هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

چرا روس ها در قبال نخست وزیر جدید عراق موضع نگرفته اند؟

روسیه هنوز موضع رسمی خود را در قبال حیدر العبادی نخست وزیر مامور تشکیل کابینه جدید عراق اعلام نکرده است.

 در حالی که کشورهای تاثیر گذار منطقه ای همچون ایران، سوریه ، ترکیه و عربستان سعودی و مجموعه کشورهای غربی نظیر امریکا ، فرانسه و انگلیس مواضع صریح خود را نسبت به اعلام نخست وزیری حیدرالعبادی برای تشکیل دولت جدید عراق اعلام کرده اند اما کرملین هیچ گونه واکنشی در این خصوص چه در سطح رسمی و چه غیر رسمی صورت نداده است.

خبرگزاری فارس: چرا روس ها در قبال نخست وزیر جدید عراق موضع نگرفته اند؟

عدم موضعگیری روسیه در قبال تحولات سیاسی عراق اگرچه اقدامی قابل پیش بینی محسوب می شود اما تاخیر در آن با توجه به اینکه ایران و سوریه موضع صریح خود را در این خصوص اعلام کرده اند پرسش هایی را در ذهن تحلیلگران متبادر کرده است.

روس ها بطور سنتی نسبت به تحولات خاورمیانه کمی با تامل و احتیاط موضعگیری می کنند چون معتقدند تحولات این منطقه حساس معمولا مورد دقت و هدف بسیاری از قدرتهای منطقه ای و بین المللی است.

در این موضوع به خصوص یعنی عراق با توجه به اینکه آمریکایی ها از نخست وزیری العبادی استقبال و حتی اعلام حمایت کرده اند روس ها به نظر می رسد در حال بررسی همه جانبه تحولات عراق هستند.

در نگاه اول با توجه  به اینکه ایران و روسیه و سوریه در بحث تحولات خاورمیانه از مواضع نزدیک تری به هم برخوردارند انتظار این بود که با توجه به مواضع سوریه و ایران روس ها هم بلافاصله مواضع رسمی خود را نسبت به انتخاب العبادی اعلام کنند لیکن با عدم موضعگیری توسط کرملین این پرسش مطرح می شود که چه موانعی باعث این رفتار مسکو شده است؟

ناظران سیاسی معتقدند مواضع حمایت گونه تهران و دمشق از روند تحولات جاری سیاسی در عراق به دلیل اشتراکات متعدد میان این دو کشور و بغداد از نگاه مسکو کاملا قابل درک است لیکن آنچه روس ها را کمی مردد و یا دست کم محتاط کرده است مواضع مشابه آمریکا و متحدان اروپایی و منطقه ای اش نظیر عربستان در قبال تحولات عراق است.

بدون شک روسیه با توجه به رقابتی که با غرب بر سر اوکراین و پرونده های دیگر دارند نسبت به مواضع رقبایش  در پرونده عراق حساس و محتاط است و طبیعتا باید مواضعی را در این کشور دنبال کند متحدانش در سوریه دنبال می کنند. لیکن مسکو به خوبی می داند که حمایت تهران و دمشق از پروسه جدید سیاسی عراق ریشه در مسائلی چون حسن همجواری ، اشتراکات فرهنگی ، روابط تجاری و اقتصادی و پیوندهای امنیتی دارد اما آنچه روس ها را نگران کرده دلایل حمایت آمریکا از پروسه جدید عراق است و همین امر آنان را از اعلام صریح و سریع  مواضع پرهیز می دهد.

به عقیده تحلیلگران، روس ها با تاخیر در اعلام مواضع خود به دنبال خرید زمان و مشخص شدن وزن گروههای سیاسی عراق در آینده تحولات این کشور هستند تا با تحلیل و ارزیابی دقیق تر گزینه ای را انتخاب نمایند که منافع این کشور را در عراق با لحاظ این نکته که منافع مسکو در منطقه در تضاد با منافع آمریکا در منطقه است تامین کند. و لذا آنان هنوز به نتیجه ای که به این پرسش پاسخ دهد که چرا باید از دولتی در عراق حمایت کنند که آمریکایی ها از آن استقبال کردند؟ نرسیده اند.