صحنه جدید مبارزه ( یعنی اُقیانوس هند)
مناسبات تجاری-اقتصادی، سیستم گلوبالیزم تغیرات ریشه یی را متحمل میشود.
در عوض ( بازار جهانی) خیالی، ساختاری در اطراف اُقیانوس هند شکل میگیرد. اگر لازم باشد که راجع به کلیه مناطق اطراف اُقیانوس هند قضاوت کنیم، باید اینرا گفت که مبارزه بخاطر اُقیانوس هند میتواند بسیار دراماتیک و گیرا نظر به سه اُقیانوس دیگر، اُقیانوس هند دارای خصوصیات پرنسپیال است.
در خصوص اینکه اُقیانوس هند راهای دخول به بازی کننده گان گلوبالیزم ندارد مانند ( ایالات متحده، روسیه، اروپا و چین). روی این ملحوظ برای هر کدام ازکشور های یاد شده بسیار مهم و ضروری است که قوت های نظامی خود را در آن مناطق اکمال و تقویه نمایند.
ایالات متحده امریکا در بحرین، خلیج فارس، جیبوتی ودروازه یی در بحیره سرخ ( بحیره احمر) نیروها شماره پنج و پایگاه های استراتیژیک خود را دارا است.
اروپا به اساس کمک و حمایت ناتو به خوبی میتواند تا آن مناطق خود را برساند. میان ناتو و کشور های خلیج فارس موافقت نامه یی وجود دارد، آنجائیکه حامیان سابق انگلستان فعالانه حضور دارند، لندن جواز اعمار پایگاهی در دروازه خروجی خلیج فارس از کشور عمان بدست آورده است و یا در اختیار دارد.
فرانسه مواضع خود را حفظ میکند، علاوتاً بالای تعدادی از جزایر در قسمت های مرکزی و جنوبی اُقیانوس هند حاکمیت دارد. قابل توجه است که اساس تقویه قوت های نظامی بحری واقع در مناطق اُقیانوس هند در تصمیم گیری کشور های منطقه نه، بلکه ناشی از فعال بودن دزدان دردیایی سومالی بوده است.
به منظور تامین امنیت تجارت بحری، کشتی های زیادی از طرف کشور ها به سواحل شرقی آفریقا سوق داده شده است، اما تا کنون این مجادله و مبارزه طولانی پایان نیافته است، بلکه دزدان دریایی سومالی به کوچیدن خویش از جایی به جای دیگری اما در نزدیکی نقاط مورد هدف شان ادامه میدهند، شاید هم چینایی ها در دریافت محلات و مناطق جابجا کردن نیروهای دریایی خویش میان همه بازیکنان موفقتر باشد.
ایشان درد پایگاه امریکا-ناتو در جیبوتی راه پیدا کرده اند وتوقفگاه های را در مزمبیق.
چین همواره در شرق افریقا خود را رشد و تازگی میبخشد، طور نمونه در( سودان، اوتوپیا و کشور های دیگر).
هیچ شک و تردید دیگری وجود ندارد که چینایی ها توانسته اند دراین مناطق زیرساخت هایی ایجاد نمایند و مقیاس و اندازه آنرا در وقت ضرورت البته به نمایش میگذارند.
میتوان یاد دهانی کرد که در اپریل سال گذشته وقتی ها خارجی ها از کشور یمن اشغال شده توسط نظامیان فرار میکردند، چینایی ها بدون کدام هشدار و انتظار کشتی شانرا سوق و در بندر عدینا لنگر انداخت و همزمان کلیه هموطنان چینایی خود را از آنجا انتقال دادند.
بندر چابهار
بندر چابهار افتتاح شد، تا هنوز که هنوز است به آن صرف نگاه اقتصادی میشود. بندر چابهار راه ها را برای کشور های مانند( افغانستان و کشور های سابق اتحاد شوروی و آسیای میانه) باز میکند.
اما به مشکل میتوان قبول کرد که بندر چابهار اهمیت و محاسبات نظامی نداشته باشد، دیگر اینکه تحقق این پروژه رقابت و یا کانکورینس میان بلوک های ذیدخل ( دهلی و تهران و چین و اسلام آباد) را تقویت میبخشد.
هیچ جای شد و تردیدی نیست که در صورت مناقشه میان بلوک های متذکره، رول میانجی گری را ایالات متحده امریکا متصدی شود.
ایالات متحده امریکا سیاست عدم شفاف را در اطراف مسائل تحریم های ضد ایران همواره به کار خواهد برد و در برابر بازیگران بیرونی مانند عربستان سعودی در رابطه به تحویل دهی سلاح استفاده ماهرانه خواهند کرد و بالای مطالب آتی مبارزه با تروریزم و دفاع از حقوق بشر سوء استفاده خواهند کرد.
خوشبختانه که عامل بسیار قوی و تاثیر گذار بالای اوضاع و احوال کنونی در منطقه، نهفته در واقعیتی است که بند چابهار و گوادو هردو در محدوده سرزمین بلوچستان موقعیت دارند که میتوان آنرا کردستان آسیای جنوبی نامید.
کردها خلق های پراگنده و از هم جدا استند که در ( پاکستان، ایران و افغانستان) حیات به سر میبرند.
در سال 1948 زمانی اعلان آزادی هند از استعمار انگلیس بلوچ ها آزادی مطلوب خود را صاحب نشدند که از همان تاریخ تا اکنون برای آزادی و تعین سرنوشت خویش پیگیرانه میجنگند.
این واقعیتی که بند چابهار و گوادو در سرزمین بلوچستان موقعیت دارند ودر آن مناطق زیرساخت های بزرگی رقابتی اقتصادی نظامی که دارای اهمیت استراتیژیک استند، کارت برنده را در اختیار ایالات متحده امریکا قرار داده و میدهند.
ا.دهقان
منابع-خارجی
