تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

آمریکا دولت‌های کوبا و نیکاراگوئه را تهدید به سرنگونی کرد

ترامپ قصد دارد سوسیالیسم را در نیمکره غربی از بین ببرد

برگرفته از :
سایت روسی بنیاد فرهنگ استراتژیک، ۲۳ فوریه ۲۰۱۹

روسیه، چین، کوبا و ونزوئلا از پروژه ساخت کانال نیکاراگوئه حمایت می‌کنند. این کانال می‌تواند اقیانوس آرام و اطلس را به‌هم متصل و مسیر حمل‌و‌نقل کالاها را از آمریکای جنوبی به آسیا، از‌جمله نفت ونزوئلا را به چین کوتاه کند. پدید آمدن کانال نیکاراگوئه واشنگتن را از کنترل انحصارطلبانه بر عبور از اقیانوس اطلس به اقیانوس آرام از طریق کانال پاناما محروم می‌کند.

مایک پومپئو وزیر امور‌خارجه آمریکا به‌دنبال تلاش برای کودتا در ونزوئلا، کوبا و نیکاراگوئه را تهدید کرد. او میگل دیاس کانیل رئیس‌جمهور کوبا و دانیل اورتگا رئیس‌جمهور نیکاراگوئه  را متهم به رفتار بی‌رحمانه با شهروندان خود و نقض آزادی‌های دموکراتیک کرد. پومپئو اعلام کرد که «دولت ترامپ با جدیت فعالیت می‌کند و به فعالیت نه تنها در ونزوئلا بلکه در دو کشور نیکاراگوئه و کوبا برای رفاه مردم آنها ادامه می‌دهد». تهدیدات وی به آدرس نیکاراگوئه در هماهنگی با تهدیدات مشاور امنیت ملی، جان بولتون طنین‌انداز شد که چند روز پیش در «توئیتر» خود نوشت که روزهای ریاست‌جمهوری در نیکاراگوئه شمرده می‌شوند و مردم نیکاراگوئه آماده‌اند مجددا آزادی خود را باز‌یابند. پیش از این دونالد ترامپ ضمن سخنرانی در میامی ‌در برابر مهاجران ونزوئلایی اعلام کرد که قصد دارد مبارزه با سوسیالیسم را به پایان برساند و پایان آن در سراسر جهان فرارسیده است، از‌جمله در ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا.

تیرگی جدید روابط آمریکا با کوبا و نیکاراگوئه پس از آنکه دولت‌های این کشورها دخالت ایالات متحده در امور داخلی‌شان را غیر‌قابل قبول اعلام کردند و به تعمیق همکاری با روسیه و چین پرداختند، رُخ داد. در سالیان اخیر دولت نیکاراگوئه از روسیه تانک، نفر‌بر زره‌پوش، سیستم دفاع هوایی، هلیکوپتر، ناوچه گشت‌زنی و مهمات دریافت کرده است. کارشناسان روسی در ایجاد مرکز نظامی ـ آموزشی برای نیروهای مسلح نیکاراگوئه شرکت کردند. کوبا «مقصر بود» به اینکه دارای موقعیتی استراتژیکی است ـ خلیج مکزیک را «می‌بند‌د» و خروج از آنرا به اقیانوس اطلس از طریق تنگه فلوریدا کنترل می‌کند. بدون کنترل بر کوبا نفوذ واشنگتن در حوضه کارائیب در سواحل غربی آمریکا کامل نخواهد بود.

روسیه، چین، کوبا و ونزوئلا از پروژه ساخت کانال نیکاراگوئه حمایت می‌کنند. این کانال می‌تواند اقیانوس آرام و اطلس را به‌هم متصل و مسیر حمل‌و‌نقل کالاها را از آمریکای جنوبی به آسیا، از‌جمله نفت ونزوئلا را به چین کوتاه کند. پدید آمدن کانال نیکاراگوئه واشنگتن را از کنترل انحصارطلبانه بر عبور از اقیانوس اطلس به اقیانوس آرام از طریق کانال پاناما محروم می‌کند.