آقای رجوی آمریکا از کی نیاز به حمایت شما پیداکرده؟
سوال از آقای رجوی این است که این آمریکای جنایتکار از چه زمانی آنقدر خوب شده؟ چرا این تغییر ماهیت را اطلاع رسانی نمیکنید؟ حالا هزاران نفری که به کشتن دادی هیچ، هزاران نفری که آواره کردی هیچ، حداقل مردم ایران فریب نخورند. که آمریکا آنچه در فوق تشریح شد نیست.
یا اینکه شما همانگونه که خود موعظه کرده اید اجبارا بعد از “خود و وطن فروشی” جزو اقمار امپریالیسم و به موضع ضدیت با خلقها سقوط” کرده اید؟
نگارنده که مانند شما نیست که از همه پستوهای جهان خبر داشته باشد که آمریکا این ویروس را تولید کرده یانه، ولی حتما شما خبر دارید که دارید سر انگشتان آمریکا را لیس میزنید که مبادا بیخودی متهم شود. چرا این اطلاعات را در اختیار جهان قرار نمیدهید؟ چرا چین و شوروی را بی آبرو نمیکنید که آمریکا را متهم کرده اند.
سخنان تکاندهند پوتین و مواضع وزارت خارج چین
ما خواستار تغییر رژیم ایران بدست مردم ایران هستیم، با تجارب پنجاه ساله در صحنه عملی مبارزه درتمامی ابعادش، جهت تحقق آزادی و دمکراسی، برآنیم که نگذاریم مردم ایران باردیگر در دام استبداد دیگری، چه از نوع اسلام استالینی فرقه رجوی دیکتاتوری تحت نقاب سکولاریسیم چه از نوع سلطنت با نبش قبر استبداد دفن شده و انواع جدید بیفتد. با تمامی تلاشهای فرصت طلبانه-قدرت پرستانه و وابسته گرایانه، با آویختن به کشورهای استعماری و دیکتاتوریهای منطقه با تاریخچه آشکار و متعدد علیه تلاشهای استقلال طلبانه ودمکراسی خواهانه مردم ایران مرز داریم. مردم بپا خاسته و فرهیختگان ملی و مستقل ایران با بیشمار استوره های تاریخیِ آزادیخواهی، استقلال و یکپارچگی همچون فرغی ها، ستارخانها، باقرخانها، پطروس ملیک آندریاسیانها، ملکالمتکلمینها، صور اسرافیلها، ، سردار اسعدها، مصدقها، فاطمیها و … میتوانند از تکرار فاجعه سیکل معیوب بازگشت به استبداد رها شده با پشت سرگذاشتن استبداد تاریخی گریبانگیرش، و به خواستهای در شأن ایران و ایرانیانِ قرن حاضر به جمهوری سکولار، حاکمیت قانون، آزادی و دمکراسی مبتنی بر حقوق بشر خود برسند.
طی چهاردهه گذشته آپوزیسیون استبدادی و فرقه ای در همکاری با دشمنان ایران حیثیت آپوزیسون سیاسی ایران را در بین مردم ایران بشدت لکه دار کرده اعتمادشان را نسبت به آن از بین برده است. نفی وجودی تمامی دیگر تشکلهای موجود، نفی ورود به دیالوگ متقابل با آنها، اتخاذ منولوگ یکطرفه چهل ساله، بعلاوه بجای پاسخگو بودن در قبال منتقدین خود در میان شخصیتها، خبرنگاران، رسانه ها، گروههای سیاسی، اعضای پارلمان ها، سازمان ملل، کمیساریای عالی پناهندگی، یونامی… آنها را مورد ترور سیاسی قرارداده، عضو وزارت اطلاعات معرفی میکند. که نمود آشکاری از توتالیتریزم خطرناک موجود در چنین تشکلهایی است که باید نسبت بدان هوشیار بود و هشدار داد.
