تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

سپاس‌نامۀ

از برخورد کارکنان شفاخانۀ 102 بستر خیرخانه، سپاس‌گزاری می‌نماییم.

کلینیک 102 بستر خیرخانه در بازار لیسه مریم- ناحیۀ 11 شهر کابل قرار دارد. این شفاخانه، از گذشته ها با امکانات کم، خدماتش را آغاز کرد و اکنون، 102 بستر دارد.

بسیاری از باشنده گان ناحیه های 11، 15، 4، 10 و 17 شهر کابل، ولسوالی‌های شمال کابل (کوهدامن) و برخی ولایت‌ها، بیماران شان را به این شفاخانه می‌آورند.

این شفاخانه دولتی است و به گونۀ رایگان، خدماتش را به پیش می‌برد.

بارها به منظور درمان کردن، به این شفاخانه رفته ایم. کارکنان خدماتی متعهد و متخصص دارد.

پزشکان توانا، پرستاران پرکار و کارکنان خدماتی خوش‌برخورد این شفاخانه، همه جا به نیکی یاد می‌شوند. اینان در یک شبانه روز، به گونۀ میانگی، 8 صد بیمار را در بخش‌های گوناگون درمان می‌کنند و در صورت ضرورت، برخی را بستری نموده و به اندازۀ توان، زیر درمان قرار می‌دهند.

تا آن‌جا که من می‌دانم، مردم، خیلی احساس خوشی در برابر این شفاخانه نشان می‌دهند. بخش «نسایی ولادی» این شفاخانه، همه روزه در 24 ساعت، به 40 زایش، رسیده گی نموده و خدمات وافری را به نوزادان و مادران شان، انجام می‌دهد.

خوش‌حالم از این‌که در این راستا، قلم می‌زنم: برای این‌که مردم از کارکردهای دولت و وجدان‌های مسؤولیت پذیر این کشور، نباید بی خبر باشند. افغانستان، کشور پس از جنگ و حتا در حال جنگ است. به سبب وسعت ویرانی‌ها، فعالیت‌ها و خوبی‌ها نادیده گرفته می‌شود و از این‌جا بود که به عنوان انسان مسؤول، نتوانستم در برابر این همه خوب‌کاری‌های این شفاخانه که بخش کوچک از کارکردهای دولت است، بی اعتنا باشم.

متأسفانه، پخش و نقل «تبلیغات» آگاهانه و ناآگاهانه، فضای ناباوری را در میان ملت، ایجاد کرده است؛ انگار هیچ انسانی باوجدان بیدار در میان دولت‌داران، وجود ندارد. این‌طور نیست!!! باور دارم که در این کشور، انسانانی هستند که به وطن و مردم خود عشق و علاقه دارند؛ کافی‌ست رهبری وطن دوست و مردم دوست داشته باشند.

در پایان، از رهبری کشور به گونۀ عام و به ویژه رهبری وزارت صحت عامه، خواهش‌ می‌نمایم تا در روند کاری‌شان، خوب و بد را تفکیک نموده و اینان را، تشویق و تنبیه نمایند.

 

عبدالمنان صلاح ریس شورای گذر اول ناحیه پانزدهم خیرخانه