افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

«
»

400 پناهنده در فاجعۀ دریای مدیترانه غرق شدند

 

نوشتۀ استفان استاینبرگ

Par Stefan Steinberg

Mondialisation.ca, 17 avril 2015

 

چهارسد پناهندۀ که از لیبی گریخته بودند در پایان هفتۀ گذشته پس از واژگون شدن کشتی حامل آنها در مدیترانه غرق شدند. سازمان بین المللی مهاجرت به آژانس خبری فرانسه AFP اعلام کرد که به گفتۀ بازماندگان، 550 نفر روی کشتی سوار شده بودند. تا کنون جسد ده نفر کشف شده است.

اگر گزارشات اولیه در مورد این تراژدی حقیقت داشته باشد، بزرگترین فاجعۀ مرگبار پس از اکتبر 2013 می باشد که طی آن تقریباً 360 نفر از مهاجران در نزدیکی جزیرۀ لامپدوزا جانشان را از دست دادند.

می بینیم که شمار قربانیان مدیترانه در حال افزایش است. بیش از 8500 نفر در تلاش برای عبور از مدیترانه تنها برای 10 تا 13 آوریل نجات یافته اند که 450 نفر از آنان را کودکان تشکیل می داده اند. بسیاری از پناهندگان از جنگ در لیبی، سوریه و آفریقا گریخته بودند.

ژودیت ساندرلاند Judith Sunderland معاون رئیس سازمان غیر دولتی دیدبان حقوق بشر اروپا و آسیای مرکزیا علام کرد : « اگر اطلاعات پایان هفته تأیید شود مرگبارترین روز در خطرناکترین دریای جهان برای مهاجران و پناهندگان خواهد بود.»

به گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان امسال تا پیش از این فاجعۀ مرگبار در دریای مدیترانه، 500 مهاجر و پناهنده جانشان را از دست داده اند. یعنی 30 برابر شمار غریق ها در همین بازۀ زمانی در سال 2014. در سال 2014، 3200 نفر مرده اند، ولی شمار قربانیان برای سال جاری تا کنون 1000 بوده، یعنی پیش از فصل گرما که مهاجران را بیشتر برای سفر دریائی به اروپا تشویق می کند.

بسیاری از بازماندگان پایان هفتۀ گذشته روی کشتی های ایتالیائی باقی مانده اند، برخی دیگر به مراکز پناهندگان در سواحل ایتالیا که جای سوزن انداختن نیست منتقل شده اند و در شرایط بسیار نامساعد و سختی به سر می برند.

افزایش پناهندگان خاورمیانه نتیجۀ جنگ های جنایتکارانه ای است که ایالات متحده و اتحادیۀ اروپا برای ایجاد رژیم های عروسکی و نئو استعماری در عراق، لیبی و سوریه بر پا کرده اند. تهاجمات نظامی بی وقفه توسط قدرت های امپریالیستی طی دو دهۀ گذشته خاورمیانه و بخشی مهمی از آفریقا را در هرج و مرج و خون ریزی فرو برده است. از سال 2014، دو میلیون از شش میلیون جمعیت لیبی پس از جنگ واشنگتن، لندن و پاریس علیه لیبی در سال 2011 از کشور گریخته اند.

اردوی ناتو برای سرنگون ساختن رئیس جمهور بشار اسد کشور را در جنگ داخلی فرو برده و تا کنون تقریباً چهار میلیون نفر سوری گریخته اند. بسیاری از آنها به ترکیه پناهنده شده اند ولی برخی از آنها خطر سفر به اروپا را مانند بسیاری از غریق های هفتۀ گذشته در مدیترانه به جان خریدار می شوند.

از این پس ایالات متحده و عربستان سعودی با پشتیبانی اتحادیۀ اروپا اردوی جنگی شان را به یمن گسترش داده اند. جنگ طلبی امپریالیستی به بزرگترین موج مهاجرت پس از جنگ جهانی دوم دامن زده است.

در حالی که پناهندگان بیشتری به سوی اروپا رهسپار می شوند، اتحادیۀ اروپا با تبدیل مدیترانه به ناکجاآباد، از افزایش قربانیان به عنوان عامل بازدارنده استفاده می کند.

پس از اعتراضات عمومی در مورد لامپدوزا در سال 2013، نیروی دریائی ایتالیا عملیات ویژۀ دریائی را راه اندازی کرد Mare Nostrum  («دریای ما»). ولی عملاً عملیات نجات وجهۀ ثانوی داشت. نیروی دریائی به ویژه تلاش می کرد تا مانع رسیدن پناهنده ها به سواحل ایتالیا شوند، کشتی های پناهنده ها را در سواحل لیبی و تونس رهگیری می کردند و آنها را به آفریقای شمالی اسکورت می کردند.

با این وجود در چهار چوب همین برنامه 150000 پناهنده نجات داده شده اند.طرح « دریای ما» در نوامبر گذشته حذف شده و مأموریت حفاظتی دیگری جایگزین گردید که از تجهیزات کمتری برخوردار بود

 لینک متن اصلی

http://www.mondialisation.ca/400-refugies-trouvent-la-mort-dans-une-catastrophe-en-mediterranee/5443575

ترجمه توسط حمید محوی