عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

«
»

تلاش بیهوده برای سایه افگندن به شهکاری و قهرمانی های جنرال دوستم

نگاهی به بحث “فراخبر” تلویزیون طلوع به اشتراک وکیل پارلمان بشیر احمد تهینچ و تحلیلگر مسائل افغنستان آقای فکور
در آن وقتی که آقای فکور به صفت یک صاحبنظر در مورد ثبت کلمه “افغان” در تذکره موضعگیری کاملآ متفاوت نسبت به شووینیست های دیگر کردند و گفتند که تحمیل نام افغان=پشتون بالای اقوام دیگر ناعادلانه است و حق به جانب فرمودند که نام افغانستان که به ما پشتونها نسبت دارد, خودش یک امتیاز برای پشتونها است و در قانون اساسی که آمده هر ساکن افغانستان افغان است, دیگر امتیاز است برای ما پشتونها و نتیجتآ گفتند که تحمیل افغان در تذکره کاملآ ناعادلانه و زورگویانه است.
در آن وقت سیل عظیمی از فرهنگیان و روشنفکران از موضعگیری ایشان استقبال کردند و گفتند که بالآخره یک پشتون صاحبنظر و شخصیت فرهنگی پیدا شد که واقعیت را میگوید !!! بعداز دیدن برنامه فراخبر با اشتراک ایشان برایم چنین سوالی مطرح شد که آنوقت به خاطر کدام مقصدی بوده که چنین نیرنگی بکار رفته بود !!! برنامه “فراخبر” تلویزیون طلوع ماسک را از چهره ایشان درید و نمایان ساخت که توقع عدالت پسندی, برابری و برادری از یک شخصیت فرهنگی پسشتون لامحال میباشد مگر این خلق عوام پشتون است که یکجا با هممیهنان ازبیک, تاجیک, هزاره, ایماق, تورکمن وغیره اقوام افغانستان عذاب زهر سیاست های امتیازطلبی مشتی از سرکرده های خودفروخته و معامله گر سیاسی خود را میکشد.
حال در مورد چندی از فرموده های به اصطلاح صاحبنظرانه جناب فکور صاحب مکث میکنم:
مسلمآ شمه درد ایشان همین بود که جنرال دوستم دوبار در ولایات شمالی رفت اما به صفت معاون اول رئیس جمهور چرا در هلمند و قندهار نرفت !!! البته که درین مورد جواب به حق و برنده از جانب وکیل صاحب تهینچ ارایه شد که هیچ کمی ندارد و برای من جای ندارد که بیشتر تفسیر کنم. مگر اسف من برین است که آقای فکور به صفت صاحبنظر و تحلیلگر میباییست از وضع الجیش نقاط مختلف افغانستان خبر میداشت تا اینگونه سوال مضحک را طرح نمیکرد !!! همه میدانیم که بنیادگرا های خون ریز اعم از طالب و ناطالب به امر باداران خود تلاش دارند که در شمال افغانستان لانه برپا کرده و از آنجا آسیای میانه را مختل سازند. نقاطیکه جنرال دوستم میرزمد ویا در پلان خود دارد که در آینده لانه تروریست ها را ویران کند, مهمترین نقاط سترتیژیک هست. آقای فکور باید بدانند که بدست آوردن این نقاط نه تنها میتواند دولت های آسیای میانه را از لحاظ نظامی تحت تآثیر قرار بدهد بلکه نفوذ در ترکستان شرقی (اویغورستان چین) نیز از تیربند ترکستان سهل تر عملی میگردد. از جانب دیگر فراموش نباید کرد که فاریاب و جوار آن همیشه تخته خیز برای فتح شمال افغانستان بوده است. جناب شما صاحبنظر با کدام منطق چنین سوال کودکانه را مطرح کردید تا در شهکاری های جنرال دوستم سایه بافگنید. بیانات جنرال دوستم را چه در برابر مردم و چه در شورای امنیت و دیگر ارگانهای ذیربط شنیده اید که همیشه تآکید کرده است که میخواهد در تمام نقاط افغانستان عملیات پاکسازی از ویروس های پاکستانی را انجام دهد. چیز دیگریکه در همین ارتباط میخواهم برای شما و همفکران تان خاطرنشان سازم اینست که در عملیات اولسوالی قیصار جنرال دوستم شما و همقماش هایتان هیاهو برپا کردید گویا جنگ در قیصار برضد قوم پشتون است !!! درحالیکه طالب های مزدور اوزبیک نسبت به طالب های مزدور پاکستانی بیشتر تلفات را متقبل شدند اما در مناطق مسکونی خلق پشتون آنقدر توجه بی نظیر از جانب جنرال دوستم صورت گرفت که اصلآ جریان جنگ را در بسیاری جا ها برادران پشتون احساس نکردند. بادرنظرداشت تعصبات کور شما که مردم را اعم از پشتون, تاجیک, هزاره, اوزبیک وغیره اقوام به تباهی کشانده است, تصور کنید که جنرال دوستم جنگ را از هلمند و قندهار آغاز میکرد, شمایان با همبستگی ستون پاکستان به چه توطیه و دسیسه هائی دست میزدید که {شیطان نیز اط شیطنت خود استعفآ میداد !!!}.
آقای فکور ! من متآسف هستم که شما خود را صاحبنظر میدانید, از خورد شدن شما درین بحث, صاحبنظران واقعی خجالت خواهند کشید! ایکاش که بعداز شنیدن جواب های مقنع و برنده جانب مقابل, این بحث را برای حفظ آبروی خود با سکوت پایان میدادید اما شکست منطق تان شما را احساساتی کرد و خود را به گودال رسوائی پرتاب کردید و دهن را به هزیان گویی باز کردید که هیچ ارتباطی با موضوع بحث نداشت. این حرکت شما واقعآ به همان بوکسر یا بوکسمین میماند با خوردن ضربه قوی حریف خود یکدم گنگس میشود و راه رفتن خود را هم نمیداند. بدون احساساتی برایتان میگویم که شما در فینال بحث کوشش کردید که بالای بی منطقی خود روپوش بگذارید اما تلاش احساساتی و بیهوده تان شما را به گودال رسوائی انداخت. مشوره من اینست که در آینده آنچه علمآ مستعد نیستید, حاضر میدان نشوید.
با احترام
نوشته شده توسط داکتر اکبر همت