این سروده را به دوست نهایت عزیز وشاعر توانای کشورم ،سیف الرحمن صامت تقدیم میکنم که بجواب یکی از سروده هایم چنین کومنت گذاشته بودند:«سلام !پیشنهاد من اینست که ازعشق٬از امید٬ ازبهترینها وازنشاط وشادابیها هم بگویید بنویسیدوبسراییدماخود شکوه شده ایم وبایدانچه بشنویم همه شکوه باشد؟» آهوی پندار بیگانه ام از خویشتن ، خواهم دمی یارم…

  بسته راه،                   تا بر پگاه، برکشیده خنجری ست ،                           ماه بر شبِ سیاه . * جعفر مرزوقی(برزین آذرمهر) 1…

امین الله مفکرامینی         2016-06-06   بیــــا با هم  بیامـیزیم  بنیـاد  دشمـــن بـــراندازیم خطـا باشـد ارتجـاع و مرتجع رادوست بشــماریم بیــاد آریـم سـردادنها  بوقــت  پیکـــــار بادشمنان سرها دادیم وزاهداف  گــامی  برعقـب نـگذاشتیم نعره ها یی ضدارتجاع بودست آییــــــن ورسم ما پرچم حریت وحـامی ی ناموس میهــــن افـراشتیم گذشت زمـان، کهنه پسنـد نــدارد  مبــارزآزاده را شرم باد…

  لــــږ دمـه شــه ای زړګيــه زه لا نورڅــه کـول غواړم   لږ مــې پــریږده ای مرګيه د ايمان آ زمــويل غواړم   چې منبر مــې چــا سيزلی دهــغو پــرځــول غــواړم   زمـاورورېــې چـې وژولـی ترې ګريوان څيرول غواړم   بــبر سری مــاشومــان مـې له  بــمــو بــچــول غــواړم   چې ترې  والوزی کــوترې د پنجــرو…

رسول پویان گر عُـقدۀ بشـر بـه حسادت دوا شود صد عُـقده و تضاد دگـر نیز وا شود در انتـقـام و کـیـنـه نـیابی رهـایشـی بغـض کفـیده آتـش خشم و وغا شود از فـرط کینه قـوم بـرآرد دمار قـوم این قصه از یهود وعرب بارها شود رحـم و حیا نبوده مگـر در دل یـزید آن گونه قتل…

  علیشاه سلطانی                              آثار گوته میان هومانیسم و فئودالیسم .   در مقالات کوتاه پیش، از چهار نابغه ادبیات کلاسیک غرب نام برده شد ؛ از هومر یونانی ، از سروانتس اسپانیایی ، از دانته ایتالیایی ، و از شکسپیر انگلیسی . اکنون اشاره ای هم به زندگی و آثار گوته ، شاعر و…

  ف.بری                                    قهرخدا این چه وهم وظلمت ست دراین دیار     گشته ایم مغضوب ذات کردگار بسته شد بر ما صـــــراط مستقیم          چون نداریم آن حضور واعتبار بانگ تفـــــریق آید از منبر مدام           میسرایند خطبه وهــــم و شرار چون سلاح وجهل باهم شد قرین          جوی خون جاری شده درهرکنار شیوه غدر و چپــــــاول دروطن          شد روا با رهبـــــــران نابــــکار گشته…

ړونده مور د خپل ناروغ ځوی د کټ سر ته په روغتون کښې د اوښکو په باران کښې په خورا ناهیلۍ ناسته وه، تړمې تړمې اوښکې یې تویولي او د ناامیدۍ څپو په مخه کړی وه. په همدې حال کښې ناڅاپه له پاسه پرښته را کوزه شوه او د ړندې مور خواته ورغله، ورته یې…

داکتر رحیم رامشگر تیاتریست بی نظیر که کودکان پیر سال درآن به نقش دلقکان چه خسته ساز و بی هنر به صحنه بازی میکنند !! ملازمان پرده کش اعجوبه های شسته مغز با آنکه مسخ گشته اند بحکم صحنه ساز ها سناریوی شکسته را برای بازی دیگر شگسته سازی میکنند !! دریغ ازین زمانه ها…

رسول پویان زادگاه مـولــوی بلـخ گُـزیـن خـانـۀ عشـق و دیار زایـرین ســرزمیـن بـوعلـی ام الـبلاد آن که در دنیا بـود خلـدبرین نـوبهــار بـلـخ آذینـش نمــود چهره نورانی و روح آزرین مـرکـز دانـش و افکار کهـن حکمت یـونـان را آمـد معین مهربودا دردلـش تابیده است از کنیشکا یاد دارد هم چنین در زمان جنبش اسلام گشت…

می دود قطار خون، روی ریلِ زندگی؛ می کشد عقابِ موج ، سر از سکونِ صخره‌ای آب؛ چشمه ها،به سنگ و خاره سنگ؛ اختران، به جسم شب، کشند ، چنگ؛ درستیزه اند ،زندگان ؛ مرده ، بردگی گزیده گان! * جعفر مرزوقی(برزین آذرمهر)…

درود بر روان پاک و منزۀ خداونگار عشق و عرفان عارف وارشته و عاشق دلسوخته حضرت مولانا جلال الدین محمد بلخی   مولانا فراتر از انتصاب دایرۀ یک ملت است   در این هفته‌ها گویی تمام منازعات سیاسی جهان به پایان رسیده و تمام کاینات در امن و آسایش و رفاه بسر میبرند؟؟ که ادعا…

ﺑﺎ اﻳﻦ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﮔﻲﺑﻪ ﺧﺪا ﮔﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻳﻢ ﻣﺎ ﻻﻟﻪ اﻳﻢ ﺷﺎﺧﻪ ي ﺳﻨﺒﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻳﻢ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺧﻮﻥ  ﻣﺎ ﺑﻪ ﻟﺐ ﺟﺎﺩﻩ ﺭﻳﺨﺘﻪ اﻣا ﺣﺮﻳﻒ ﺳﺒﺰﻩ ي ﻛﺎﺑﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻳﻢ ﻣﺎ ﺷﺎﺥ ﺗﺎﺏ ﺧﻮﺭﺩﻩ ي ﺗﺎﻙ اﻳﻢ ﻧﺎﺭﻧﻴﻦ! اﻧﮕﻮﺭ ﻧﺎﺏ ﻣﻲ ﺷﺪﻩ و ﻣﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻳﻢ ﺟﻤﻊ ﻓﺮاﻕ!  ﺩﺑﺪﺑﻪ ي ﻧﺎﺯ! ﺗﺎﺭ ﺗﺎﺭ! ﺩﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ…

ماه مبارک صیام بر همه مسلمانان راستین مبارکباد و رحمت حق بر روزه داران باد نوشته نذیر ظفر شیخ گفت دیدم به مه ؛ امد صیام گفــــــــــتمش من دیده ام ماه تمام گفت : ماه فــــیض باران خداست گفتمش فیــــض خدا با لای ماست گفــت: فرض اش را ادا باید نمود گفتـــــــمش اندر عــمل باید…

رسول پویان دانشوران ز نـقـد عمل گر سـخن زنند جاویـد نقـش تـازه بـه لـوح کهـن زنند گـوهـر فـشان کـنند دل خـاک تـیره را گل های رنگه برسر باغ و چمن زنند بـذر نـشاط بـا دل غمگیـن کـنند نـثـار تاتـوی سـبز بر تـن دشت و دمن زنند در بیخ خـار و خـس بکـوبـند بـا تـبـر حرف…