زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

«
»

مذاکرات تاریخی چین و تایوان بعد از ۶۵ سال

تنش زدایی در روابط ۲ سوی تنگه تایوان

چین و تایوان برای اولین بار از زمان جنگ‌های داخلی این کشور در سال ۱۹۴۹ و استقلال تایوان از این کشور مذاکرات رسمی دولتی برگزار کردند. 

به گزارش  نیویورک تایمز، نمایندگان تایوان و چین برای اولین بار از زمان جنگهای داخلی 1949 در چین و جدایی تایوان از سرزمین اصلی چین مذاکره کردند.

براساس این گزارش، انتظار می‌رود این مذاکرات نتایج ملموسی در راستای تنش زدایی در روابط دو کشور داشته باشد اما توسعه نمادین روابط دو رقیب مهمترین نکته این مذاکرات تاریخی است.

براساس این گزارش، این مذاکرات در هتلی در شهر «نانجینگ» چین که زمانی پایتخت «چیانگ کای شک» رهبر ملی گرایان چین پیش از عزیمت به تایوان بود، برگزار شد.

«ژانگ شیجون» رئیس دفتر امور تایوان در وزارت خارجه چین گفت: بهبود روابط میان دو کشور دشوار است اما باید آن را گرامی بداریم تا بتوانیم این حرکت مطلوب را حفظ کنیم.

براساس این گزارش، چین، تایوان را بخشی از قلمروی خود می‌داند و معتقد است که تایوان باید دوباره با چین متحد شود.

در سال 1995 و 1996 و در آستانه برگزاری اولین انتخابات ریاست جمهوری تایوان چین چندین موشک به آبهای اطراف تایوان شلیک کرد. در خلال سالهای 2000 تا 2008 تایوان تحت ریاست جمهوری «چن شوی بیان» با تمایلات استقلال طلبانه همواره تحت فشار دولت اصلی چین قرار داشته است.

به دنبال انتخابات ریاست جمهوری تایوان در سال 2008 و روی کار آمدن «ما یینگ ژوئه» که خواستار روابط نزدیکتر با چین است پکن رویکرد ملایمتری نسبت به تایوان اتخاذ کرده است.

تایوان و چین در سال 2010 یک توافق تجاری و چارچوب همکاریهای اقتصادی امضا کردند. این مذاکرات توسط گروههای نیمه دولتی دو طرف برگزار شد و منجر به ایجاد «بنیاد مبادلات چین-تایوان» و تاسیس «انجمن چین برای روابط دو طرف تنگه تایوان» شد.

مذاکرات اخیر چین و تایوان از این حیث حائز اهمیت است که تا پیش از این چین به علت امتناع از به رسمیت شناخته شدن تایوان مذاکرات خود را از طرق نیمه رسمی انجام می‌داد و این برای اولین بار است که پکن یک هیات دولتی رسمی برای مذاکره با تایوان اعزام کرده است.

سرزمین اصلی چین تا پیش از انقلاب کمونیستی 1949 تحت حکومت ملی گرایان به رهبری چیانگ کای شک بود اما بعد از جنگ داخلی در این کشور بین ملی گراها و کمونیست‌ها حکومت این کشور به دست کمونیست‌ها افتاد. ملی گرایان چین با فرار به تایوان حکومت مستقل تایوان را راه اندازی کردند، حکومتی که دولت چین تا کنون از به رسمت شناختن آن سرباز زده است.