجراییه رییس عبدالله عبدالله ويلي و ، پوهیږي چې له حکومته یې خلک ناخوښ او ورباندې بې باوره شوي دي خو دوي به بیاهم هڅه وکړي چې تر څو خلکو ته په ښه خدمت کولو د هغوی باور تر لاسه کړي. نوموړي دغه خبرې د وزیرانو شورا په غونډه کې کړي او زیاته کړې يي وه؛ د دوي د کارونو په مخ کې تر ټولو لوی خنډ نا امنیو جوړ کړی دي. همداشان د ښې حکومتولۍ په برخه کې د ولسمشر ځانګړي استازي ضيأ مسعود او د  اجراييه رياست مرستيال محمد محقق هم په ځلونو د حکومت له کړنو ناخوښي څرګنده کړې ده.

اوس تازه ترسره شوې سروې ښيې چې په افغانستان کې ۸۱ سلنه خلک د ملي يووالي له حکومته ناخوښ دي. د امریکا د متحده ایالاتو د نشراتي بورد BBG د مدیره پلاوی او د گلوپ شرکت په یوې سروی کې څرگنده شوې چې گډون کوونکي نژدې په سلو کې ٨١ په نسبي او یا بشپړه توګه د ملي وحدت د حکومت له اجرااتو څخه ناراضه دي. ددې سروی په بنسټ یواځې په سلو کې ١٧ کسانو ددې حکومت له اجرااتو څخه تر یوه حده او یا بشپړ ملاتړ کړی دی. د يادې سروې بل په زړه پورې ټکی دا دی چې د ملي يووالي حکومت د دواړو شريکانو څخه د ولس د ناخوښۍ کچه يي؛ بيله بيله په ډاګه کړې ده. د سروې له مخې د ملي یووالي د حکومت د دوو مشرانو په پرتله کولو کې د ملي وحدت د حکومت له اجرائیه رئیس عبدالله عبدالله څخه د نارضایتۍ کچه د ولسمشر اشرف غني په پرتله زیاته ده. ددې سروې د ګډون کوونکو شاوخوا ۷۶ فیصده کسان د ولسمشر غني له اجرااتو او ۸۶ فیصده کسان د اجرائیه رئیس عبدالله عبدالله له اجرااتو ناراضه دي.

که څه هم ياده سروې د ملي يووالي حکومت څخه د ولس د ناخوښۍ کچه ۸۱ سلنه په ډاګه کوي؛ خو که په حقيقت سترګې پټې نه کړو نو په ډاګه کيږي چې پوره سل فیصده خلک له حکومت ناخوښه دي. په تازه ترسره شوې سروې کې چې د حکومت له کړنو راضي ۱۷ سلنه خلک ياد شوي دي؛ دوی هغه خلک دي چې په يو نه يو ډول به حتماً په حکومت کې سهيم وي. يا به پخپله، يا به يي ورور، يا کاکا، يا ماما او د کورنۍ کوم بل غړی به يي حتماً په حکومتي څوکۍ ګمارل شوی وي. اصلاً که په دقيقه توګه د بې طرفه او بيوزله افغانانو وپوښتل شي؛ نو  په ډاګه به شي چې پوره سل فيصده خلک د ملي يووالي له حکومته ناخوښه دي.

تاسې په خپله قضاوت وکړئ، د ګډ حکومت په تېر يو نيم کال کې د ډېری افغانانو ژوند د پخوا په پرتله څومره خراب شوی او راتلونکي لپاره يې بې باوري کومې کچې ته رسيدلې ده؟ ولس د تير حکومت له موجوده ستونزو تر پوزې راغلی و او په ډيره علاقمندۍ سره د رايو صندوقونو تر شا ودريدل، د سر او مال خطر يي پر ځان ومانه خو د اوسني ګډ حکومت مشرانو ته يي رايه ورکړله. دوی هيله درلوده چې په ژوند کې به يي مثبت بدلون راشي او د يو هوسا ژوند خاوندان به شي. خو له بده مرغه د ملي يووالي حکومت مشرانو د ولس په رايه او سرنوشت معامله وکړه او د ولس د ارادې د تمثيل پر ځای يي دريمګړی خوشحاله او پر خوښه يي ګډ دوه سره حکومت جوړ کړ. دوی له پيله تر ډیره د مقرریو پر سر په بې پایه مبارزه کې ګیر شول او خلک يي تر شاه پريښودل.

ولسونه خو په دې هيله د رايو تر صندوقونو ولاړل چې نوى حکومت به يې امنيت ونيسي او خلکو ته به د کار زمينه مساعده کړي، څو د خلکو بېوزلي او اقتصادي کمزوري ورکه شي. خو اوس د يو نيم کال په تيريدلو ليدل کيږي چې د خلکو هيلې په ناهيلۍ بدلې شوې، اشرف غني او عبدالله نه يواځې چې خپلې ژمنې عملي نه کړې، بلکې د دواړو تر منځ اختلافاتو هېواد د ناورين په لور روان کړى. دوی د سوګند کولو له ورځې قانون ماتونې ته ملا وتړله، يو مشر يي د قانون ملا ورماتوي او بل هغه يي پوښتۍ. يو هغه يي سرپرست وزير ته قانونيت ورکوي او تر شاه يي دريږي او بل هغه يي بيا د يو ولايت لپاره دوه ښاروالان ټاکي، يو يې د کابل بانک زنداني ميليوني پوروړي ته قرارداد ورکوي او بل يي په چک چکو بدرګه کوي. او همداسې په لسګونو نورې قانون ماتوونې.

په ټوله کې د دې حکومت له جوړېدو تر ننه پورې اشرف غني او عبدالله په اختلافاتو سر دي او ولس ته يې د کار لپاره هېڅ زمينه نه ده مساعده کړې. نو تاسې په خپله قضاوت وکړئ چې څوک به څنګه د دې اووه سره حکومت له کړنو خوښ او راضي و واوسي؟؟

 

لیکنه : خوشحال آصفي