دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

مارکوس تولیوس سیسرو

هغه د لرغوني روم فیلسوف، سیاستوال، وکیل، ویناوال، شاعر او…

مبانی نظری عدالت اجتماعی

نور محمد غفوری بررسی نظریه‌ها و رویکردهای معاصر چکیدهعدالت اجتماعی از بنیادی‌ترین…

اینشتین؛ جمهوری خواه، سوسیالیست احساسی

Albert Einstein (1879-1955) آرام بختیاری آلبرت اینشتین: دانشمند، فیلسوف، هومانیست، جهان وطن.  آلبرت…

آموریم خود کفایی !

امین الله مفکر امینی                    2026-16-02! هـــر که آمد در این خطه ی…

آگاهی، عدالت و دموکراسی؛ سه رکن تحول پایدار

نور محمد غفوری تحول سیاسی و اجتماعیِ پایدار، نه با شعار…

بحران روایت ملی در افغانستان؛ غلبه گفتمان‌های قومی و ایدئولوژیک

نویسنده: مهرالدین مشید  بحران داعیهٔ ملی و جست‌وجوی رهبری راستین در…

نمونه های اشعار کهن فارسی، بخش دوم با اضافهء اشعار…

******** در ادامه مطالب فبلا ارايه و نشر شده در سایتهای…

پارادوکس انرژی در افغانستان: زغال‌سنگ یا آب؟

​تحلیلی بر گذار از سوخت‌های فسیلی به توسعه پایدار ​ ​افغانستان در…

افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

«
»

