فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

تحلیل روزنامه اصولگرا از نشست سران اروپا با ترامپ: امریکا هم باخته/ چین و هند برنده بازی اند

روزنامه جوان نوشت: ظاهراً در نگاه اینان فقط چینش صندلی‌های رهبران غرب مقابل هم مسئله است، اما مسئله اصلی در این زاویه نهفته است که رهبران غرب گرد آمده‌اند تا بعد از چهار سال جنگ ویرانگر که با زیاده‌خواهی ناتو آغاز شد، توافق کنند چقدر از «خاک» یک کشور اروپایی را بدهند تا جنگ تمام شود!

این حقیقتاً «خاک»‌سپاری غرب در زمین شرق است و چیزی جز افول کل غرب نیست. امریکا زمانی نه‌چندان دور در دوره جنگ سرد و به‌ویژه در زمان ریگان- که حالا فقط عکسش در اتاق بیضی و در این تصویر معروف بر دیوار است- چنان قدرتی داشت که برای حل‌وفصل مسائل جهان نیازی به این‌جور جلسات که تازه انتهای آن واگذاری خاک باشد، نداشت. گاهی با یک تلفن و از او به یک اشارت و از دنیا به سر دویدن بود. گاهی حتی همین هم نبود، بسیاری از کشورهای دنیا ذهن امریکا را می‌خواندند و حتی به سمتی نمی‌رفتند که نارضایتی امریکا را داشته باشد.

در آن دوران حتی چپ‌های امریکای لاتین راه مسالمت‌آمیز می‌پیمودند و فقط ایران بود که حرف زور و قلدری امریکا را نمی‌شنید. حالا همان امریکا متصرفات روس‌ها را روی نقشه اوکراین در کاخ سفید با رنگ قرمز مشخص کرده و رهبران اروپا گردآمده‌اند تا بر سر مقدار واگذاری این خاک برای پایان جنگ تصمیم بگیرند!

اتفاقاً طرز نشستن رهبران اروپا روی صندلی‌های غیررسمی مقابل ترامپ شبیه همان بخش قرمز رنگ شده است، یعنی هلالی به دور میز واگذاری!

اروپا چهار سال با روس‌ها و با امریکا همزمان جنگید! مجبور شد گاز روس‌ها را تحریم و از امریکا با پنج‌برابر قیمت خریداری کند! از زمان ریاست‌جمهوری ترامپ باز وادار شد پول تمام‌وکمال تسلیحاتی را که امریکا به اوکراین می‌دهد، پرداخت کند. هیچ‌چیز در این جنگ به دست نیاوردند. همان چهار سال پیش در آغاز جنگ باید می‌فهمیدند که این جنگ نماد پیچ بزرگ تاریخی و افول غرب است.

حالا ترامپ می‌گوید «اوکراین هرگز به ناتو نخواهد پیوست»، با آنکه شروع جنگ با اصرار بر همین پیوستن بود. نهایت تهدید رهبران اروپا مثل ماکرون هم این است که اگر روسیه (پس از واگذاری خاک اوکراین و رسمیت‌دادن به تصرف کریمه) باز هم صلح نکند، ما اروپاییان چهارتا تحریم دیگه هم اعمال می‌کنیم! حقیقتاً اروپا در ضعیف‌ترین دوره دویست سال اخیر است. کل اروپا و امریکا باخت، چون اروپا ضعیف شده و امریکا بازیگر شده و در میدان قدرت‌های نوظهور مثل چین و حتی هند و برزیل و دیگران، دیگر نمی‌تواند جز با عکسی از دوران ریگان خودش را راضی کند.