از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

چرا پوتین همه کشورهای آفریقایی را در سوچی گرد هم آورد

نخستین اجلاس روسیه و افریقا در سوچی آغاز شد.

دلیل حضور کشورهای آفریقایی در روسیه

به گزارش اسپوتنیک، نخستین اجلاس روسیه و آفریقا یک رویداد بزرگ در سیاست خارجی نامیده می شود. تقریباً تمام رهبران یکی از بزرگترین قاره های جهان در اجلاس حضور یافتند. چرا مسکو این اجلاس را فرصت می شمارد و شانس رقابت با غرب و چین آفریقا در چیست؟

قاره ترسناک

در آفریقا بیش از یک میلیارد نفر زندگی می کنند و سرشار از ذخایر الماس، طلا و نفت است. سالهاست که ایالات متحده، چین و اروپا برای حق توسعه این منابع طبیعی با یکدیگر رقابت می کنند.

هنگامی که صحبت از جنگ و بحران اقتصادی می شود، نام آفریقا تیتر اول خبر ها می شود. تنها نقطه مثبت در سالهای اخیر صنعت گردشگری در این کشور است. اما در عین حال نکات منفی بسیاری نیز مانند بیماری های وحشتناک، جنایات، حیوانات وحشی و … .جود دارد.

پیوندهای سنتی

در اجلاس روسیه و آفریقا رهبران بیش از چهل کشور آفریقایی وارد روسیه  شدند. نمایندگان مشاغل، سازمانهای دولتی و نیمه دولتی از جمله نمایندگی اتحادیه آفریقا در این اجلاس حاضر هستند. این اجلاس مدت ها پیش از شروع، “بی سابقه” و “نقطه عطف” نامیده می شد.

نخستین  نشست عمومی این اجلاس پارک علمی و هنری “سیریوس” در شهر سوچی برگزار شد که توسط روسای جمهور روسیه و مصر افتتاح شد که پیش از این سران دو کشور روسیه و مصر با یکدیگر مذاکرات دو جانبه ای برگزار کردند.

افق های آفریقایی روسیه

ایده برگزاری یک رویداد بزرگ در روسیه با مشارکت رهبران کشورهای آفریقایی در دهه نود ارائه شد. با این حال به دلیل مشکلات اقتصادی که پیش آمد، مسکو همکار خود را با این کشورها قطع کرد. در کشورها حتی سفارت و کنسولگری روسیه بسته شدند و روابط اقتصادی و فرهنگی فروپاشی کرد.

کرملین در اواسط سال 2000 به فکر بازگشت به آفریقا بود. سپس نخستین سفر ولادیمیر پوتین به این منطقه انجام شد و با روسای جمهور الجزایر، لیبی، مصر، نیجریه، نامیبیا و آنگولا دیدار کرد. در دسامبر 2011 ، اولین مجمع تجاری روسیه و آفریقا در آدیس آبابا، پایتخت اتیوپی برگزار شد.

واقع گرایی به جای فشار

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه شمن ابراز علاقه به توسعه روابط با قاره آفریقا به اهمیت بهره بری و احترام متقابل اشاره کرد.

رئیس جمهور  روسیه گفت: ما می بینیم كه برخی از كشورهای غربی به فشار و باج خواهی دولت های مستقل آفریقایی متوسل می شوند. با استفاده از روشهای مشابه، آنها تلاش می كنند تا نفوذ از دست رفته و جایگاه غالب در مستعمرات سابق را بازیابی كنند. هدف ما دفاع از منافع اقتصادی مشترک با شرکای آفریقایی است.

وی افزود: روسیه 20 میلیارد دلار بدهی اتحاد جماهیر شوروی به کشورهای آفریقایی را نادیده گرفت. این نه تنها یک عمل سخاوتمندانه بلکه تجلی عمل گرایی نیز می باشد. بسیاری از کشورهای آفریقایی قادر به پرداخت سود این وام ها نبودند. بنابراین، ما بهترین گزینه را انتخاب کردیم تا همکاری را از نو آغاز کنیم.

ولادیمیر پوتین تأکید کرد: همه این برنامه ها با یک هدف است و آن کمک به کشورهای آفریقایی برای حل مشکلات خود که باعث تقویت کشورهای آفریقایی، حاکمیت و استقلال آنها خواهد شد.