تلاش بیهوده برای سایه افگندن به شهکاری و قهرمانی های جنرال دوستم

نگاهی به بحث “فراخبر” تلویزیون طلوع به اشتراک وکیل پارلمان بشیر احمد تهینچ و تحلیلگر مسائل افغنستان آقای فکور
در آن وقتی که آقای فکور به صفت یک صاحبنظر در مورد ثبت کلمه “افغان” در تذکره موضعگیری کاملآ متفاوت نسبت به شووینیست های دیگر کردند و گفتند که تحمیل نام افغان=پشتون بالای اقوام دیگر ناعادلانه است و حق به جانب فرمودند که نام افغانستان که به ما پشتونها نسبت دارد, خودش یک امتیاز برای پشتونها است و در قانون اساسی که آمده هر ساکن افغانستان افغان است, دیگر امتیاز است برای ما پشتونها و نتیجتآ گفتند که تحمیل افغان در تذکره کاملآ ناعادلانه و زورگویانه است.
در آن وقت سیل عظیمی از فرهنگیان و روشنفکران از موضعگیری ایشان استقبال کردند و گفتند که بالآخره یک پشتون صاحبنظر و شخصیت فرهنگی پیدا شد که واقعیت را میگوید !!! بعداز دیدن برنامه فراخبر با اشتراک ایشان برایم چنین سوالی مطرح شد که آنوقت به خاطر کدام مقصدی بوده که چنین نیرنگی بکار رفته بود !!! برنامه “فراخبر” تلویزیون طلوع ماسک را از چهره ایشان درید و نمایان ساخت که توقع عدالت پسندی, برابری و برادری از یک شخصیت فرهنگی پسشتون لامحال میباشد مگر این خلق عوام پشتون است که یکجا با هممیهنان ازبیک, تاجیک, هزاره, ایماق, تورکمن وغیره اقوام افغانستان عذاب زهر سیاست های امتیازطلبی مشتی از سرکرده های خودفروخته و معامله گر سیاسی خود را میکشد.
حال در مورد چندی از فرموده های به اصطلاح صاحبنظرانه جناب فکور صاحب مکث میکنم:
مسلمآ شمه درد ایشان همین بود که جنرال دوستم دوبار در ولایات شمالی رفت اما به صفت معاون اول رئیس جمهور چرا در هلمند و قندهار نرفت !!! البته که درین مورد جواب به حق و برنده از جانب وکیل صاحب تهینچ ارایه شد که هیچ کمی ندارد و برای من جای ندارد که بیشتر تفسیر کنم. مگر اسف من برین است که آقای فکور به صفت صاحبنظر و تحلیلگر میباییست از وضع الجیش نقاط مختلف افغانستان خبر میداشت تا اینگونه سوال مضحک را طرح نمیکرد !!! همه میدانیم که بنیادگرا های خون ریز اعم از طالب و ناطالب به امر باداران خود تلاش دارند که در شمال افغانستان لانه برپا کرده و از آنجا آسیای میانه را مختل سازند. نقاطیکه جنرال دوستم میرزمد ویا در پلان خود دارد که در آینده لانه تروریست ها را ویران کند, مهمترین نقاط سترتیژیک هست. آقای فکور باید بدانند که بدست آوردن این نقاط نه تنها میتواند دولت های آسیای میانه را از لحاظ نظامی تحت تآثیر قرار بدهد بلکه نفوذ در ترکستان شرقی (اویغورستان چین) نیز از تیربند ترکستان سهل تر عملی میگردد. از جانب دیگر فراموش نباید کرد که فاریاب و جوار آن همیشه تخته خیز برای فتح شمال افغانستان بوده است. جناب شما صاحبنظر با کدام منطق چنین سوال کودکانه را مطرح کردید تا در شهکاری های جنرال دوستم سایه بافگنید. بیانات جنرال دوستم را چه در برابر مردم و چه در شورای امنیت و دیگر ارگانهای ذیربط شنیده اید که همیشه تآکید کرده است که میخواهد در تمام نقاط افغانستان عملیات پاکسازی از ویروس های پاکستانی را انجام دهد. چیز دیگریکه در همین ارتباط میخواهم برای شما و همفکران تان خاطرنشان سازم اینست که در عملیات اولسوالی قیصار جنرال دوستم شما و همقماش هایتان هیاهو برپا کردید گویا جنگ در قیصار برضد قوم پشتون است !!! درحالیکه طالب های مزدور اوزبیک نسبت به طالب های مزدور پاکستانی بیشتر تلفات را متقبل شدند اما در مناطق مسکونی خلق پشتون آنقدر توجه بی نظیر از جانب جنرال دوستم صورت گرفت که اصلآ جریان جنگ را در بسیاری جا ها برادران پشتون احساس نکردند. بادرنظرداشت تعصبات کور شما که مردم را اعم از پشتون, تاجیک, هزاره, اوزبیک وغیره اقوام به تباهی کشانده است, تصور کنید که جنرال دوستم جنگ را از هلمند و قندهار آغاز میکرد, شمایان با همبستگی ستون پاکستان به چه توطیه و دسیسه هائی دست میزدید که {شیطان نیز اط شیطنت خود استعفآ میداد !!!}.
آقای فکور ! من متآسف هستم که شما خود را صاحبنظر میدانید, از خورد شدن شما درین بحث, صاحبنظران واقعی خجالت خواهند کشید! ایکاش که بعداز شنیدن جواب های مقنع و برنده جانب مقابل, این بحث را برای حفظ آبروی خود با سکوت پایان میدادید اما شکست منطق تان شما را احساساتی کرد و خود را به گودال رسوائی پرتاب کردید و دهن را به هزیان گویی باز کردید که هیچ ارتباطی با موضوع بحث نداشت. این حرکت شما واقعآ به همان بوکسر یا بوکسمین میماند با خوردن ضربه قوی حریف خود یکدم گنگس میشود و راه رفتن خود را هم نمیداند. بدون احساساتی برایتان میگویم که شما در فینال بحث کوشش کردید که بالای بی منطقی خود روپوش بگذارید اما تلاش احساساتی و بیهوده تان شما را به گودال رسوائی انداخت. مشوره من اینست که در آینده آنچه علمآ مستعد نیستید, حاضر میدان نشوید.
با احترام
نوشته شده توسط داکتر اکبر همت