افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

مارکوس تولیوس سیسرو

هغه د لرغوني روم فیلسوف، سیاستوال، وکیل، ویناوال، شاعر او…

مبانی نظری عدالت اجتماعی

نور محمد غفوری بررسی نظریه‌ها و رویکردهای معاصر چکیدهعدالت اجتماعی از بنیادی‌ترین…

اینشتین؛ جمهوری خواه، سوسیالیست احساسی

Albert Einstein (1879-1955) آرام بختیاری آلبرت اینشتین: دانشمند، فیلسوف، هومانیست، جهان وطن.  آلبرت…

آموریم خود کفایی !

امین الله مفکر امینی                    2026-16-02! هـــر که آمد در این خطه ی…

آگاهی، عدالت و دموکراسی؛ سه رکن تحول پایدار

نور محمد غفوری تحول سیاسی و اجتماعیِ پایدار، نه با شعار…

بحران روایت ملی در افغانستان؛ غلبه گفتمان‌های قومی و ایدئولوژیک

نویسنده: مهرالدین مشید  بحران داعیهٔ ملی و جست‌وجوی رهبری راستین در…

نمونه های اشعار کهن فارسی، بخش دوم با اضافهء اشعار…

******** در ادامه مطالب فبلا ارايه و نشر شده در سایتهای…

پارادوکس انرژی در افغانستان: زغال‌سنگ یا آب؟

​تحلیلی بر گذار از سوخت‌های فسیلی به توسعه پایدار ​ ​افغانستان در…

افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

«
»

                      امریکا معتاد به جنگ است         

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

      اخیراً سخنگوی وزارت دفاع چین در رابطه به حوادث غزه ، درحالی که امریکا را مقصر تمام بحران ها  و هرج و مرج ها در دنیا می داند ، با صراحتی تند می گوید :    ” امریکا معتاد به جنگ است . امریکا در طول تاریخ اش از 240 سال فقط 16 سال در جنگ نبوده ، متباقی همه در جنگ بوده است … امریکا هم اکنون در هشتاد کشور جهان بیش از 800 پایگاه نظامی دارد … “

        بی تردید امریکا محور تمام شرارت هاست . امریکا بخاطرحفظ هژمونی از دست رفته اش و به دلیل حفظ نظام تک قطبی درجهان ، درهرنقطه ای ازجهان که خواسته است ،  بحران و جنگ آفریده است .

      ایجاد بحران و تنش در نقاط مختلف جهان ، جزء اصلی سیاست راهبردی ایالات متحده ی امریکاست . 

      تنها پس از جنگ جهانی دوم است که امریکا برای سرنگونی بیش از 50 حکومت منتخب تلاش نموده ، کم ازکم درامورانتخابات بیش از 30 مملکت مداخله ی مستقیم کرده و در تلاش مستقیم برای کشتن بیش از 50 رهبر جهان دست داشته است . 

     با درنظرداشت این حقایق ، اکنون همه به این باور نزدیکترشده اند که همانند دهها جنگ و فاجعه ی دیگر ، در پشت فاجعه ی غزه و ادامه ی این جنگ ویرانگر نیز دستان سیاه امریکا و سازمان های امنیتی اش قرار داشته است .

       همانگونه که هنوز حدس و گمان های نزدیک به یقین درمورد دست داشتن دستگاه های استخباراتی و امنیتی امریکا در ایجاد فاجعه ی یازدهم سپتمبر 2001  وجود دارد ، بسیاری تحلیلگران جهانی ، ایجاد و ادامه ی جنگ کنونی غزه را نیز نتیجه ی دخالت ها و ترفند های استخباراتی امریکا می پندارند که گذشت زمان به آن مهرتأیید و تصدیق خواهد کوبید.

     امروزتمام تحلیلگران مسایل امریکا به این باور متفق القول شده اند که :  

   ــ پس از نزدیک شدن ایران و سعودی ؛ سعودی و چین ، سعودی و روسیه ، ایران و روسیه و کم رنگ شدن حضور امریکا در شرقمیانه ؛

   ــ پس از ناکامی شرم آور امریکا در سوریه و افغانستان ، فرار نیمه شبی سربازان آن کشور از میدان های جنگ درافغانستان و تسلیمی کامل قدرت به تروریستان ؛

   ــ پس از شکست شرم آور و غیرقابل انکار امریکا در جنگ اوکراین که به غرض تضعیف روسیه براه انداخته است ؛

   ــ پس از ناکامی نقشه های جنگ افروزانه ی امریکا در حوزه ی قفقاز و منطقه ی آسیای میانه ؛

   ــ و بالاخره پس از پیروزی های چشمگیر و روزافزون چین و روسیه در افریقا و به چالش کشیدن سیطره ی آزمندانه ی امریکا و غرب در آن قاره ی با اهمیت ؛

      پس از این همه ناکامی ها و سرخورده گی ها ، ایالات متحده ی امریکا که معتاد به جنگ و بحران است ، بازهم باردیگر شرق میانه را دچار آشوب خانمان براندازی نمود – آشوبی که بهای گزاف آن را  مردم مظلوم فلسطین می پردازد نه امریکاییان شرور و جنگ افروز . 

       تا همین امروز که این مقاله به نگارش آمده است ، با بمباران پیهم غزه توسط اسراییل ، نیمه ی بیشتر شهر دو میلیونی غزه به خاک یکسان شده ، به تعداد ده هزار فلسطینی بیگناه شامل چهارهزار کودک معصوم بیرحمانه بقتل رسیده و تمام اهالی غزه به کوچ اجباری وادار شده اند.

      ناظران به این باور اند که ارچند جنگ کنونی غزه قبل از همه  صدمه های بزرگ و فاجعه باری به مردم مظلوم فلسطین وارد می آورد ؛  اما اسراییل و امریکا هم ازصدمه های جدی آن در امان نخواهند ماند . در پایان این جنک ، دیگر شرقمیانه ، میدان تاخت و تاز آزادانه و بی دردسر اسراییل اشغالگر نخواهد ماند و دیگرسرزمین های عربی ، بستر آرام سودجویی های بی رویه ی مالی و امنیتی امریکا نخواهد بود .

      شاید این جنگ ، دوستان استراتژیک امریکا را در شرقمیانه به این باور برساند که برخلاف توقع امریکا ، دستیابی به توسعه و صلح را به یاری  شرکای جدید چینایی ، روسی و ایرانی شان در فضای امن تر بیازما یند  .

      امریکا بخواهد یا نخواهد نظم نوین جهانی ایجاد خواهد شد .

     امریکا بخواهد یا نخواهد به یاری و کوشش دوامدار چین ، روسیه ، هندوستان ، برازیل ، افریقای جنوبی ، ایران و برخی کشورهای قدرتمند دیگر ، مناسبات نوین و عادلانه تراقتصادی در جهان شکل خواهد گرفت.

     روزهایی که ایالات متحده ی امریکا همزمان می توانست قسمت اعظم جهان را یکدست کنترول ومدیریت نماید ، به پایان رسیده است .

     شاید پایان جنگ اوکراین و غزه ، پایان اطاعت و دنباله روی کورکورانه ی اروپای سبز هم ازامریکا باشد. وشاید با تحکیم مناسبات دوستانه میان ایران ، عربستان سعودی ، امارات متحد عربی ، عمان و اردن ؛ و با تحکیم مناسبات اقتصادی نوین اعراب با چین و روسیه ، تاریخ خاورمیانه ی نو ، ازسر و مستقل از اراده ی امریکا رقم بخورد …!