افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

افغانستان؛ از کانون تروریسم فراملی تا عرصه‌ی مانورهای ژئوپلیتیک قدرت‌های…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دو دهه‌ی اخیر به یکی از…

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

Baudelaire, Charles (1821-1867) آرام بختیاری شعر نو بودلر میان: نیما، هدایت، و…

                                            واقعیت چیست

واقعیت با نظریات مختلف و دید گاه ها ی متنوع…

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان…

 افغانستان قربانی سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای است، نه متهم دائمی

نور محمد غفوری در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان…

وحدت نیروهای ملی دموکراتیک ومترقی

وحدت بمثابه واقعیت انکار ناپذیری ضرورت تاریخی در برابر استعمار…

عدالت اجتماعی

نوشتهء نذیر ظفر‎عدالت روزی پیـــــدا میشه آخر‎سفاکان ترد و رســـوا…

خودتحقیری و خودتخریبی؛ تبیین فلسفی مفهومی

۱. خودتحقیری (Self-Denigration) در معنای فلسفی، خودتحقیری حالتی است که در…

سرمایه‌داری لیبرال و واکنش سوسیال‌دموکراسی

نور محمد غفوری تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟ مقدمه سرمایه‌داری لیبرال به‌عنوان نظام…

             تشدید تنش تهران و واشنگتن؛ پس‌لرزه‌های منطقه‌ای آن

نویسنده: مهرالدین مشید سرنوشت دیکتاتوری‌های دینی؛ آزمون بقا برای اخوندیسم و…

دربارۀ «اصولنامۀ جزایی محاکم» اداره طالبان

اعلامیۀ انجمن سراسری حقوق؜دانان افغانستان بنام خداوند حق و عدالت انجمن سراسری…

هر که را مشکلی است!

امین الله مفکر امینی          2026-30-01 ! هر که را مشکلی باشد ناچار…

آ.و. لوناچارسکی

برگردان. رحیم کاکایی و.گ. بلینسکی پیشگفتار مترجم درباره ویساریون بلینسکی نویسنده، منتقد…

برهنه گویی و عریان سالاری؛ سیاستِ بی‌پرده و حاکمیتِ بی‌نقاب

نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی از زوال مشروعیت و فروپاشی پوشش های…

لیبرال کپیټالیزم: تاریخي شالید، بنسټونه او علمي نقد

نور محمد غفوری لنډیز  لیبراله سرمایه‌داري یا (لیبراله پانګوالي) يا (لیبرال کپیټالزم)…

«
»

کردستان عراق به دوست نیاز دارد نه به تبلیغاتچی

فرامرز دادرس  ، کارشناس اطلاعاتی

دو اندیشمند سیاسی کرد؛ به نام های مریوان کانیه و ارس فتاح، در مقاله‌ای که امروز در نشریه فرانسوی لوموند منتشر شد از حمایت برخی از غربی‌ها از مسعود بارزانی رهبر اقلیم کردستان شکوه کرده‌اند و معتقدند بارزانی یک دموکرات نیست.

مریوان کانیه و ارس فتاح می نویسند؛ در پنجم اکتبر ۲۰۱۷ میلادی برنارد کوشنر، برنارد هانری لوی، آدام میشنیک و سلمان رشدی، در یک مقاله منتشر شده در نشریه لوموند زیر عنوان « آیا کردستان را به حال خود رها می‌کنیم ؟ » از شورای امنیت سازمان ملل متحد درخواست کردند که به مسئله کردستان پرونده ای رسیدگی کند.

این دو اندیشمند کرد در این مورد پاسخ می‌دهند : خوب می‌دانیم که تا امروز کردستان، بخشی از عراق مانده است، و حدود یک ربع قرن است که به نوعی دولت تبدیل شده است. کردستان پارلمان خود را دارد، دارای یک دولت است، دارای نیرو های نظامی می‌باشد و مجهز به دستگاه‌های امنیتی و پلیس است.

نفت در بطن اقتصاد کردستان جای دارد که بطور مستقل از دولت مرکزی عراق استخراج و به فروش می رسد. کردستان دارای دفاتر رسمی در کشور های خارجی است که حتی پیش از سقوط صدام حسین دایر بودند.

با همه این‌ها موارد چیزی که متأسفانه روشنفکران غربی بگونه غیر واقع جار می‌زنند دموکراسی است.

سیستم سیاسی منطقه همچنان سلطانی ! باقی مانده است؛ فامیل‌های بارزانی و طالبانی همه قدرت در کردستان را در اختیار خود دارند. دو نسل از این فامیل‌ها قدرت را قبضه کرده اند و نسل سوم هم در راه می باشد.

موقعیت سیاسی آنان وابسته به شبکه‌ های محلی و بین‌المللی تجارت می‌باشد که با بهره گیری از روش‌های غیر قانونی ثروت اندوزی می کنند.

سیستم دموکراسی خود کامه و فاسد ؛ این فامیل‌ها دارای شبه نظامیان و نیرو های امنیتی ویژه خود هستند. اکثریت رسانه‌های منطقه در مالکیت این‌دو خانواده می‌باشند که بطور مستقیم و غیر مستقیم با پول نفت اداره می شوند. به جهت اینکه هر دو فامیل اداره کامل این بخش اقتصادی را در اختیار دارند و از در‌آمد های حاصله وفاداری مردم را خریداری می کنند.

( یاد آوری می شود که برنارد کوشنر، برنارد هانری لوی و آدام میشنیک که نام هایشان در مقاله یاد شده هر سه یهودی و وابسته به جناح های تند روی اسرائیل می باشند)