نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

افول و زوال احزاب سنتی ـ قومی افغانستان

        نوشته ی : فروغی                                                       

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

                        

    افغانستان هیچگاهی به اندازه ی امروزبه احزاب فراگیرملی ضرورت نداشته است.

     طوری که معلوم است جنگ دوامدار، فساد گسترده ، بیعدالی ، فقرو تشدید مداخلات پنهان و آشکارکشورهای خارجی درامورداخلی افغانستان ، مصایب استخوان شکنی استند که ملت محتاج ما را محتاج تر و ضعیف ترازپیش نموده ، هرگاه هرچه زودتر راه مبارزه برای پایان این مصایب را نیابیم ، ما را از پا خواهد انداخت .

      چگونه و چه کسانی به این سلسله ی شومِ مصایب که قلب و روح هرکدام ما را می فشارد پایان خواهد داد ؟ ما تا هنوز هیچکدام راه  و چاره ی اساسی برای پایان مصیبت های ما نداشته ایم .

      سیاستبازان و رهبران حکومتی و غیرحکومتی  ، احزاب و گروههای قدرتمندی که در جامعه ی ما از نام و نشانی برخورداراستند ، هیچکدام توانایی نجات افغانستان را از اینهمه مصایب ندارند .

      احزاب و گروههای اسلامی که کلان ترین آنها حزب اسلامی ، جمعیت اسلامی و وحدت اسلامی است ؛ همه چنان در گنداب قوم پرستی ، مذهب پرستی وشخصیت پرستی غرق اند که خطاست ازآنان انتطاراین مهم ( نجات وطن از مصایب ) را داشته باشیم.

      این احزاب که همه ثمره ی چرکین جنگ سرد بوده و هرکدام برمبنای معامله گری های شخصی، گروهی، مذهبی وقومی بوجودآمده اند ، تا هنوزهیچکدام برنامه ای برای آبادی افغانستان و حل دشواری های اقتصادی – اجتماعی – فرهنگی کشور نداشته و هیچکدام نمیتواند حتا درد یک ولسوالی را دوا نماید چه رسد به کهن دردهای پیچ در پیچ افغانستان عزیزما .

      درست به دلیل نداشتن همین مبنای ملی و مردمی است که این احزاب هربار چهره بدل نموده ، همیشه شخصی ، گروهی و قومی می اندیشند و دراکثرموارد حتا توان موضعگیری و ابراز نظر ندارند .

       به باورمن حالا که قضایای وطن واحد ما افغانستان، پیچیده تروحادترازهرزمان دیگرشده و احزاب کهنه ی سنتی ـ قومی ـ مذهبی که همه مبنا و ریشه ی استخباراتی دارند قادر به حل این مسایل نیستند ، دوران زوال و افول آنها نزدیکتر شده و حتا حتمی به نظر میرسد ؛ زیرا هیچکدام توان پاسخگویی به پرسشهای زمان حاضر را ندارند .

     در وضعیت کنونی تنها احزاب فراگیرملی میتوانند به حل اینهمه مسایل بغرنج و پیچ در پیچ وطن نایل آیند . و در چونین وضعیتی آشفته برجوانان تحصیلکرده و نسل نوافغانستان است تا به احزاب کهنه ی قومی ـ مذهبی نه گفته و درعوض برای ایجاد واساسگزاری احزاب فراگیرملی تلاش نمایند .  

       تا دیرنشده است آنان باید هرچه زودتربه این ندای تاریخی مادروطن پاسخ گفته ، حزب یا احزاب ملی و فراگیر ایجاد و تأسیس نمایند .