بوت های کوری بلند
حریره یوسف مقصودی
می خواهم بوت های کوری بلند به پای کنم
می خواهم حرف های دلم را برت بیان کنم
می خواهم ناگفته ها را بی باکانه انشا ها کنم
تا با رژ لب، سرخ یاران را تماشا ها کنم
می خواهم ظرافت های اندامم را آشکارا کنم
می خواهم سیگاری بکشم و آنرا دود هوا کنم
نفس کشیدن را برای خویش قانونمدار کنم
قدم زدن در نیمه شب را بار بار تکرار کنم
تا معنای زن بودن را برای یکبار تجربه کنم
باشد که تنها ماندن و تنها رفتن را از بر کنم
می خواهم نه گفتن را برای مرد سالاران فریاد کنم
می خواهم از ظلم هایشان در کوی و برزن یاد کنم
می خواهم دلبری و دلربایی برای عاشق بیقرار کنم
می خواهم زلفانم را پیش چشمانش تار تار کنم
می خواهم لباس هایم را برای او از تن بدر کنم
بعدش تا بی نهایت، به عشق بازی دعوتش کنم
می خواهم سفره ناز وجودم را برای او باز کنم
می خواهم دل پر عشقم را با دل او التیام کنم
می خواهم این ترس و وحشت را زیر پای کنم
می خواهم برای بودن و ماندن آزادانه فریاد کنم
کابل – افغانستان – خیرخانه – هفتم میزان
