رنه ډکارت

دی د پنځلسمې پېړۍ یو فرانسوي فیلسوف، ریاضی پوه، فزیک…

ماکسیم گورکی

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده‌ی کلاسیک ادبیات روسیه و شوروی، نویسنده‌ی برجسته‌ی…

جنگ‌های ژئوپلیتیک و فروپاشی عقلانیت سیاسی در جهان معاصر

نویسنده: مهرالدین مشید فاجعهٔ فکری و سیاسی در پرتو منطق ساختاری…

آمریکا و سیاست بیطرفی افغانستان

سیاست بی‌طرفی افغانستان برخاسته از موقعیت جغرافیایی آن است ،…

شرم و حیا

بزرگانِ اهلِ عرفان و تصوف، در بابِ حفظِ شرم و حیا بسیار تأکید نموده‌،  آن را بلند ترین درجه…

منطق سود و ویرانی: تحلیل مارکسیستی جنگ و استثمار در…

 تقابل کثرت‌گرایی و واقعیت طبقاتی درحالی‌که نظریه‌پردازان کثرت‌گرا (پلورالیست)، جامعه را…

جمهوریت در افغانستان؛ پروژهٔ گذار یا قربانی فساد و بی‌کفایتی…

نویسنده: مهرالدین مشید زوال جمهوریت؛ پروژه های زیربنایی و بازی های…

ژان پل سارتر

دی فرانسوي فیلسوف، ډرامه لیکونکی، ناول او رومان لیکونکی، ژوند…

پسا مدرنیسم؛ حامی عوام، منتقد نخبگان. 

postmodernism. آرام بختیاری  پست مدرنیسم؛ نه آتش به اختیار، و نه حیدر…

واژه های آریه ،آریا، ایرانمویجه و آریانا در بازار لیلام…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها  برخی …

 جشن نوروز در گذرگاه تاریخ

نوشته : داکتر حمیدالله مفید واژه نوروز را آریایی های باستانی…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اخلاقي معیارونه

 نور محمد غفوری پیلامه د تلویزیوني سیاسي بحثونو په اړه مې مخکې…

از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

«
»

گزارشی به‌روز از وضعیت نظامی ‌در سوریه

برگرفته از :
مون آو آلاباما (Moon of Alabama)، ۱۸ فوریه ۲۰۱۹

طبق گفته‌های منابع محلی این استان، حدود ۱۵۰۰ تروریست به کمک عوامل ترکیه و کنترل مستقیم ژاندارمری که جزو نیروهای ارتش است، تحت پوشش مقامات ترکیه از مرز آن کشور وارد شهر ادلب شده‌اند. این منابع خاطرنشان کرده‌اند که این تروریست‌ها از کشورهای غربی می‌باشند.

امروز در یک حمله که با انفجار بزرگ دومرحله‌ای یک خودروی بمب‌گذاری‌شده در شهر ادلب در شمال غرب سوریه، روی داد، بین ۲۰ تا ۳۰ تن کشته و تعداد بیشتری مجروح شدند. اداره شهر ادلب در کنترل متحد القاعده، حیات تحریر الشام (HTS) است؛ امّا بسیاری از گروه‌های تروریستی دیگر نیز در این منطقه باقی مانده و همه آنها بر سر منابع موجود، با هم می‌جنگند.

توافق مابین روسیه، ترکیه و ایران در «آستانه» در سپتامبر سال گذشته، مبنای آتش‌بس در اداره شهر ادلب قرار گرفت. قرار بر این بود تا ترکیه منطقه را از وجود «حیات تحریر الشام HTS» و سایر گروه‌های تروریستی پاک‌سازی کند. ترکیه سربازان خود را در استحکامات دیده‌بانی منطقه مستقر ساخت؛ امّا در رابطه با توافق «آستانه»، کاری آنچنان انجام نداد.

ترکیه در آنجا نه‌تنها با اکراه مانده است‌، بلکه جنگجویان خارجی را هم برای ورود به منطقه آزاد گذاشته است.
طبق گفته‌های منابع محلی این استان، حدود ۱۵۰۰ تروریست به کمک عوامل ترکیه و کنترل مستقیم ژاندارمری که جزو نیروهای ارتش است، تحت پوشش مقامات ترکیه از مرز آن کشور وارد شهر ادلب شده‌اند. این منابع خاطرنشان کرده‌اند که این تروریست‌ها از کشورهای غربی می‌باشند. بر‌خلاف تروریست‌های دیگر که از آسیای شرقی و کشورهای عربی به‌سمت جیسر الشغور تحت کنترل تروریست‌هایی از چین و ترکمنستان هدایت می‌شدند، تروریست‌ها از کشورهای غربی به اردوگاه‌های جبهه النصره و حوراس ادّین (Hurras Eddin) در جنوب و جنوب شرقی منطقه ادلب فرستاده شدند.

احتمال دارد که بسیاری از این تازه‌واردین از نیروهای داعش ‌باشند که از شرق سوریه به ترکیه فرار کرده و سپس از آنجا به ادلب برده شدند. تروریست‌های استان ادلب همچنان به حملات خود علیه نیروهای سوریه ادامه می‌دهند. آنان باید از درون ترکیه خطوط تدارکاتی منظمی ‌داشته باشند که در استفاده از مهمات برای ادامه جنگ، این چنین بی‌حساب‌و‌کتاب، دست‌و‌دل‌باز هستند.

 نشست اخیر روسیه، ترکیه و ایران به سبک «آستانه» بار دیگر توافق اولیه را تأیید کرد؛ امّا برای چگونگی پیاده کردن آن، موضع مشترکی اتخاذ نگردید.