رسول پویان جنگ وصلح طالبان ازخون مردم رنگ شد این حنای دسـت قـدرتهـا پر از نیرنگ شد نعـش خون آلودۀ انسان به خاک افتاده است یا به دست طالب و داعش به دار آونگ شد آب می ریـزنـد بر دســتان خون آلـود جهل کلۀ آزادی و عـقـل و خــرد بـس مـنگ شد در جهان خرخری…

تا که یاد از طالـبــــــان آید همی لرزه يى در جسم و جان آید همی اين هیولا با پلشتی هـــــــــای او پیش چشــــمانم عیان آید همی دشمنان بى حس اين مملكت از قطر با عز و شان آيد همى مقدم اين طالب غدار و دون واژگون اندر جهان آيد همى بعد هر ظلمت چو آيد…

رسول پویان طالب وبن لادن وداعش ازیک ریشه اند هرسه افراطی زخارستان یک اندیشه اند آفـت افراطیـون تـنها نه در بُـسـتان فـتـاد در بــن آزادی انـســـان مـثــل تـیـشـه اند دزدان گـردنــه، آدمـکــشـــان حــرفــوی قـاتـل خـلق خـدا زشت و جنایت پیشه اند صخـرۀ خـارا چـه می دانـد از نـرمی دل هشدار! افراطیون مانند شنگ و شیشه…

مرا به جان غنى گك موردنى قسم است بوعده هاى بسى چرب و روغنى قسم است مرا به كفش و به نكتايى “عبدالله” سوگند به آن دريشى زيبا و فيشنى قسم است به ريش تا بسر ناف “حضرت”و “سياف” به فال و استخارهء باور نكردنى قسم است به راکت های سکر 60 گلبدين دنی به…

: درنو لوستونکو سلام ، تهذيب او مينه   هو ، دسيمې د شاعرپه ادبي انگړ کې دنورو شته ؤ سره سره دا هم خوږه سندره. چې د سيمې په ژبه راسره خبرې کوي ، داسندره ( ميرم لغمان جان د خارج دل مه تنگ شدس) مې پيدا کړه ، که څه هم لوستونکي به…

رسول پویان طالبان بـا جنگ و با کشتار عادت کرده اند در زمین سوخته هر قتل و جنایت کرده اند از شـعـار صلـح می گـویند؛ لیکن در عمل بس به جاغوری و مالستان غارت کرده اند نسل کـشیهـا بـه غـزنی و اُرزگان می کنند با چه رو آدمکشان از حق صحبت کرده اند قـوم مظلـوم…

ځينې ، ځینې په نامه باندې افغان دي په باطن کې ددې خاورې دښمنان دي په هویت د افغانیت باندې شرمیږي ځینې اوس لا په قدرت کې حاکمان دي د تعصب اود نفاق اوریې بل کړی ډیر بې رحمه پردي پاله ظالمان دي ترحم یاڅه انصاف په دوئ کې نشته د پردو پټ اوښکاره جیره…

کشی  تا چند آه و ناله و فریاد ای میهن‌ نمی‌ آید به گوش جز درد از درد آباد ای میهن نصیبت نیست در دنیا به جز جنگ و پریشانی بود تا چند با تو این همه بیداد ای میهن زمانی با گلویت شعر آزادی تو میخوانی به خود می لرزد آندم کاخ استبداد ای…

بياييد و راحت به بار آوريد نه كه نفرت و انزجار آوريد به اين سرزمين دود و تفنگ گل و سبزه و لاله زار آوريد جدال و نفاق و ضرر تا بكى؟ به ما عزت و افتخار آوريد به اين ملك سرگشته شد سالها غم و رنج و يا انتحار آوريد وفاق و خلوص نيت…

شرف غنى يك بار ديگر در انتخابات رياست جمهورى آينده، شركت ميكند تا ” كار هاى نا تمام ” اش را تمام كند. باز گاو پير مان كنجاره مى بيند به خواب باز ظالم مى كند ما را به تشويش و عذاب باز بسته آن ميان اش را به تصميمى پليد تا كزين هم بيشتر…

  دزد مزدند و دزد بهره ی کار عارشان ذره ای نه زین کردار می نشانندمان به خاک سیاه تا بر آرند کاخ ها تا ماه!…

له داسی خلکو کوم شی جوړ نه کيږی بغير رنگ و جنگ او چور نه کېږي د داسى رنج و درد او غصه درمان به چند تا خایین او مـزدور نه کېږي به جـز لاف و پتاق و وعده ى پوچ به فحش و طعنه و پيغور نه کېږي د دوى تر منځ هميشه جنگ…

چې وختونــه يـو پــــه بل پسې سبا شي حقايق د زمــــانې بــــه بـــرمــــلا شي چاچې کړي وي خيانت د قام په حق کې دا حتمي ده چې عالم کې به رسوا شي د رښتيا کاروان پــه مخه ځي تیریږي د خائن به دې کاروان نه لار جلا شي بې لــــه شکه پــــه قوي تکل او…

امین الله مفکر امینی 2018-25-10   نباشد بساط پرماتم تر ز میهن مــــــا در جـــهان که دلها آتش گرفته و دیده ها همــــــه گـــریا ن زهر کاشانه صدای ناله وشیون آیــــــد بـــگوش دیده ها کوروگوشها کروزبانها گشــــــته خموش اولاد شجاع وآزاده ای میهن راکننــــد نـــــــابود چنانی که پنداری نبودست زایشان هســــت وبود یکی را کفر…

صبحگاهان يك شهى با چند يار عزم آن كرد تا رود سوى شكار چون برون آمد ز قصر خويشتن ديد مردى پينه پوش و ژنده تن مردكى درويش و زار و بى نوا چرك و ژوليده، بسى چركين قبا شاه اندر خشم و نفرت شد فرو فال بد پنداشت اين ديدار او گفت: كاين برگشته…